Δεν είναι τυχαίο το να έχεις 300 σχεδόν χιλιάδες followers μόνο στο Instagram και άλλους τόσους σε TikTok και YouTube, ενώ να θεωρείσαι και ένας από τους πιο επιδραστικούς ανθρώπους των social media αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα – χωρίς καν συνεχή τηλεοπτική παρουσία. Ίσως, γιατί ο Fipster έμαθε να απευθύνεται στο κοινό (του) με το μεγαλύτερό του προσόν: Την αλήθεια του.
Φωτογραφίες: Μιχάλης Τσίτας
Ο Φίλιππος Ιωάννου (ή, για τους χιλιάδες followers του) Fipster, δεν ξέρει αν είναι το σωστό timing γι’ αυτή τη συνέντευξη. Μόλις έχει βγει από μία από τις πιο συναισθηματικές «συνεδρίες ψυχοθεραπείας», που έχει κάνει ποτέ και μιλά ανοιχτά για όλα όσα, συνήθως, δεν χωρούν σε τίτλους. Δεν προσπαθεί να αφηγηθεί ακόμη μία ωραιοποιημένη ιστορία, αλλά να καταλάβει -μαζί μας- ποιος είναι πραγματικά. Από τα πρώτα του βήματα στο YouTube μέχρι τη μετάβασή του στη mainstream σκηνή του εγχώριου lifestyle, ο Fipster ξεχώρισε γιατί δεν «στρογγύλεψε» ποτέ την εικόνα του, προκειμένου να γίνει αρεστός. Μίλησε για κρίσεις πανικού, τοξικές σχέσεις, λάθη, αντιδράσεις που μετάνιωσε και στιγμές κατά τις οποίες ένιωσε ανεπαρκής. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για την ευαλωτότητα, την ψυχοθεραπεία, τις σχέσεις, την αγάπη και την έκθεση. Με αυτοσαρκασμό, ειλικρίνεια και διάθεση ενδοσκόπησης, φωτίζει άγνωστες πτυχές της ζωής και της πορείας του και αποδεικνύει ότι, πίσω από τα views και τα σχόλια, υπάρχει ένας άνθρωπος που -όπως όλοι- προσπαθεί να βρει ισορροπία.
Ποιος είσαι, τελικά, Φίλιππε;
Δεν ξέρω αν είναι το σωστό timing γι’ αυτή τη συνέντευξη ή το πιο ακατάλληλο. Σήμερα είχα ψυχοθεραπεία και ήταν μία από τις πιο ουσιαστικές συνεδρίες που έχω κάνει. Ήταν ιδιαίτερα συναισθηματική. Έκλαιγα για σαράντα λεπτά, κατά τη διάρκεια της συνεδρίας και για άλλη μία ώρα μετά. Συζητήσαμε ακριβώς αυτό που με ρωτάς: Το ποιος είμαι πραγματικά. Ούτε εγώ ξέρω ακόμα. Με ανακαλύπτω κάθε μέρα. Κάποιες μέρες με συμπαθώ, κάποιες όχι τόσο. Αλλά προσπαθώ να με παρατηρώ, όσο περισσότερο μπορώ. Η απάντηση είναι πως, αν κάποιος με παρακολουθεί, αυτό που πιστεύει ότι είμαι, αυτό είμαι. Από την αρχή της ενασχόλησής μου με τα social media προσπάθησα να μην δημιουργήσω μια persona αλλά να παραμείνω ο εαυτός μου. Προφανώς έχω αναδείξει περισσότερο ορισμένα χαρακτηριστικά μου, όμως νιώθω ότι η εικόνα που σχηματίζει κάποιος για μένα, ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό στην πραγματικότητα. Είμαι λίγο απ’ όλα. Σε ορισμένες φάσεις ζω τα συναισθήματα στο «κόκκινο». Είμαι νευρικός, πολύ συναισθηματικός και ιδιαίτερα δοτικός. Μπορεί να παρεξηγηθώ και να πληγωθώ βαθιά, όταν νιώθω ότι ένας δικός μου άνθρωπος δεν μου δίνει την προσοχή που χρειάζομαι, δεν με ακούει ή δεν με σκέφτεται. Έχω υπάρξει και αρκετά τοξικός στις ερωτικές μου σχέσεις – μέχρι ενός σημείου, βέβαια. Μπορεί να γίνω ζηλιάρης ή να κάνω «παιχνιδάκια», αλλά όχι κάτι ακραίο.
