Με αφορμή τη νέα συγκεντρωτική έκδοση «Από την Κερύνεια ως τα Διόδια – 100 τραγούδια σε στίχους Πόλυ Κυριάκου», συναντάμε έναν δημιουργό που κατάφερε να μετατρέψει τη νοσταλγία σε οξυγόνο και τον στίχο σε «βάλσαμο». Ο Πόλυς Κυριάκου αποτελεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της σύγχρονης κυπριακής δημιουργίας. Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο ποιητής και στιχουργός μιλά για την ποίηση και τη δημιουργική δύναμη της απόστασης από αγαπημένους τόπους, προσφέροντας μια διεισδυτική ματιά στο πλούσιο έργο του.
Πώς γεννήθηκε η αγάπη σας για την ποίηση;
Πολύ δύσκολη ερώτηση. Η ποίηση έρχεται ή δεν έρχεται. Όπως μια καταιγίδα έρχεται ή δεν έρχεται… Θυμάμαι όμως ότι από μικρό παιδί με συγκλόνιζε ο ποιητικός λόγος, όχι μόνο ο γραπτός, αλλά και ο προφορικός λόγος την ώρα που επικοινωνούν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Με συγκινούσε η ευαισθησία των λέξεων, των προτάσεων όπως και η ευαισθησία που κουβαλά στο βλέμμα του ένας ευαίσθητος άνθρωπος. Μικρές- μικρές λεπτομέρειες, παράλληλα με συναισθηματικούς δέκτες, γεννάνε ποίηση θαρρώ.
Πώς αυτή η συλλογή αντανακλά την πορεία σας από τα νεανικά σας χρόνια στην Κύπρο μέχρι τα χρόνια σας στη Νέα Υόρκη;
Μα η Κύπρος και η Νέα Υόρκη ήταν οι αγαπημένοι χάρτες πάνω στους οποίους βρέθηκα, και μεγάλωσα και «έμαθα». Από την Κύπρο βρέθηκα στην Αθήνα για σπουδές. Ένας πολύ καθοριστικός σταθμός για μένα. Κι ύστερα από την Αθήνα κατέληξα στη Νέα Υόρκη για επιπρόσθετες σπουδές, όπου έζησα για 35 χρόνια, εκεί όπου αποτύπωσα το περισσότερο υλικό μου. Πρόκειται για μια διαδρομή για την οποία αισθάνομαι απέραντα τυχερός που τη βίωσα γιατί κάθε μέρα της, κάθε στιγμή της ήταν τεράστια εμπειρία.
Πιστεύετε ότι η απόσταση από την Κύπρο σας βοήθησε να δείτε και να περιγράψετε την πατρίδα σας πιο καθαρά;
Κάποτε είχα πει αυτά τα γεμάτα ειλικρίνεια λόγια: «Αν θέλεις ν’ αγαπήσεις την πατρίδα σου, φύγε απ’ αυτή…». Και δεν μετάνιωσα ποτέ που τα είπα γιατί αλήθεια, η μεγάλη απόσταση από την πατρίδα μοιάζει με «μετρητή έρωτα». Μοιάζει με εργαλείο παραγωγής νοσταλγίας και αγάπης. Εκεί, στην ομογένεια της Νέας Υόρκης όπου το μυαλό και η ψυχή μας εργαζόταν μέρα νύχτα για τη μικρή πατρίδα αισθανόμασταν τον τόπο μας δυνατά και έμπρακτα. Ναι, η απόσταση δυναμώνει το συναίσθημα.
Μετά από τόσα χρόνια και τόσα επιτυχημένα τραγούδια, τι σας δίνει ακόμα χαρά όταν κάθεστε να γράψετε έναν καινούργιο στίχο ή ένα νέο ποίημα;
Δεν ξέρω αν η «χαρά» είναι η σωστή λέξη. Πρόκειται όμως για ένα «τεστ αληθείας». Δηλαδή, γεννάω ένα καινούργιο στίχο, ένα καινούργιο ποίημα. Αν δεν αισθανθώ την κάθε συλλαβή, δεν βλέπω το λόγο ύπαρξης αυτής της δημιουργίας. Δεν πρόκειται για χαρά λοιπόν. Πρόκειται για ειλικρίνεια, η οποία εάν έχει την τύχη να επιδεχτεί μιας χαρισματικής μελοποίησης, τότε λες από μέσα σου: «Τι ωραία. Άξιζε τον κόπο αυτή η γέννα…»Βλέποντας αυτά τα 100 τραγούδια συγκεντρωμένα σε μια έκδοση, ποιο είναι το κύριο μήνυμα ή συναίσθημα που ελπίζετε να αποκομίσει ένας αναγνώστης —ή ένας ακροατής;
Χμ… Εύχομαι να ακούσει τα τραγούδια καθώς ταυτόχρονα διαβάζει τους στίχους ή τα ποιήματα. Κι εάν νοιώσει ότι ο γραπτός λόγος σε συνδυασμό με τη μουσική ισορροπούν, πάει να πει ότι το αποτέλεσμα άξιζε τον κόπο. Πάει να πει ότι η τέχνη του καλού τραγουδιού καλά κρατεί!
Εκδ. Ηλία Επιφανίου
Σελ. 136
Τιμή: €15.00
Εγγραφή στο Newsletter
