Όταν συμβαίνει μια φυσική καταστροφή ή μια κρίση, τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από προστασία: χρειάζονται εξηγήσεις που να βγάζουν νόημα. Όσο περισσότερο καταλαβαίνουν τι συμβαίνει γύρω τους και τι γίνεται για να είναι ασφαλή, τόσο καλύτερα μπορούν να διαχειριστούν τον φόβο και την ανασφάλεια.
Στα πολύ μικρά παιδιά, οι εξηγήσεις πρέπει να είναι απλές και συγκεκριμένες. Για παράδειγμα, ότι «έπεσε ένα κλαδί στα καλώδια και γι’ αυτό δεν έχουμε ρεύμα». Είναι σημαντικό να γνωρίζουν ότι υπάρχουν πολλοί ενήλικες που βοηθούν, πυροσβέστες, γιατροί, τεχνικοί, και ότι λαμβάνονται μέτρα για να μην επαναληφθεί το κακό.
Τα μεγαλύτερα παιδιά συνήθως ζητούν περισσότερες πληροφορίες. Ξεκινήστε ρωτώντας τι ήδη γνωρίζουν και τι τα απασχολεί. Περιορίστε την έκθεσή τους στα Mέσα Eνημέρωσης και αποφύγετε τις ζωντανές εικόνες. Καλύτερα να βλέπετε μαζί επιλεγμένο υλικό και να συζητάτε όσα προκύπτουν.
Μετά από μια κρίση, τα παιδιά χρειάζονται χώρο για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Είναι εντάξει να φοβούνται ή να θυμώνουν, ακόμα κι αν οι φόβοι τους φαίνονται υπερβολικοί στους ενήλικες. Η ειλικρίνεια είναι πιο βοηθητική από τις εύκολες διαβεβαιώσεις. Αν δεν ξέρετε την απάντηση σε κάτι, μπορείτε απλώς να το πείτε.
Τέλος, δώστε τους τρόπους να νιώσουν χρήσιμα: μια μικρή πράξη βοήθειας στην κοινότητα ή στην οικογένεια μπορεί να μειώσει το αίσθημα ανημποριάς. Και αν παρατηρήσετε έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά τους, μην διστάσετε να ζητήσετε στήριξη από ειδικό. Η ψυχική ασφάλεια των παιδιών ξεκινά από τη δική μας στάση.