Μετάνιωσες ποτέ που εξέθεσες και τις πιο ευάλωτες πλευρές του χαρακτήρα σου στα social media;
Όχι. Αντιθέτως, πολλές φορές σκέφτομαι πως ίσως θα έπρεπε να είχα μιλήσει ακόμη περισσότερο. Δεν μετάνιωσα που αναφέρθηκα στις κρίσεις πανικού ούτε στις δύσκολες ημέρες που βίωσα κατά καιρούς, γιατί πιστεύω πως όλοι περνάμε αντίστοιχες δοκιμασίες. Συνήθως επιλέγω να μοιράζομαι εκείνες τις εμπειρίες που νιώθω ότι μπορούν να βοηθήσουν κάποιον άλλον άνθρωπο να ταυτιστεί και να αισθανθεί πως δεν είναι μόνος του. Πολλές φορές σκέφτομαι τι μου αρέσει, τι με βοηθάει εμένα να βλέπω στα social και προσπαθώ να μοιράζομαι αντίστοιχα πράγματα.
Ένιωσες ποτέ ότι δεν κατάφερες να διαχειριστείς την επιτυχία και, κατ’ επέκταση, τη δημόσια εικόνα σου;
Η όποια επιτυχία στο YouTube ήρθε αργά και σταθερά. Δεν έκανα μπαμ σ’ ένα βράδυ. Από το 2017, έχω το κανάλι μου στο YouTube και προσπαθούσα για πολλά χρόνια να βρω την ταυτότητά μου στο internet και το τι θέλω να μοιραστώ δημόσια. Η «επιτυχία» νομίζω ήρθε, όταν αυτά που μοιραζόμουν δημόσια, ήταν πολύ κοντά στην προσωπικότητά μου και στα ενδιαφέροντά μου. Κάποιες φορές, από την άλλη, δεν κατάφερα να διαχειριστώ την αντίδρασή μου σε σχόλια. Θα έπρεπε απλώς να μην είχα απαντήσει εν βρασμώ. Για παράδειγμα, όταν συμμετείχα σε ένα video με τη Super Kiki, εκείνη έκανε ένα χιουμοριστικό σχόλιο για τον Χρήστο Μάστορα, το οποίο παρεξηγήθηκε ως «ρατσιστικό». Το περιστατικό έγινε θέμα στις εκπομπές και μας χαρακτήρισαν «ρατσιστές». Τότε βγήκα στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου για να «δικαιολογηθώ», ενώ δεν έπρεπε. Μετάνιωσα που δεν πήρα τον χρόνο να σκεφτώ πριν αντιδράσω. Είναι τρομακτικό να βγαίνουν στην τηλεόραση και να σε «λιθοβολούν». Για μένα, ήταν εντελώς άδικο, αφού μεγάλωσα σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον: Ο ένας θείος μου παντρεύτηκε γυναίκα από την Αλβανία, ο άλλος από την Πολωνία, ενώ η μητέρα μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αίγυπτο. Έπρεπε να το διαχειριστώ καλύτερα και να απαντήσω μόνο αφού είχα επεξεργαστεί την κατάσταση.
Πώς διαχειρίζεσαι την αρνητική κριτική;
Όταν δέχομαι έντονη κριτική από την τηλεόραση -κάτι που συμβαίνει συχνά- δεν με επηρεάζει ψυχολογικά. Δεν ασχολούμαι με ανθρώπους που με βρίζουν ή που υποτιμούν τη δουλειά μου. Ωστόσο, με εκνευρίζει στιγμιαία, γιατί σκέφτομαι: «Θεέ μου, είναι τόσο παλιομοδίτικο όλο αυτό. Και αφού το κράζεις, γιατί το παίζεις;». Μάλλον το προβάλλεις, απλώς για να το κράξεις.
Είσαι από τους λίγους YouTubers που κατάφεραν να περάσουν στη mainstream σκηνή της τηλεόρασης. Τι πιστεύεις ότι σε ξεχώρισε;
Η προβολή μου στην τηλεόραση ξεκίνησε με το «Asia Express». Αρχικά είχε γίνει πρόταση στον Κωνσταντίνο Βασάλο να συμμετάσχει με τη μητέρα του, αλλά εκείνη δεν ήθελε. Όταν το έμαθα, του πρότεινα να πάμε μαζί, γιατί με ενθουσίασε το project. Αυτοπροτάθηκα, δηλαδή, επειδή με ιντρίγκαρε το παιχνίδι. Έτσι ξεκίνησε η παρουσία μου στην τηλεόραση και, αργότερα, συμμετείχα και στο «Fame Story» ως «καθηγητής social media». Στο μπροστά κομμάτι δηλαδή, γιατί στα backstage δούλευα χρόνια πριν, σε διάφορες εκπομπές, όπου έκανα τα social media.
