Το Εφετείο απέρριψε τις εφέσεις τριών καταδικασθέντων για σοβαρή υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών, επικυρώνοντας σε μεγάλο βαθμό την πρωτόδικη απόφαση του Κακουργιοδικείου Λεμεσού, με μοναδική διαφοροποίηση τη μείωση της ποινής ενός εκ των κατηγορουμένων λόγω παράλειψης υπολογισμού της περιόδου προφυλάκισης.
Η υπόθεση αφορούσε τέσσερα πρόσωπα, εκ των οποίων οι τρεις εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος και για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης συνολικού βάρους άνω των 500 γραμμαρίων. Σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου δικαστηρίου, οι κατηγορούμενοι είχαν συντονισμένη δράση, συναντήθηκαν σε απομονωμένη περιοχή στη Λεμεσό και προέβησαν σε διαχωρισμό και συσκευασία της ουσίας, χρησιμοποιώντας εξοπλισμό όπως ζυγαριά ακριβείας και νάιλον σακούλια.
Κατά την επέμβαση της Αστυνομίας, οι κατηγορούμενοι επιχείρησαν να διαφύγουν, ενώ ένας εξ αυτών άρπαξε ποσότητα κοκαΐνης και την πέταξε κατά τη διάρκεια της καταδίωξης. Το Κακουργιοδικείο βασίστηκε σε μαρτυρία αστυνομικών, επιστημονικά τεκμήρια και περιστατική μαρτυρία για να καταλήξει στην ενοχή τους.
Το Εφετείο, με ομόφωνη απόφαση, απέρριψε τους ισχυρισμούς των εφεσειόντων ότι δεν αποδείχθηκε κοινή κατοχή ή συνωμοσία. Έκρινε ότι η συνολική αξιολόγηση της μαρτυρίας οδηγούσε με ασφάλεια στο συμπέρασμα της ενοχής, σημειώνοντας ότι οι ενέργειες και ο συντονισμός των κατηγορουμένων δεν μπορούσαν να εξηγηθούν με άλλο λογικό τρόπο.
Απορρίφθηκαν επίσης οι αιτιάσεις περί εσφαλμένης αξιολόγησης μαρτυρίας, κατάχρησης διαδικασίας και παραβίασης του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, καθώς και ο ισχυρισμός περί παγίδευσης από πληροφοριοδότη. Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε παράνομη υποκίνηση και ότι οι θέσεις των κατηγορουμένων δεν στηρίζονταν σε αποδεικτικά στοιχεία.
Σε ό,τι αφορά τις ποινές, το Εφετείο έκρινε ότι αυτές δεν ήταν υπερβολικές, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τη μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης. Τόνισε ότι τα αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά αποτελούν κοινωνική μάστιγα και απαιτούν αποτρεπτικές ποινές, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κατοχή με σκοπό την προμήθεια.
Απέρριψε επίσης τα επιχειρήματα περί άνισης μεταχείρισης μεταξύ των κατηγορουμένων, εξηγώντας ότι η διαφοροποίηση στην ποινή ενός εξ αυτών δικαιολογείτο από προβλήματα υγείας και άλλους μετριαστικούς παράγοντες που έγιναν δεκτοί πρωτοδίκως.
Ωστόσο, το Εφετείο εντόπισε παράλειψη ως προς τον υπολογισμό περιόδου προφυλάκισης για έναν εκ των εφεσειόντων και διέταξε όπως αφαιρεθεί από την ποινή του το διάστημα κατά το οποίο τελούσε υπό κράτηση το 2020.
Κατά συνέπεια, οι εφέσεις απορρίφθηκαν στο σύνολό τους, με την πρωτόδικη απόφαση να επικυρώνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου, επιβεβαιώνοντας τις πολυετείς ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί στους καταδικασθέντες.
