Καθώς το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δημοσίευσε 3,5 εκατομμύρια σελίδες από τα αρχεία του Έπσταϊν, ο αναπληρωτής εισαγγελέας των ΗΠΑ Τοντ Μπλανς δήλωσε ότι η πληθώρα των εγγράφων δεν θα οδηγήσει σε επιπλέον ποινικές διώξεις.
Τα θύματα θέλουν «να αποκατασταθούν», είπε, αλλά αυτό «δεν σημαίνει ότι μπορούμε απλά να δημιουργήσουμε αποδεικτικά στοιχεία ή ότι μπορούμε απλά να επινοήσουμε μια υπόθεση που δεν υπάρχει».
Δεδομένης της κλίμακας των αποκαλύψεων και του γεγονότος ότι εκατομμύρια αρχεία δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, αυτή η δήλωση φαίνεται απίστευτη.
Πέρα από αυτό, όμως, τα θύματα της κακοποίησης του Τζέφρι Έπσταϊν έχουν βγει στο προσκήνιο εδώ και χρόνια για να διηγηθούν τις ιστορίες τους, χωρίς να έχουν λάβει δικαιοσύνη.
Διαγράφοντας τα θύματα
Σύμφωνα με άρθρο της Καθηγήτριας Δημοσιοφραφίας Lindsey Blumell στο The Conversation, σε μια συνέντευξη τον Σεπτέμβριο του 2025, έξι θύματα του Έπσταϊν δήλωσαν ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν είχε επικοινωνήσει μαζί τους κατά τη διαδικασία εξέτασης των αρχείων.
Όχι μόνο οι επιζώσες του Έπσταϊν έχουν αποκλειστεί από τη διαδικασία, αλλά το υπουργείο αποκάλυψε ταυτότητες και προσωπικά στοιχεία επιζώντων στις 3,5 εκατομμύρια σελίδες που δημοσιοποιήθηκαν.
Η επιζώσα Ντανιέλ Μπένσκι δήλωσε στα μέσα ενημέρωσης ότι βρήκε το όνομά της και τα προσωπικά της στοιχεία στα αρχεία.
Ένα τέτοιο λάθος αποτελεί βαριά αμέλεια και ανικανότητα που αποσιωπεί και θέτει σε κίνδυνο τα θύματα.
Φυσικά, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που αναφέρονται στα αρχεία σεξουαλικά κακοποιημένοι ή συνένοχοι στη σεξουαλική κακοποίηση κοριτσιών και νεαρών γυναικών.
Αλλά αυτή η στιγμή είναι μια αντήχηση του τρόπου με τον οποίο οι αρχές αντιδρούν απέναντι στις επιζώσες του Έπσταϊν εδώ και 30 χρόνια.
Καθώς έρχονται στο φως πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα, οι πολιτικοί έχουν ζητήσει μια «προσέγγιση με επίκεντρο τα θύματα».
Ωστόσο, καθώς οι άνθρωποι αντιδρούν με σοκ στις αποκαλύψεις των αρχείων, είναι σαφές ότι οι φωνές και οι εμπειρίες των θυμάτων εξακολουθούν να αγνοούνται.
Δεκαετίες αποδεικτικών στοιχείων
Οι επιζώσες της κακοποίησης του Έπσταϊν μιλούσαν ανοιχτά για χρόνια πριν το κοινό συναρπαστεί από τα εγκλήματα του Έπσταϊν και τους διάσημους άνδρες του δικτύου του.
Το 1996, η Μαρία Φάρμερ ανέφερε στο Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης και στο FBI ότι ο Έπσταϊν και η Γκισλέιν Μάξουελ την είχαν παρενοχλήσει σεξουαλικά.
Ήταν 25 ετών τότε και αργότερα ανακάλυψε ότι και η 16χρονη αδελφή της, Άννι, είχε επίσης παρενοχληθεί από τον Έπσταϊν.
Το FBI δεν διεξήγαγε έρευνα και η κακοποίηση των κοριτσιών συνεχίστηκε.
Ο δικηγόρος για τα δικαιώματα των θυμάτων, Μπραντ Έντουαρντς, έχει εκπροσωπήσει πάνω από 200 επιζώντες του Επστάιν.
Το 2008, ο Έντουαρντς δήλωσε σε ομοσπονδιακό δικαστή ότι ο Έπσταϊν μπορεί να είναι ο «πιο επικίνδυνος σεξουαλικός εγκληματίας στην ιστορία των ΗΠΑ».
Την ίδια χρονιά, ο Έπσταϊν έλαβε μια ευνοϊκή συμφωνία, καθώς κατηγορήθηκε μόνο για προσέλκυση σε πορνεία, αντί για σεξουαλική κακοποίηση ή εμπορία παιδιών.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια 13μηνη ποινή σε φυλακή ελάχιστης ασφάλειας, από την οποία έφευγε 12 ώρες την ημέρα τις περισσότερες φορές για να «εργάζεται» στο ίδρυμά του.