Πάντως, μια και το ανέφερες, κατά τη διάρκεια της συμμετοχής σου στο «Fame Story» ως «καθηγητής social media», χαρακτήρισες «κότες» τους διαγωνιζόμενους, όταν σε μια κρυφή ψηφοφορία -όπου κλήθηκαν να επιλέξουν ποιον «καθηγητή» θεωρούν λιγότερο χρήσιμο– ψήφισαν εσένα και δεν αποκάλυπταν ποιοι το έκαναν. Μετάνιωσες γι’ αυτή την αντίδρασή σου;
Αυτό ακριβώς το περιστατικό συζητούσα πριν από λίγες ημέρες με τη Marseaux και κάποιους φίλους μας. Κάπως πήγε εκεί η κουβέντα και έβαλαν το απόσπασμα για πλάκα. Εγώ δεν είχα δει ποτέ το συγκεκριμένο στιγμιότυπο και, όταν είδα πώς είχα συμπεριφερθεί, ένιωσα πολύ άσχημα. Δεν ήταν τόσο η λέξη «κότες» που είπα, όσο ο τρόπος με τον οποίο το είπα. Ήμουν πραγματικά κομπλεξικός. Τώρα που το είδα μετά από χρόνια, δεν μου άρεσε καθόλου ο τρόπος που το χειρίστηκα. Στη συνέχεια μπήκα στη διαδικασία να σκεφτώ γιατί αντέδρασα έτσι. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι, όταν ανακοινώθηκε η συμμετοχή μου στο συγκεκριμένο παιχνίδι, δέχτηκα έντονη κριτική ότι δεν έχω καμία θέση εκεί. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα σαν οι διαγωνιζόμενοι να επιβεβαίωναν αυτή την άποψη. Οπότε, άρχισα να σκέφτομαι: «Λες να έχουν δίκιο που λένε ότι είμαι άχρηστος;». Και αυτό το συναίσθημα μάλλον ήταν που μ’ έκανε να αντιδράσω τόσο κομπλεξικά και επιθετικά. Με το μυαλό που έχω τώρα και τη συνολική εικόνα για τον εαυτό μου, θα αντιδρούσα εντελώς διαφορετικά ελπίζω (γελάει).
Ο Κωνσταντίνος Βασάλος είναι κολλητός σου φίλος και, λόγω των video που μοιράζεστε αλλά και των συχνών «τσακωμών» σας, πολλοί σάς κάνουν πλάκα λέγοντας ότι «είστε σαν ζευγάρι»…
(Γελάει). Τον αγαπώ πολύ τον Κωνσταντίνο γιατί, όταν δεν τσακωνόμαστε, γελάμε πολύ και περνάμε πολύ καλά.
Αυτή η πλάκα σχετικά με τον Κωνσταντίνο, δεν σε εκνεύρισε κάποια στιγμή;
Όχι, καθόλου! Είναι ο κολλητός μου! Άλλωστε, υπήρχε μια μικρή δόση αλήθειας, γιατί οι τσακωμοί μας, όντως παρέπεμπαν σε «ζευγάρι». Ακόμα και φίλοι μας μάς έλεγαν: «Παιδιά, είστε σαν “ζευγάρι”, έχετε γίνει εκνευριστικοί, κόφτε το». Όταν ήμασταν και οι δύο singles, πραγματικά περνούσαμε πάρα πολύ χρόνο μαζί, ήμασταν σαν έφηβοι. Βασικά, αυτό μ ’άρεσε στον Κωνσταντίνο, γιατί μου ξυπνάει την παιδικότητα και την ανεμελιά μου και πιστεύω και εγώ αντίστοιχα σε εκείνον.
