Στις 4 Απριλίου, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με ανάρτησή του στο Truth Social έγραφε: “Θυμάστε όταν έδωσα στο Ιράν δέκα ημέρες για να κάνει συμφωνία ή να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ. Ο χρόνος τελειώνει…” Οι αγορές έχουν υποχωρήσει εν μέσω αστάθειας στη Μέση Ανατολή και δεν φαίνεται ότι οι ανήσυχοι επενδυτές θα βιώσουν κάποια ανακούφιση στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια βραχυπρόθεσμη αντίδραση-σοκ. Σηματοδοτεί μια βαθύτερη μετατόπιση.
Με την κυβέρνηση Τραμπ να έχει διακόψει τη μετάβαση στην πράσινη ενέργεια της εποχής Μπάιντεν, ο μετασχηματισμός δεν ακολουθεί πλέον μια διαδοχική, σταδιακή πορεία προς τις ανανεώσιμες πηγές, ούτε όμως έχει σταματήσει πλήρως. Αντίθετα, η εικόνα είναι πιο σύνθετη: βλέπουμε μια εξέλιξη που διαμορφώνεται από γεωπολιτικό κίνδυνο καθώς και από περιορισμούς σε κεφάλαιο, τεχνολογία και εφοδιασμό. Ο πόλεμος έχει επίσης αναδείξει την ανάγκη επιτάχυνσης της ηλεκτροκίνησης στις μεταφορές, επέκτασης της χρήσης πυρηνικής ενέργειας και ενίσχυσης των στρατηγικών ενεργειακών αποθεμάτων.
Πώς προσαρμόζονται οι κυβερνήσεις σε μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση
Στις 27 Μαρτίου, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο φέρεται να δήλωσε ότι η σύγκρουση με το Ιράν θα συνεχιστεί για άλλες δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Καθώς η κρίση συνεχίζεται και οι χώρες αρχίζουν να αντιμετωπίζουν ελλείψεις εφοδιασμού, αυξάνεται ο κίνδυνος ευρύτερης παγκόσμιας ενεργειακής διαταραχής. Οι κυβερνήσεις αναγκάζονται πλέον να αντιμετωπίσουν ένα πιεστικό ζήτημα: πώς να εξασφαλίσουν ενέργεια γρήγορα σε ένα ολοένα πιο ασταθές περιβάλλον.
Οι επιπτώσεις γίνονται ήδη αισθητές παγκοσμίως. Οι Φιλιππίνες έχουν κηρύξει ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επικαλούμενες αποθέματα 45 ημερών. Χώρες της Ασίας εφαρμόζουν επείγοντα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας. Πρόσθετη πίεση αναμένεται, καθώς αρκετές μονάδες υγροποιημένου φυσικού αερίου της Αυστραλίας αντιμετώπισαν διακοπές λόγω κακοκαιρίας προς τα τέλη Μαρτίου εξαιτίας κυκλώνα. Η Υπουργός Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Ρέιτσελ Ριβς, προειδοποίησε τις χώρες της G7 να υιοθετήσουν πιο επείγουσα προσέγγιση στην καθαρή ενέργεια ώστε να προστατευθούν από μελλοντικά σοκ τιμών και αστάθεια, υποδεικνύοντας έναν μακροπρόθεσμο ρόλο για την πυρηνική και τις ανανεώσιμες πηγές.
Άμεση δράση έναντι μακροπρόθεσμης πολιτικής
Ενώ οι υδρογονάνθρακες ενδέχεται να πληγούν από τη γεωστρατηγική κρίση, αυτή η διαρθρωτική μετατόπιση δεν θα συμβεί άμεσα. Προς το παρόν, πρώτη προτεραιότητα είναι η αντικατάσταση των χαμένων προμηθειών υδρογονανθράκων. Το κεφάλαιο μπορεί να εγκαταλείπει τα κράτη του Κόλπου, αλλά κατευθύνεται προς άλλους παραγωγούς πετρελαίου, όχι προς την πράσινη ενέργεια και την πυρηνική.
