Κάποιες ιστορίες της πραγματικής ζωής είναι τόσο έντονες που ξεπερνούν ακόμη και τα πιο καλογραμμένα σενάρια. Στο Netflix υπάρχουν ντοκιμαντέρ που σε καθηλώνουν σαν κανονικά θρίλερ: με ανατροπές, ένταση και χαρακτήρες που μοιάζουν βγαλμένοι από σειρά μυθοπλασίας. Από οικογενειακές δυναστείες εξουσίας μέχρι σκοτεινές γωνιές του διαδικτύου και αληθινά εγκλήματα που συγκλονίζουν, αυτά τα τρία ντοκιμαντέρ αποδεικνύουν ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ πιο συναρπαστική από τη φαντασία.
DYNASTY: THE MURDOCHS
Αν νομίζατε ότι οι Roy του Succession ήταν το απόγειο της οικογενειακής δυσλειτουργίας, γνωρίστε την αυθεντική οικογένεια μεγιστάνων με προβλήματα διαδοχής από την οποία εμπνεύστηκε η πετυχημένη σειρά του ΗΒΟ. Το ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων της Liz Garbus είναι η απόλυτη ένοχη απόλαυση για όσους λατρεύουν να βλέπουν δισεκατομμυριούχους να τρώγονται μεταξύ τους για ένα στέμμα από οπτικές ίνες και πρωτοσέλιδα. Με μια αφήγηση που θυμίζει σαιξπηρική τραγωδία σε περιτύλιγμα βρετανικής tabloid (σαν αυτές που διαθέτουν οι Murdochs, η σειρά ξετυλίγει τις εσωτερικές μάχες των παιδιών του Rupert Murdoch -του εκλεκτού Lachlan, του επαναστάτη James και της διανοούμενης αλλά συχνά παραγκωνισμένης Elisabeth – με ρυθμό τόσο καταιγιστό που πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέται μήπως το γύρισες ασυναίσθητα στο Succession!
Η Garbus χρησιμοποιεί ακυκλοφόρητα μηνύματα, emails και μαρτυρίες από ανθρώπους που βρέθηκαν στα ενδότερα του ομίλου, προσφέροντας μια σπάνια ματιά στο πύρρειο κρεσέντο μιας αυτοκρατορίας που φαίνεται να καταρρέει εκ των έσω, την ίδια στιγμή που ο πατριάρχης παίζει με τα νεύρα των διαδόχων του σαν να είναι πιόνια σε σκακιέρα (actually σε επιτραπέζιο τύπου Monopoly όπως απεικονίζονται οι ήρωες στα διαλείμματα της αφήγησης). Περισσότερο από μια βιογραφία, η σειρά αποτελεί ουσιαστικά σπουδή πάνω στο πώς το οικογενειακό τραύμα μπορεί να μετατραπεί σε παγκόσμια πολιτική επιρροή. Από τη ραγδαία άνοδο του Fox News ως προμετωπίδα της middle America μέχρι το Brexit και την εκλογή Trump, αν ένα πράγμα λάτρευαν οι Murdochs περισσότερο από το να παρακολουθούν την ιστορία ήταν να τη… διαμορφώνουν οι ίδιοι.
Παρόλο που τα πολλά χρονικά πηγαινέλα μπορεί να σας συγχύσουν, η θέαση είναι απολαυστικά εθιστική, σαν μια βουτιά στην άβυσσο του πλούτου όπου το μόνο πράγμα που δεν αγοράζεται είναι η πατρική αποδοχή (αν και αυτό είναι πιθανό με τους Murdochs). Το ντοκιμαντέρ καταφέρνει να κάνει το δυσβάσταχτο βάρος της διαδοχής να μοιάζει με ένα καλοκουρδισμένο, σφιχτοδεμένο θρίλερ, αναδεικνύοντας τον Rupert ως έναν σύγχρονο Βασιλιά Ληρ που αρνείται να παραδώσει τα κλειδιά, ακόμα και όταν το κάστρο του έχει αρπάξει φωτιά. Πιστέψτε με, οι Murdochs διαθέτουν τα πιο συναρπαστικά οικογενειακά παιχνίδια εξουσίας και διαδοχής από την εποχή των Carringtons της “Δυναστείας” (δεν είναι τυχαίος ο τίτλος) με τη διαφορά ότι είναι 100% πραγματικά και ανελέητα! Προτείνω μόλις το τελειώσετε να βάλετε να δείτε (ή ξαναδείτε) το Succession. Αποκτά ένα ολοκαίνουργιο νόημα.