Αδιαμφισβήτητα, το «Αχ Βαχ» είναι μία από τις πιο επιτυχημένες στήλες σου. Αν ήσουν εσύ καλεσμένος, ποια ιστορία από τα ερωτικά σου θα μοιραζόσουν;
Θα έλεγα σκηνικά από την τωρινή μου σχέση. Βέβαια, ξέρω τι συμβουλές θα άκουγα. Το ότι δεν τις εφαρμόζω πάντα, είναι άλλο θέμα. Πολλές φορές δεν θέλουμε να παραδεχτούμε τα προβλήματα στις σχέσεις μας και απλώς κλείνουμε τα μάτια. Γενικά, είχα λίγες σχέσεις στη ζωή μου αλλά όλες είχαν κάποια αρκετά δυσλειτουργικά σημεία και κάποια από αυτά επαναλαμβάνονταν. Έχουν συμβεί και αστεία περιστατικά, όπως το να ψάξω κινητό ή να παρακολουθήσω αλλά υπήρξαν και καταστάσεις που με πόνεσαν πραγματικά. Δεν έχω σταθεί δυστυχώς τόσο τυχερός στις ερωτικές μου σχέσεις, όσο έχω σταθεί στις φιλικές. Βέβαια, αυτό που λέω είναι σαν να μην έχω ευθύνη εγώ. Φυσικά και έχω τη μεγαλύτερη ευθύνη, καθώς ήξερα πού έμπλεκα.
Σε έχουν απατήσει κιόλας;
Εννοείται πως με έχουν απατήσει! Κοίτα, μία ιστορία που ίσως να έλεγα στο «Αχ Βαχ», είναι ότι μια πρώην σχέση μου, είχε παράλληλο δεσμό. Μάλιστα, μια κοπέλα με την οποία τότε κάναμε κολλητή παρέα συναντιόταν τόσο με τη σχέση μου όσο και με τον παράλληλο δεσμό, ενώ εγώ κοιμόμουν τον «ύπνο του δικαίου». Άλλα, εντάξει, τώρα έχω προχωρήσει από αυτό το περιστατικό, έχω κατανοήσει, έχω συγχωρέσει και έχω μάθει πολλά.
Παρότι είσαι πολύ ανοιχτός στα social media, έχεις επιλέξει να κρατάς την προσωπική σου ζωή -εν μέρει- μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Τι σε ώθησε σε αυτή την απόφαση, πέρα από το γεγονός ότι είσαι σε σχέση με έναν άνθρωπο, που δεν ανήκει στον χώρο της δημοσιότητας;
Θα μιλήσω σωστά και όπως εγώ νιώθω ότι πρέπει γι’ αυτό που με ρωτάς, όταν έρθει η ώρα. Γιατί τώρα θα σου πω αερολογίες, κάτι που δεν μου αρέσει. Πάρε με τηλέφωνο σε κάνα χρόνο να τα πούμε ξανά (γελάει).
Αλήθεια, πώς ξεκίνησε το ταξίδι σου στην ψυχοθεραπεία και τι θεωρείς ότι κέρδισες μέσα από αυτή τη διαδικασία, που σε κάνει σήμερα να νιώθεις περήφανος;
Ξεκίνησα ψυχοθεραπεία το 2018, όταν βρισκόμουν σε μια δύσκολα διαχειρίσιμη σχέση. Δεν ένιωθα ο εαυτός μου και θεωρώ ότι τον είχα «κρύψει», για να «χωρέσω» μέσα σε αυτή. Ένιωθα ότι πνιγόμουν και ότι έκανα ακραία πράγματα στον εαυτό μου, εξαιτίας αυτού του συναισθήματος. Έτσι ξεκίνησε το «ταξίδι» μου στην ψυχοθεραπεία. Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που έχω κερδίσει, είναι η ικανότητα να μην παίρνω τα πάντα τόσο προσωπικά και να προσπαθώ να μπαίνω στα «παπούτσια» του άλλου. Επιπλέον, έμαθα να αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεών μου και να μπορώ να λέω: «Δεν το χειρίστηκα πολύ καλά αυτό», κάτι που παλαιότερα μού ήταν δύσκολο, επειδή έχω την τάση να είμαι πιο δραματικός.
Αν μπορούσα να σου πραγματοποιήσω μία ευχή, τι θα μου ζητούσες;
Πέρα από την υγεία για εμένα και τους αγαπημένους μου ανθρώπους, σε πιο προσωπικό επίπεδο θα ήθελα να μου είναι πιο εύκολο να απομακρύνομαι από καταστάσεις και ανθρώπους με τους οποίους είμαι συναισθηματικά δεμένος, όταν καταλαβαίνω ότι δεν με εξελίσσουν και ότι πρόκειται για δυσλειτουργικές σχέσεις που δεν πρόκειται να αλλάξουν. Κάτι που εύχομαι σε όλους τους ανθρώπους, που μπορεί να βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις.