Τα ενεργειακά συστήματα δεν μπορούν να μετασχηματιστούν από τη μια μέρα στην άλλη. Ο Επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν, προειδοποίησε τις κυβερνήσεις να προετοιμαστούν για μια “παρατεταμένη διαταραχή”, ενώ οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να δράσουν υπό αυστηρούς χρονικούς περιορισμούς, ιδίως δεδομένης της συνεχιζόμενης εξάρτησης της Ευρώπης από εισαγωγές ενέργειας.
Παρότι η ανανεώσιμη ενέργεια μπορεί να παραμείνει κεντρική στη μακροπρόθεσμη στρατηγική, εφόσον επιλυθούν ζητήματα κόστους και αποθήκευσης, δεν μπορεί να αναπτυχθεί αρκετά γρήγορα ώστε να καλύψει τις άμεσες ελλείψεις που αντιμετωπίζουν οι χώρες. Οι υποδομές για ηλιακή, αιολική και πυρηνική ενέργεια απαιτούν χρόνια αδειοδότησης, κατασκευής και ενσωμάτωσης στο δίκτυο. Αντίθετα, η παραγωγή ορυκτών καυσίμων μπορεί συχνά να αυξηθεί ταχύτερα αξιοποιώντας υπάρχουσες υποδομές, όπως εγκαταστάσεις παραγωγής, αγωγούς και δίκτυα μεταφοράς. Σε περιόδους κρίσης, οι κυβερνήσεις δεν επιλέγουν μεταξύ καθαρής και συμβατικής ενέργειας — επιλέγουν αυτό που μπορεί να εφαρμοστεί αρκετά γρήγορα ώστε να αποτραπεί η έλλειψη.
Τα ορυκτά καύσιμα θα παραμείνουν
Πολλές χώρες δίνουν έμφαση σε άμεσες λύσεις. Όπως έκαναν απέναντι στη νέα εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η Γερμανία και η Ιαπωνία εξετάζουν την αύξηση της παραγωγής άνθρακα για να αντιμετωπίσουν την άνοδο των τιμών και να σταθεροποιήσουν τον εφοδιασμό, ενώ η Ιταλία θα καθυστερήσει το κλείσιμο των μονάδων άνθρακα για περισσότερο από μία δεκαετία. Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες χαλάρωσαν προσωρινά τις κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο. Συνολικά, αυτές οι αντιδράσεις δείχνουν μια ευρύτερη πραγματικότητα: σε περιόδους κρίσης, η ενεργειακή ασφάλεια εξαρτάται από τη διαφοροποίηση και μπορεί να απαιτεί εξάρτηση από πολλαπλές πηγές ενέργειας.
Υπάρχει προηγούμενο σε αυτές τις ενεργειακές μεταβολές. Το 2022, η Ρωσία επιτέθηκε στην Ουκρανία και η Γερμανία επανενεργοποίησε προσωρινά μονάδες άνθρακα για να αντισταθμίσει τη μείωση των προμηθειών φυσικού αερίου. Αν και η χώρα διατηρεί τη μακροπρόθεσμη δέσμευσή της για κατάργηση του άνθρακα έως το 2038, οι πρόσφατες εξελίξεις υποδηλώνουν επανεξέταση αυτού του χρονοδιαγράμματος. Ο Καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, έχει δείξει διάθεση να επανεξετάσει τη στρατηγική ενέργειας της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της επανεκτίμησης των προγραμματισμένων κλεισιμάτων μονάδων άνθρακα και της επιτάχυνσης της κατασκευής μονάδων φυσικού αερίου ως εφεδρική λύση. Ωστόσο, η Γερμανία εξακολουθεί να αρνείται να επιστρέψει στην πυρηνική ενέργεια λόγω της επιρροής του Πράσινου κόμματος, το οποίο είναι έντονα αντίθετο στην πυρηνική.