INSIDE THE MANOSPHERE
Ο γνωστός ντοκιμαντερίστας Louis Theroux επιστρέφει και αυτή τη φορά βουτάει στον ψηφιακό βόθρο της ακροδεξιάς, μισογυνίστικης ανδρόσφαιρας των μάτσο influencers που κηρύττουν αντρίλα με το αζημίωτο. Το να παρακολουθείς το Inside the Manosphere είναι σαν να περνάς μπροστά από τη σκηνή ενός πολύνεκρου τροχαίου: ξέρεις ότι θα δεις κάτι που μπορεί να σημαδέψει για πάντα την ψυχή σου αλλά δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Ο Theroux, επιστρατεύοντας το γνώριμο στυλ του (δήθεν) αφελούς παρατηρητή ξεγυμνώνει με μια σκληρή αλλά επιδέξια χειρουργική προσέγγιση τους influencers της alpha male κουλτούρας και του red pill συνωμοσιολογικού ιδεολογήματος. Το ντοκιμαντέρ αναδεικνύει πώς ο μισογυνισμός μετατρέπεται σε ένα εξαιρετικά κερδοφόρο επιχειρηματικό μοντέλο, ένα είδος σοσιαλμιντιακής pyramid scheme όπου η οργή, το μίσος, ο τσαμπουκάς και η τοξική αρρενωπότητα πωλούνται με το κιλό σε αποπροσανατολισμένους νέους. Παρά την κριτική ότι θα μπορούσε να εμβαθύνει περισσότερο στο τραύμα των γυναικών που δέχονται τις επιθέσεις, ο Theroux καταφέρνει να αποτυπώσει το τρομακτικό κενό πίσω από την επιθετική αρρενωπότητα. Είναι μια ενοχλητική εμπειρία που λειτουργεί ως ένα απαραίτητο crash test για τις σκοτεινές γωνιές του σύγχρονου ψηφιακού κόσμου – όπου αυτή τη στιγμή μπορεί να συχνάζει ο γιος σας. (Netflix)
THE PERFECT NEIGHBOR
Ξεχάστε τα παραδοσιακά θρίλερ, αυτό εδώ είναι το πιο τρομακτικό πράγμα που θα δείτε φέτος, και το χειρότερο είναι ότι δεν διαθέτει καν σενάριο. Στο υποψήφιο για Όσκαρ ντοκιμαντέρ της η Geeta Gandbhir παραδίδει ένα αριστούργημα μοντάζ, χρησιμοποιώντας σχεδόν αποκλειστικά πλάνα από αστυνομικές bodycams και κλήσεις στο 911 για να ανασυνθέσει τη δολοφονία της μαύρης Ajike Owens από τη λευκή ηλικιωμένη γειτόνισσά της Susan Louise Lorincz στη Φλόριντα. Το The Perfect Neighbor είναι μια ακτινογραφία του συστημικού τρόμου, του ρατσισμού και της “Karen” κουλτούρας που οπλίζεται από τους Stand Your Ground νόμους που επιτρέπουν στον καθένα να πυροβολεί όποιον “εισβάλλει” στην περιουσία του. Η κάμερα σε ρίχνει στην καρδιά της τραγωδίας, ξεκινώντας από καθημερινές, σχεδόν μπανάλ διενέξεις και καυγάδες για παιδιά που παίζουν στο γρασίδι, μέχρι τη στιγμή που ο παραλογισμός γίνεται θανατηφόρος. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο πυκνή που θα μπορούσες να την κόψεις με μαχαίρι, ενώ η σκηνή όπου τα παιδιά μαθαίνουν τα νέα για τη μητέρα τους είναι μια γροθιά στο στομάχι που θα σας στοιχειώσει για μέρες. Μια ανατριχιαστική απόδειξη ότι ο φαινομενικά “τέλειος γείτονας” είναι συχνά ο χειρότερος εφιάλτης μας σε μια κοινωνία που τρέφεται από τον φόβο και τη βία.
