Ήταν 4 Μαρτίου του 2020 όταν το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων (ΤΑΥ), με μια ανακοίνωση-«τελεσίγραφο», φοβέριζε τους ιδιοκτήτες παράνομων γεωτρήσεων. «Από την 1η Οκτωβρίου 2020 θα καταγγέλλουμε… δεν θα δοθεί άλλη προειδοποίηση», έλεγαν τότε. Πέρασαν έξι ολόκληρα χρόνια. Φτάσαμε στο 2026 για να ανακαλύψουμε ότι εκείνες οι προειδοποιήσεις αποδείχθηκαν τελικά… λόγια του αέρα.
Αλήθεια, τι ακριβώς μεσολάβησε από το 2020 μέχρι σήμερα; Αν το κράτος αποφάσισε να πατάξει την ανεξέλεγκτη άντληση, γιατί φτάσαμε στο 2026 χωρίς ουσιαστικά να γίνει τίποτα;
Όμως, το κερασάκι στην τούρτα της κρατικής ανικανότητας ή μήπως σκοπιμότητας, βρίσκεται στην ελεύθερη επαρχία Αμμοχώστου. Όλα τα Επαρχιακά Γραφεία έχουν προχωρήσει σε μέρος της τιμολόγησης… πλην του Επαρχιακού Γραφείου Αμμοχώστου.
Γιατί η Αμμόχωστος παραμένει στο απυρόβλητο; Εκεί, όπου η γεωργική δραστηριότητα είναι η πιο έντονη, όπου οι γεωτρήσεις ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και όπου ο υδροφόρος ορίζοντας εκπέμπει σήμα κινδύνου εδώ και δεκαετίες, επικρατεί μια ασυλία. Ενώ στη Λευκωσία στέλνουν λογαριασμούς μέχρι €110.000 βάσει των εκταρικών επιδοτήσεων (αφού υδρομετρητές δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα), στην Αμμόχωστο φαίνεται πως ο χρόνος σταμάτησε στο 2017…
Α.Ν.
