Αν κάποιος ήθελε ένα να υποδείξει ένα ζωντανό παράδειγμα για το πώς γεννιέται ένα φαινόμενο στη σύγχρονη pop κουλτούρα, μάλλον δεν θα χρειαζόταν να κοιτάξει πολύ μακριά. Αρκεί, μόνο, να ανοίξει τα social media και να δει τι συμβαίνει γύρω από το όνομα «Akylas» και το τραγούδι του «Ferto», ειδικά αφότου παρουσιάστηκε στον πρώτο ημιτελικό του διαγωνισμού για την επιλογή του τραγουδιού που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον 70ο διαγωνισμό της Eurovision. Μέσα σε λίγες ώρες, το κομμάτι βρέθηκε πρώτο σε προβολές στο YouTube της ΕΡΤ, με τα σχόλια να θυμίζουν περισσότερο οπαδική κερκίδα παρά απλό μουσικό feedback. «Παίζει να κερδίσουμε με αυτό», «αν δεν πάει αυτό, αποτύχαμε», «η Eurovision χρειάζεται Akylas», υπερβολές; Ίσως. Όπως υπερβολικές, ήταν και οι αντιδράσεις όλων όσοι το θεώρησαν ευτελές, πρόχειρο και θορυβώδες. Όπως και να έχει, ωστόσο, ένα είναι το μόνο σίγουρο: Ότι ο νεαρός καλλιτέχνης, κατάφερε να δημιουργήσει ντόρο και συζήτηση και αυτό είναι ένα καλό σημάδι.
ΕΝΑΣ «ΟΥΡΑΝΟΚΑΤΕΒΑΤΟΣ» ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ, ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΕΝΕ «AKYLAS»
Ο «Akylas», κατά κόσμον Ακύλας Μυτιληναίος, δεν εμφανίστηκε από το πουθενά, αν και έτσι μοιάζει για όσους τον ανακάλυψαν τώρα. Γεννημένος και μεγαλωμένος στις Σέρρες, με σπουδές στο Μουσικό Σχολείο της πόλης, ανήκει σε εκείνη τη γενιά καλλιτεχνών που δεν περίμεναν την «έγκριση» κανενός για να δημιουργήσουν. Αυτοδημιούργητος, με έντονη θεατρικότητα στη σκηνή (όχι τυχαία, αφού έχει περάσει από θεατρικά εργαστήρια), κουβαλά πάνω του μια εμπειρία σπάνια για την ηλικία του: Δύο χρόνια ως τραγουδιστής σε κρουαζιερόπλοια της AIDA, με εμφανίσεις από το Ντουμπάι μέχρι τη Γαλλία. Εκεί έμαθε τι σημαίνει να κρατάς την προσοχή και το ενδιαφέρον ενός κοινού που δεν μιλάει τη γλώσσα σου, μόνο με την ενέργεια, την παρουσία και την αλήθεια σου. Το μεγάλο «μπαμ» έγινε με το TikTok, με τον 26χρονο «Akyla» να κάνει διασκευές κομματιών που γίνονταν viral, για έναν και μόνο λόγο: τις έκανε δικές του, με μια φωνή που δεν προσπαθούσε να γίνει «αρεστή» και σε ένα ύφος δικό του, αυθεντικό. Το 2024 με το κομμάτι του «Ατελιέ» συστήθηκε στο ευρύτερο κοινό, και λίγο αργότερα, με τη συμμετοχή του στην ελληνική Eurovision, πέρασε σε άλλο επίπεδο.
ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ LIFESTYLE
Ο ίδιος το έχει πει ξεκάθαρα: Το «Ferto» μιλά για τον υπερκαταναλωτισμό, την απληστία, αλλά και για τα απωθημένα ενός παιδιού που μεγάλωσε με στερήσεις. Είναι το τραγούδι του «θα ήθελα, αλλά δεν μπορούσα». Και αυτή η εξομολόγηση είναι που το απογειώνει. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι πολλοί μιλούν για ένα «διαμαντάκι», με την άποψη του στιχουργού Νίκου Μωραΐτη να δίνει μια ενδιαφέρουσα ανάλυση από τη σκοπιά του ειδικού: «Ένα τραγούδι που σε χτυπάει κατακέφαλα. Κι εκεί που γίνεται μπαλάντα και απευθύνεται στη μάνα του, είναι βαθιά κοινωνικό. Δε με νοιάζει αν αυτό που σε ξεβολεύει, σε ξαφνιάζει, σε διχάζει έρχεται από τη Eurovision ή από όπου αλλού. Με νοιάζει που έρχεται ακόμα». Το «Ferto», δεν είναι polished pop με τη στενή έννοια. Είναι ένα κομμάτι που μπορείς να χορέψεις, αλλά και να ακούσεις. Να το φωνάξεις σε πάρτι, αλλά και να το βάλεις στα ακουστικά και να το επεξεργαστείς αλλιώς!
Και για όσους υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ένα troll κομμάτι που δεν έχει σχέση με τη μουσική, ας μην ξεχνάμε ότι εάν τελικά περάσει, θα συμμετέχει σε έναν μουσικό διαγωνισμό που κατά καιρούς έχουμε δει να συμμετέχουν «τέρατα», χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής, με κομμάτια που ενώ στην αντιμετωπίστηκαν ως «αστείο» στη συνέχεια έγιναν εμβληματικά. Από τους «Lordi», μέχρι τον Verka Serduchka που χόρευε με ασημένιο αστέρι στο κεφάλι, ή πιο πρόσφατα τον Käärijä με το «Cha Cha Cha», όλα, εκτός από την υπερβολή τους, είχαν και έναν άλλο κοινό παρονομαστή, την αυθεντικότητα. Κάπου εδώ «κουμπώνει» και ο «Akylas». Το πορτοκαλί φόντο, τα γυαλιά ηλίου, ο μαύρος σκούφος, η σχεδόν μινιμαλιστική παρουσία δεν είναι τυχαία. Παίζει με την αισθητική του troll, αλλά δεν εγκλωβίζεται σε αυτήν. Γιατί το «Ferto», αν αφαιρέσεις το viral περιτύλιγμα, έχει στίχο. Και μάλιστα στίχο που πονά.
ΓΙΑΤΙ ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΣΗ ΘΕΡΜΗ;
Ίσως γιατί ο «Akylas» δεν προσποιείται. Δηλώνει queer καλλιτέχνης, χωρίς να το κάνει σημαία marketing. Μιλά για τους γονείς του και τις δυσκολίες τους χωρίς μελοδραματισμό. Έχει χιούμορ, αλλά όχι ειρωνεία. Και κυρίως, δεν μοιάζει με «προϊόν ελληνικού τελικού». Η δημόσια στήριξη από πρόσωπα όπως η Έφη Θώδη – σε ένα viral βίντεο που τραγουδά το «Ferto» – δεν είναι απλώς γραφικό στιγμιότυπο, αλλά μία ενδειξη ότι κάτι περνάει από γενιά σε γενιά. Κάτι ελληνικό, χωρίς να είναι φολκλόρ.
Η ΑΝΑΜΟΝΗ, ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ
Την Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου θα γνωρίζουμε ποιο τραγούδι τελικά θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον διαγωνισμό της Eurovision και παρότι το κομμάτι του «Akyla» θεωρείται φαβορί, άπειρα παραδείγματα που εν τέλει βγήκαν μπροστά τα outsider. Όποιο και να είναι, όμως, το αποτέλεσμα, ένα είναι σίγουρο: Ο Akylas δεν είναι πυροτέχνημα. Ο «πανικός» γύρω από το όνομά του δεν βασίζεται μόνο σε ένα viral κύμα που θα «ξεφουσκώσει» λίγο μετά. Κι αν τελικά δεν πάει στην Eurovision, έχει ήδη κερδίσει κάτι πιο δύσκολο: Ένα κοινό που δεν τον βλέπει ως αστείο, αλλά ως καλλιτέχνη. Και αυτό, για έναν 26χρονο από τις Σέρρες που ξεκίνησε με ένα μικρόφωνο και πολλά απωθημένα, ίσως να είναι η μεγαλύτερη νίκη.