Του ζητήθηκε να εγγραφεί ως σεξουαλικός παραβάτης, αν και δεν δικάστηκε ως τέτοιος.
Στη Φλόριντα, οι υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων μπορούν να οδηγήσουν σε ποινή ισόβιας κάθειρξης για τους καταδικασθέντες.
Η εμπορία ανθρώπων για σεξουαλικούς σκοπούς στη Φλόριντα μπορεί να οδηγήσει σε ποινή φυλάκισης έως και 30 ετών.
Φυσικά, οι καταδίκες μπορεί να είναι περίπλοκες, αλλά τόσο η σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων όσο και η εμπορία ανθρώπων για σεξουαλικούς σκοπούς είναι σοβαρά εγκλήματα που συνδέονται με παρατεταμένες ποινές φυλάκισης.
Σιγή ιχθύος από τα μέσα
Λίγοι δημοσιογράφοι είχαν το θάρρος να ονομάσουν ρητά τα εγκλήματα του Έπσταϊν για αυτό που ήταν.
Μια εξαίρεση ήταν ένα άρθρο γνώμης του 2006 της δημοσιογράφου Ελίζα Κράμερ της The Palm Beach Post, η οποία έγραψε: «Ήταν πάνω από 50 ετών. Και αυτές ήταν κορίτσια. 14, 15, 16, 17 ετών. Αυτό πρέπει να μετράει για κάτι – τη διαφορά μεταξύ πορνείας και παιδεραστίας».
Μέχρι το 2009, είχαν κατατεθεί τουλάχιστον δώδεκα αστικές αγωγές εναντίον του Έπσταϊν.
Το 2010, τα αρχεία πτήσεων που αποκτήθηκαν μέσω των αγωγών έδειξαν ότι αρκετοί ισχυροί άνδρες, μεταξύ των οποίων πολιτικοί, διασημότητες, ακαδημαϊκοί και διευθύνοντες σύμβουλοι, πετούσαν με τα τζετ του Έπσταϊν.
Δικαιοσύνη που δεν ήρθε ποτέ
Χρειάστηκαν άλλα εννέα χρόνια και πολλές ακόμη αστικές αγωγές πριν ο Έπσταϊν συλληφθεί στις 6 Ιουλίου 2019 για σεξουαλική διακίνηση και συνωμοσία για σεξουαλική διακίνηση.
Αν καταδικαζόταν, αντιμετώπιζε ποινή φυλάκισης έως 45 ετών.
Οι επιζώσες βγήκαν και πάλι δημόσια για να διηγηθούν τις ιστορίες τους, όπως η Κόρτνι Γουάιλντ, η Βιρτζίνια Ρόμπερτς Τζιουφρέ και η Τζένιφερ Αράοζ, οι οποίες ήταν 14 και 15 ετών όταν προσλήφθηκαν για πρώτη φορά για να κάνουν «μασάζ» στον Έπσταϊν.
Και οι τρεις προέρχονταν από δύσκολα περιβάλλοντα και δήλωσαν ότι τελικά βιάστηκαν από τον Έπσταϊν.
Ήταν ενήλικες όταν τελικά είδαν τον θύτη τους πίσω από τα σίδερα.
Οι επιζώσες στερήθηκαν για άλλη μια φορά τη δικαιοσύνη όταν ο Έπσταϊν βρέθηκε νεκρός στο κελί του τον Αύγουστο του 2019.
Αυτό όμως δεν τις εμπόδισε να μιλήσουν το 2021 κατά τη διάρκεια της δίκης της Γκισλέιν Μάξγουελ, η οποία καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκιση για σεξουαλική εκμετάλλευση κοριτσιών.
Έγκλημα χωρίς τιμωρία
Τα απομνημονεύματα της Τζιουφρέ κυκλοφόρησαν τον Οκτώβριο του 2025, μήνες μετά τον (ύποπτο) θάνατό της.
Μια φράση στο βιβλίο της συνοψίζει την ευθύνη μας να σταματήσουμε να αγνοούμε τους επιζώντες:
«Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το χωνέψετε. Η βία. Η παραμέληση. Οι κακές αποφάσεις. Η αυτοτραυματισμός. Φανταστείτε αν ένα τέτοιο τραυματικό βίντεο έπαιζε συνεχώς στο μυαλό σας, όπως συμβαίνει στο δικό μου… αλλά σας παρακαλώ, μην σταματήσετε να διαβάζετε».
Η σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική εκμετάλλευση κοριτσιών και νεαρών γυναικών που περιγράφουν λεπτομερώς οι επιζώσες είναι σπαρακτική.
Και η αφαίρεση μερικών τίτλων ή η απώλεια μιας θέσης εργασίας δεν θα είναι ποτέ επαρκής δικαιοσύνη για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν.
in.gr
