Η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται κομμάτι της βιομηχανίας των όπλων και των στρατιωτικών δυνάμεων, λειτουργός ως βασικός πολλαπλασιαστής ισχύος. Από την Ουάσινγκτον μέχρι το Πεκίνο, η AI φαίνεται αλλάζει τις ισορροπίες. Τα εργοστάσια εξοπλισμών δεν παράγουν μόνο ατσάλι. Πλέον παράγουν κώδικα. Μηχανές που αποφασίζουν, προβλέπουν, προσαρμόζονται.
Η λογική είναι ξεκάθαρη. Στη μάχη του 21ου αιώνα κερδίζει αυτός που διαβάζει πρώτος το περιβάλλον. Αυτός που βλέπει τις απειλές πριν εμφανιστούν. Αυτός που διαχειρίζεται δεδομένα πιο γρήγορα από οποιονδήποτε άνθρωπο. Η AI είναι η νέα πυρηνική τεχνολογία του αιώνα. Δεν την έχεις για να εντυπωσιάζεις. Την έχεις για να επιβιώσεις.
Οι ΗΠΑ το έχουν αντιληφθεί. Η Κίνα το εφαρμόζει ήδη. Η Ρωσία προσπαθεί να ακολουθήσει.
Το Collaborative Combat Aircraft (CCA) είναι το πρώτο πρόγραμμα που βασίζεται ολοκληρωτικά σε αυτή την λογική. Το πρώτο όπου ο αλγόριθμος δεν υποστηρίζει απλώς τον πιλότο – αλλά λειτουργεί ως συνεργάτης του.
CCA vs Συμβατικό μαχητικό – μία άνιση σύγκριση
Κόστος, χρόνος και γραμμή παραγωγής
Ένα F-35 χρειάζεται πάνω από μια δεκαετία για να φτάσει από τη σχεδίαση στη μάχη. Έχει χιλιάδες εξαρτήματα, εκατοντάδες υποσυστήματα, δεκάδες προμηθευτές. Θέλει τεράστια υποστήριξη, εκπαιδευτικό προσωπικό, εξειδίκευση. Κάθε έκδοση κοστίζει 80-110 εκατομμύρια δολάρια. Και η συντήρησή του είναι ακόμη πιο ακριβή.
Το CCA λειτουργεί με άλλη λογική
Είναι μικρότερο. Ελαφρύτερο. Πιο απλό στη δομή. Ο κινητήρας του δεν χρειάζεται να φτάσει την απόδοση ενός F-35. Χρειάζεται αξιοπιστία και οικονομία. Αυτό ρίχνει το κόστος στα 25-30 εκατομμύρια δολάρια και επιτρέπει την παραγωγή πολλών μονάδων μέσα σε σύντομο χρόνο.
Το συμβατικό μαχητικό είναι «κοσμηματοπωλείο» – το CCA είναι «εργαλείο». Το πρώτο είναι μοναδικό. Το δεύτερο παράγεται σε δεκάδες…
Ευκολία κατασκευής – γιατί το CCA είναι ταχύτερο
Οι εταιρείες που φτιάχνουν CCA χρησιμοποιούν ψηφιακά μοντέλα, αυτόματα εργοστάσια, λογισμικό σχεδίασης σε πραγματικό χρόνο. Δεν χρειάζονται τα παραδοσιακά τεράστια τεχνικά σχήματα. Μπορούν να δοκιμάσουν πτήση μέσα σε μήνες, όχι χρόνια. Η διαφορά δεν είναι μόνο στο μέγεθος. Είναι στο δόγμα. Το συμβατικό μαχητικό πρέπει να «ζήσει» 40 χρόνια. Το CCA μπορεί να ζήσει 6 ή 7. Δεν απαιτείται μακρά συντήρησή του καθώς στόχος δεν είναι η διάρκεια μέσα σε ένα περιβάλλον που αλλάζει και εξελίσσεται με ρυθμούς πρωτόγνωρους.
