508 μέτρα, 101 όροφοι, 91 λεπτά και περίπου 500.000 δολάρια. Αυτοί είναι οι αριθμοί πίσω από την πιο αγχωτική τηλεοπτική εμπειρία των τελευταίων ετών: το Skyscraper Live που προβλήθηκε ζωντανά στο Netflix με πρωταγωνιστή τον Αμερικανό αναρριχητή Άλεξ Χόνολντ. Ο άνθρωπος που έγινε παγκοσμίως γνωστός από το βραβευμένο με Όσκαρ ντοκιμαντέρ «Free Solo», στο οποίο κατέγραψε την ιστορική ελεύθερη αναρρίχησή του στο σχηματισμό Ελ Καπιτάν του Γιοσέμιτι, αποφάσισε αυτή τη φορά να κάνει κάτι εξίσου παράτολμο: να σκαρφαλώσει χωρίς καμία προστασία στην πρόσοψη ενός από τους πιο ψηλούς ουρανοξύστες του κόσμου, τον Ταϊπέι 101 στην Ταϊβάν.
Καμία δεύτερη λήψη, καμία δυνατότητα μοντάζ, κανένα περιθώριο λάθους. Ό,τι συνέβαινε, συνέβαινε μπροστά στα μάτια εκατομμυρίων θεατών. Η ανάβαση διήρκησε 91 λεπτά που έμοιαζαν με αιωνιότητα. Κάθε κίνηση του Χόνολντ, κάθε αλλαγή λαβής και κάθε σύντομο διάλειμμα για μια ανάσα αύξανε τα επίπεδα άγχους στους τηλεθεατές, στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί κάτω από το κτίριο, ακόμα και στους παρουσιαστές που σχολίαζαν τη «χορογραφία» του. Το σώμα του κρεμόταν κυριολεκτικά πάνω από το κενό και το παραμικρό γλίστρημα θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο, καθώς έλειπε κάθε μέτρο ασφαλείας.
Σε αντίθεση με την απρόβλεπτη φύση του Ελ Καπιτάν, το Taipei 101 παρουσίαζε ένα διαφορετικό είδος πρόκλησης. Το αρχιτεκτονικό του σχέδιο, από γυαλί, χάλυβα και σκυρόδεμα, μιμείται τη δομή ενός μπαμπού, με προεξοχές που δυσκόλευαν ακόμη περισσότερο το εγχείρημα. Με το χαρακτηριστικό κόκκινο μπλουζάκι του να ανεμίζει, όταν έφτασε στην κορυφή στάθηκε όρθιος, υπερήφανος και χαμογελαστός, χαιρετώντας τον κόσμο που τον επευφημούσε. Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να τραβήξει και μερικές selfies, απαθανατίζοντας τη στιγμή.
Ο «No Big Deal» και η απουσία φόβου
Ο 40χρονος πατέρας δύο μικρών παιδιών, όχι μόνο έμοιαζε, αλλά ήταν ατάραχος. Λίγο πριν φτάσει στην κορυφή, γαντζώθηκε με τα πόδια του σε ένα κυλινδρικό τμήμα του κτιρίου και άφησε ελεύθερα τα χέρια του, προκαλώντας πανικό σε κοινό και σχολιαστές. Η σκληρή προπόνηση του τού έδινε σιγουριά, αλλά αυτός δεν ήταν ο μοναδικός παράγοντας που θα μπορούσε να εξηγήσει την απόλυτη την ψυχραιμία του. Πριν περίπου 10 χρόνια, νευροεπιστήμονες εξέτασαν τον εγκέφαλο του και διαπίστωσαν ότι δεν λειτουργεί όπως του μέσου ανθρώπου. Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Nautilus οι ειδικοί εξηγούν ότι παρότι η αμυγδαλή του, το κέντρο φόβου του εγκεφάλου, δεν είναι κατεστραμμένη, το επίπεδο απειλής απαιτείται για να ενεργοποιηθεί είναι εντυπωσιακά υψηλότερο από το συνηθισμένο. Δεν είναι τυχαίο ότι το παρατσούκλι του είναι «No Big Deal», καθώς αντιμετωπίζει ακόμη και τις πιο ακραίες καταστάσεις με εντυπωσιακή ηρεμία. Ίσως μία από τις ελάχιστες φορές που ένιωσε πραγματικό φόβο ήταν όταν αναρριχήθηκε στο Corrugation Corner, κοντά στη λίμνη Τάχο της Καλιφόρνιας. Ο φόβος, ωστόσο, δεν στάθηκε αρκετός για να τον κάνει να εγκαταλείψει. Αντιθέτως, επιχείρησε ξανά και ξανά μέχρι να φτάσει στο αποτέλεσμα που τον ικανοποίησε.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του στο Πρώτο Θέμα είχε μιλήσει ανοιχτά για το φόβο. «Έχω μεγάλη εμπειρία με το φόβο, πολύ περισσότερο από τον μέσο άνθρωπο. Εχω περάσει πολλά χρόνια με το να φοβάμαι. Αλλά νομίζω ότι αυτό είναι που μου επιτρέπει πια να διαφοροποιούμαι όταν είμαι πραγματικά σε κίνδυνο. Είναι ένα τόσο ενδιαφέρον και περίπλοκο θέμα ο φόβος και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος», είχε δηλώσει. Αναφερόμενος στη μελέτη του εγκεφάλου του, είχε εξηγήσει ότι το μυαλό του αντιδρά πιο αργά στα ερεθίσματα του φόβου, πιθανότατα εξαιτίας της πολυετούς έκθεσής του στον κίνδυνο: «Είμαι λίγο απαθής απέναντι στον κίνδυνο πια! Φοβάμαι, πάντως, ό,τι φοβούνται οι περισσότεροι άνθρωποι: τον θάνατο, τις αρρώστιες, τα ατυχήματα».
«Θα το έκανα δωρεάν»
Παρά το εντυπωσιακό του κατόρθωμα, ο Χόνολντ φέρεται να έλαβε αμοιβή που δεν ανταποκρίνεται στη μοναδικότητα της προσπάθειάς του. Οι New York Times, επικαλούμενοι αξιόπιστες πηγές, άφησαν υποννούμενα για ένα ποσό έξι ψηφίων κοντά στα 500.000 δολάρια, ενώ ο ίδιος σχολίασε ότι πρόκειται για ένα «ντροπιαστικά μικρό» ποσό, ιδίως αν συγκριθεί με τα συμβόλαια εκατομμυρίων δολαρίων που υπογράφουν οι μπασκετμπολίστες. Ο ίδιος, πάντως, που εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια είχε όνειρο ζωής να σκαρφαλώσει στο συγκεκριμένο κτίριο, συμπλήρωσε: «Θα το έκανα δωρεάν».
Όταν ρωτήθηκε γιατί επιχειρεί κάτι τόσο επικίνδυνο, η απάντησή του δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική: «Γιατί; Επειδή ξέρω ότι μπορώ και ξέρω ότι θα είναι φοβερό». Όπως διευκρίνισε, «εδώ υπάρχει ένα θέαμα. Δεν πληρώνομαι για να σκαρφαλώσω στο κτίριο. Πληρώνομαι για το θέαμα. Σκαρφαλώνω στο κτίριο δωρεάν». Το Skyscraper Live δεν ήταν απλώς ένα εντυπωσιακό stunt. Ήταν ένα πείραμα στα όρια της ανθρώπινης αντοχής, αλλά και της εμμονής μας με το θέαμα.
Eισαγωγική φωτογραφία: AFPForum
newmoney.gr
