Η εικονογράφος έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία με τα ζώα τα οποία ενσωματώνει σε πολλές ζωγραφιές της μετά από τον θάνατο του δικού της σκύλου. Έτσι αποδέχθηκε την πρόταση του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου να ζωντανέψει με τις εικόνες της τη δική του ιστορία και σύνδεση με τον Κρις τον οποίο βρήκε εγκαταλειμμένο πλάι σε ένα σκυβαλοδοχείο.
Ένας ύμνος στη συντροφικότητα σκύλου και ανθρώπου είναι το βιβλίο «Μαθήματα από τον σκύλο μου» του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου. Ο συγγραφέας γράφει για την προσωπική του εμπειρία με τον σκύλο του και αναδεικνύει ζητήματα που αφορούν τη ζωή, το νόημά της, τη διαχείριση των συναισθημάτων, τη σύνδεση με ένα άλλο πρόσωπο καθώς και την αντιμετώπιση των ζώων. Η εικονογράφος Χαριτίνη Κυριάκου συνεργάζεται με τον συγγραφέα και προσεγγίζει με μεγάλη ευαισθησία την αφήγηση. Οι εικόνες της με μεγάλη αμεσότητα και αυθεντικότητα ακολουθούν τον άνθρωπο από την στιγμή που βρήκε το σκύλο εγκαταλελειμμένο πλάι σε ένα σκυβαλοδοχείο, την δυνατή φιλία που αναπτύχθηκε ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο μέχρι το τέλος της ζωής του σκύλου.
–Τι σου προκάλεσε το ενδιαφέρον στην ιστορία «Μαθήματα από τον σκύλο μου» του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου;
Μου προκάλεσε ταραχή ο έρωτας του σκύλου με τον άνθρωπο και έπειτα το τέλος, ο θάνατος. Ήτανε μια ιστορία αγάπης. Το πόσο έντονα ήτανε αυτοί οι δύο μαζί και δε χρειαζόντουσαν κανέναν άλλο. Το βίωσα και εγώ με ένα σκύλο, για πολλά χρόνια είμασταν οι δυο μας ολοκληρωτικά, είναι εμπειρία ζωής.
–Πώς προσέγγισες το κείμενο του συγγραφέα στην εικονογράφηση;
Το κείμενο το προσέγγισα αργά με τον χρόνο μου. Κάθε μήνα έκανα περίπου επτά σχέδια συζητώντας με τον Κωσταντίνο ο οποίος είχε την ιδέα της εικόνας. Στην αρχή έπρεπε να βρω τα πρόσωπα. Το πρόσωπο του πρωταγωνιστή σκύλου που ήτανε βασισμένο στον Κρις τον αληθινό σκύλο και στο αγόρι. Έπειτα έπρεπε να σκεφτώ το σκηνικό το λεγόμενο Background.
–Ποια εικόνα σε δυσκόλεψε πολύ στο βιβλίο;
Η εικόνα του θανάτου και εκεί που είναι η ευθανασία. Για μήνες άφηνα για το τέλος εκείνες τις εικόνες. Ήτανε λες και δεν μπορούσα να τις διαχειριστώ, μου θύμιζαν την απώλεια του σκύλου μου. Ενώ το υπόλοιπο βιβλίο δεν το πήρα σε σειρά, έκανα όποια εικόνα με ενέπνεε χωρίς σκέψη.
–Μπορεί ένα ζώο να παραδίδει μαθήματα ζωής σε έναν άνθρωπο;
Τα ζώα δίνουν απίστευτα μαθήματα στους ανθρώπους απλά δυστυχώς εμείς δεν έχουμε χρόνο να τα ακούσουμε και ακούμε μόνο τους ανθρώπους που δεν έχουν να πούνε και πολλά στο τέλος της μέρας. Χάνουν την βασική αξία, δηλαδή την στιγμή και την ζωή που χάνεται σαν νερό. Είναι χαμένοι μέσα στους φόβους τους, την κούραση και τις φιλοδοξίες τους
–Ποια η δική σου σχέση με τα ζώα και πως τα ενσωματώνεις στα έργα σου;
Εγώ άρχισα να ζωγραφίζω ζώα μετά από το θάνατο του δικού μου σκύλου. Μέσα στη ζωγραφική συνδέω τους ανθρώπους με τα ζώα. Είναι τα δύο όντα σε αυτό τον πλανήτη μαζί με τη φύση που ενδιαφέρουν την οντότητα μου. Για πολλά χρόνια γνωρίζοντας ανθρώπους ασταμάτητα και παντού τους έβλεπα σαν ζώα, πουλιά. Αυτό συνέβαινε φυσικά. Όπως μου μιλούσαν εγώ ξαφνικά έβλεπα την εικόνα, δεν άκουγα ότι μου έλεγαν απλά παρατηρούσα τις γραμμές στο πρόσωπό τους και τις εκφράσεις της φιγούρας τους.
–Τι είναι αυτό που απολαμβάνεις στη διαδικασία της εικονογράφησης ενός βιβλίου;
Απολαμβάνω το χρόνο που μου δίνεται να είμαι κλεισμένη σπίτι και να ζωγραφίζω με συγκεκριμένο στόχο. Με ενθουσιάζει η σκέψη ότι θα δω τα εργάκια μου έπειτα τυπωμένα σε υφές από χαρτιά που μυρίζουν δέντρο και θα μείνουν εκεί για πάντα μέσα στις βιβλιοθήκες των σπιτιών όταν εγώ δεν θα είμαι εδώ, οι εικόνες θα είναι εκεί μέσα σε όλα αυτά τα σπίτια. Κάπως έτσι μαζί με τον έρωτα, μου αρέσει να σκοτώνω την ψευδαίσθηση ότι νικάω το χρόνο και του γελάω λιγάκι.
Μαθήματα από τον σκύλο μου
Εκδόσεις: Αλμύρα
Σελ. 60
Τιμή: €15,00
Ελεύθερα 19.4.2026
Εγγραφή στο Newsletter
