Η φετινή χειμερινή μετεγγραφική περίοδος βρίσκει τον ΑΠΟΕΛ σε μια πραγματικότητα που δεν θυμίζει το παρελθόν του. Κάθε κίνηση περνά από κόσκινο, κάθε σκέψη συνοδεύεται από αριθμούς και τίποτα δεν θεωρείται αυτονόητο.
Τα κουκιά μετρώνται προσεκτικά, γιατί απλά δεν περισσεύουν. Δεν πρόκειται για αιφνίδια αλλαγή. Το καθεστώς αυτό άρχισε να διαμορφώνεται εδώ και χρόνια.
Η πίεση φαινόταν, η κατάσταση μύριζε, όμως για καιρό υπήρχε η αίσθηση ότι «κάπως θα βρεθεί λύση». Σήμερα, οι… δικαιολογίες τελείωσαν και η πραγματικότητα δεν κρύβεται. Οι εποχές των κινήσεων με άνεση, των βιογραφικών που υπόσχονταν άμεση διαφορά και των Ιανουαρίων με έντονη κινητικότητα, έχουν περάσει.
Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Αγώνας δρόμου για το εμπάργκο – Σενάρια στη Βραζιλία για Μικαέλ
Ο κόσμος το γνωρίζει, το βλέπει και –ίσως για πρώτη φορά– άρχισε να το χωνεύει. Όσα μηνύματα αισιοδοξίας κι αν βγουν προς τα έξω, το πλαίσιο παραμένει στενό. Το ερωτηματικό αφορά το αν θα προκύψει ένεση ρευστότητας που θα αλλάξει κάπως τα δεδομένα. Η διοίκηση, δεν κλείνει το κεφάλαιο «Βραζιλιάνοι» όσο κι αν κούρασε τον κόσμο.
Μέχρι τότε ωστόσο, καλείται να διαχειριστεί ό,τι έχει απομείνει, με στόχο αξιοπρεπή πορεία και ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο.
