Η τραγωδία στη Λεμεσό, με την πτώση κτηρίου και τους δύο νεκρούς, δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά ήρθε ως επιβεβαίωση μιας χρόνιας αδράνειας. Παρά τα έγγραφα που χαρακτήριζαν οικοδομές ακατάλληλες, οι προειδοποιήσεις έμειναν στα χαρτιά. Οι νομοθεσίες υπάρχουν, αλλά η εφαρμογή τους παραμένει ζητούμενο, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται ένας επικίνδυνος κύκλος αμέλειας.
Οι ευθύνες βαραίνουν τόσο τους αρμόδιους φορείς, όσο και τους ιδιοκτήτες, που συχνά αγνοούν ή καθυστερούν κρίσιμες παρεμβάσεις. Όπως επανειλημμένα επισημαίνεται, απαιτείται συστηματικός και περιοδικός έλεγχος των οικοδομών, ώστε να προλαμβάνονται τραγωδίες. Κι όμως, στην Κύπρο φαίνεται πως «πρέπει πρώτα να γίνει το κακό» για να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός, με το κόστος να μετριέται τελικά σε ανθρώπινες ζωές.
ΠΡΟΚΕ