Η επιμονή στα ορυκτά καύσιμα ενισχύεται επίσης από τη συμπεριφορά του κεφαλαίου. Εταιρείες που έχουν επενδύσει δεκαετίες σε υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι πολύ πιο πιθανό να συνεχίσουν να επενδύουν σε αυτά τα συστήματα παρά να στραφούν πλήρως στις ανανεώσιμες. Σήμερα, ενώ οι ευρωπαίοι εισαγωγείς ενέργειας πληρώνουν τιμές-ρεκόρ, μεγάλες εταιρείες όπως η Shell, η BP και η ExxonMobil καταγράφουν υπερκέρδη, τα οποία πιθανότατα θα επανεπενδυθούν στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, όπου οι αποδόσεις είναι πιο προβλέψιμες. Στην πράξη, είναι νέο κεφάλαιο που κατευθύνεται προς τις ανανεώσιμες. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, οι 250 μεγαλύτερες εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου κατέχουν μόλις το 1,42% της παγκόσμιας λειτουργικής δυναμικότητας ανανεώσιμης ενέργειας, και πάνω από το ήμισυ (54%) αυτής αποκτήθηκε μέσω εξαγορών και όχι μέσω νέων έργων.
Πού θα κατευθυνθεί η ενέργεια μακροπρόθεσμα;
Αυτές οι μεταβολές πρέπει να θεωρηθούν ως βραχυπρόθεσμες αντιδράσεις σε άμεση πίεση και όχι ως μόνιμη ανατροπή της ενεργειακής μετάβασης. Μέχρι να επιλυθεί και να υποχωρήσει αυτή η κρίση, οι κυβερνήσεις θα βασίζονται περισσότερο στα ορυκτά καύσιμα.
Ωστόσο, καθώς αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο η ευθραυστότητα του τρέχοντος συστήματος από αυτά τα ενεργειακά σοκ και είναι πιθανές περαιτέρω διαταραχές, ενισχύεται το επιχείρημα υπέρ των επενδύσεων σε εγχώριες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής και των ανανεώσιμων, ώστε να μειωθεί η έκθεση σε μελλοντικές κρίσεις.
Πού πρέπει να στραφούν οι επενδυτές καθώς εξελίσσεται η ενεργειακή μετάβαση;
Η μετάβαση στο παγκόσμιο ενεργειακό τοπίο έχει περαιτέρω επιπτώσεις στο πού κατευθύνουν οι επενδυτές τα κεφάλαιά τους. Καθώς οι χώρες επενδύουν τόσο σε παραδοσιακές όσο και σε καθαρές πηγές ενέργειας, η ζήτηση για ορισμένες πρώτες ύλες, όπως το ουράνιο, το λίθιο και τα σπάνια γαιώδη στοιχεία, είναι πιθανό να αυξηθεί. Η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της ασταθούς Μέσης Ανατολής θα γνωρίσει άνθηση, ιδιαίτερα στη λεκάνη του Ατλαντικού. Από την Ανγκόλα, τη Μοζαμβίκη και τη Νιγηρία έως την Αργεντινή, τα υπεράκτια κοιτάσματα της Βραζιλίας, τη Γουιάνα και τη Βενεζουέλα, νέα πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου θα τεθούν σε λειτουργία.
Αντί να αντικαταστήσει πλήρως τα ορυκτά καύσιμα, η επόμενη φάση της ενεργειακής μετάβασης είναι πιθανό να περιλαμβάνει “όλα τα παραπάνω”, με πολλαπλά διασυνδεδεμένα συστήματα να αναπτύσσονται. Για τους επενδυτές, αυτό σημαίνει ότι οι ευκαιρίες δεν περιορίζονται μόνο στις ανανεώσιμες πηγές. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, καθώς και τα υλικά και οι υποδομές, είναι απαραίτητα για την υποστήριξη ενός πιο διαφοροποιημένου ενεργειακού μείγματος. Σε αυτό το περιβάλλον, το πλεονέκτημα δεν θα βρίσκεται μόνο στην παρακολούθηση των παγκόσμιων αγορών, αλλά και στον εντοπισμό, την κατανόηση και την πρόβλεψη του πού οι εθνικές ενεργειακές στρατηγικές μπορούν να μετατραπούν πιο αποτελεσματικά σε επενδυτικές ευκαιρίες.
Forbes