Τι κινητήρα «φοράει» ένα CCA
Τα CCA χρησιμοποιούν κινητήρες που θυμίζουν την γενιά των μικρών stealth UAV και όχι τους θηριώδεις κινητήρες ενός F-35. Δεν έχουν ανάγκη για υπερηχητικές επιταχύνσεις 9G. Δεν χρειάζονται τεράστιες εισαγωγές αέρα. Δεν έχουν το βάρος του ανθρώπινου πιλοτηρίου. Μπορούν να πετούν με κινητήρες πιο οικονομικούς, πιο εύκολα συντηρήσιμους και πιο φθηνούς.
Η φιλοσοφία είναι απλή: το CCA δεν πρέπει να εκτελέσει όλες τις αποστολές του F-35, πρέπει να εκτελέσει τις πιο επικίνδυνες και να κοστίζει αρκετά λίγο ώστε να μην επηρεάζει η απώλειά του.
Στην πράξη, οι κινητήρες αυτοί επιτρέπουν παραγωγή σε υψηλούς αριθμούς. Η γραμμή παραγωγής δεν ασφυκτιά από υλικά υψηλής αντοχής ή εξειδικευμένους αισθητήρες που υπάρχουν μόνο στα επανδρωμένα μαχητικά.
Τι κάνει ο χειριστής σε ένα AI μαχητικό
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό άλμα. Ο χειριστής δεν πετάει. Ο χειριστής επιβλέπει. Το CCA του δίνει εικόνα, επιλογές και πιθανότητες. Ο άνθρωπος παίρνει τις κρίσιμες αποφάσεις.
Η AI αναλαμβάνει όλα τα υπόλοιπα. Ο άνθρωπος ορίζει το πλαίσιο – η AI παίρνει τις αποφάσεις εντός του πλαισίου. Ο χειριστής καθορίζει: τον στόχο, τον τύπο αποστολής, τους κανόνες εμπλοκής, το «επίπεδο ρίσκου» που επιτρέπεται στο CCA.
Η AI καθορίζει: την τροχιά πτήσης, την αποφυγή απειλών, την αναγνώριση στόχων, τη διαχείριση καυσίμου, τη στρατηγική αποφυγής πυρών, την επιλογή διαδρομών και σημείων προσβολής.
Αυτό δεν μειώνει τον ρόλο του ανθρώπου. Τον αναβαθμίζει. Γιατί ο χειριστής δεν χρειάζεται να παλεύει με εκατοντάδες παραμέτρους. Δεν χρειάζεται να κυνηγάει χαμένα δευτερόλεπτα. Χρειάζεται μόνο να καταλάβει τι θέλει να κάνει το μηχάνημα – και να το εγκρίνει ή να το αλλάξει.
Η μάχη δεν είναι πλέον θέμα χειρισμού. Είναι θέμα εποπτείας. Ο χειριστής γίνεται διοικητής – όχι πιλότος.
Με τα CCA, ένας χειριστής μπορεί να ελέγχει μια «ομάδα κρούσης» από 3, 4 ή 5 αυτόνομα μαχητικά. Ο άνθρωπος λειτουργεί σαν διοικητής στο κέντρο της αεροπορικής «κυψέλης». Δεν πιλοτάρει ένα αεροσκάφος. Ενορχηστρώνει πολλά. Αυτό είναι το πραγματικό επαναστατικό δόγμα.
AI στην πολεμική βιομηχανία – παγκόσμια εικόνα
ΗΠΑ
Η Ουάσινγκτον τοποθετεί την AI ως κεντρικό άξονα της αμυντικής της πολιτικής.
Το CCA, το πρόγραμμα Replicator, τα αυτόνομα συστήματα του ναυτικού – όλα δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση: μαζική παραγωγή, χαμηλό κόστος, αυτόνομη λειτουργία.
Κίνα
Η Κίνα κινείται εξίσου επιθετικά. Παράγει UAV με ρυθμούς εργοστασίου πολιτικών προϊόντων. Ενσωματώνει AI σε κάθε επίπεδο – από drones μέχρι αυτόνομα υποβρύχια. Ο στόχος είναι η δημιουργία αριθμών που θα υπερκαλύψουν την ποιοτική υπεροχή των ΗΠΑ.
protothema.gr
