Την ώρα που οι δρόμοι προς τις Βρυξέλλες παραμένουν αποκλεισμένοι από τρακτέρ και η οργή των Ευρωπαίων αγροτών ξεχειλίζει, η πλειοψηφία των κρατών μελών της ΕΕ επέλεξε να γυρίσει σελίδα, εγκρίνοντας την υπογραφή της πολυσυζητημένης εμπορικής συμφωνίας με το μπλοκ της Mercosur (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη και Βολιβία).
Μετά από 25 ολόκληρα χρόνια διαπραγματεύσεων, η Ευρώπη φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια από τις μεγαλύτερες ζώνες ελεύθερου εμπορίου στον κόσμο. Ο στόχος, στα χαρτιά, φαντάζει ιδανικός: δραστική μείωση δασμών, διευκόλυνση εξαγωγών και οικονομική ανάπτυξη. Ωστόσο, το χάσμα μεταξύ των Βρυξελλών και της υπαίθρου μοιάζει μεγαλύτερο από ποτέ.
Η κυπριακή πλευρά εμφανίζεται καθησυχαστική, σημειώνοντας πως οι διμερείς εγγυήσεις ασφαλείας που εξασφαλίστηκαν για τα ευαίσθητα γεωργικά προϊόντα ευθυγραμμίζονται με τις θέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είναι όμως οι «δικλείδες ασφαλείας» αρκετές για να ανακόψουν το κύμα αθέμιτου ανταγωνισμού από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπου το κόστος παραγωγής και τα ποιοτικά πρότυπα απέχουν παρασάγγας από τα ευρωπαϊκά;
Παρά τις διαβεβαιώσεις, η ανησυχία παραμένει έντονη. Η Κύπρος, ως ένα κράτος με συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες στην αγροτική παραγωγή και περιορισμένη κλίμακα, καλείται να διαχειριστεί τις νέες ισορροπίες σε μια αγορά που ανοίγει διάπλατα.
Α.Ν.
