Ανακοίνωση εξέδωσε η Περιβαλλοντική και Πολιτιστική Οργάνωση Φίλοι του Ακάμα σχετικά με τον ανασχεδιασμό του οδικού δικτύου εντός του Εθνικού Δασικού Πάρκου Ακάμα. Η Οργάνωση, σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «οι ακατάλληλοι και εκτός τόπου και αναγκών σχεδιασμοί του οδικού δικτύου του Εθνικού Δασικού Πάρκου Ακάμα (ΕΔΠΑ) διαφάνηκαν αισθητά κατά την πορεία της υλοποίησής τους με αποτέλεσμα να διακοπούν τα έργα με προεδρική παρέμβαση το φθινόπωρο του 2023».
Η ανακοίνωση
Η μοναδική σε αξία Xερσόνησος του Ακάμα, περιλαμβανομένων και των αξιόλογων οικισμών της, ταλαιπωρείται εδώ και δεκαετίες από την ανεπαρκή βούληση, από τα αρμόδια κρατικά τμήματα, προς προώθηση μιας αειφόρου και βιώσιμης ανάπτυξης, αντάξιας της περιοχής, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται συνεχώς σε μεγάλο βαθμό η σημασία της και τούτο εις βάρος του μοναδικού της φυσικού περιβάλλοντος. Ακόμα και σήμερα οι διαδικασίες ανάπτυξης και προστασίας της περιοχής συνεχίζουν να καρκινοβατούν χωρίς προοπτική επιτυχούς υλοποίησης.
Οι ακατάλληλοι και εκτός τόπου και αναγκών σχεδιασμοί του οδικού δικτύου του Εθνικού Δασικού Πάρκου Ακάμα (ΕΔΠΑ) διαφάνηκαν αισθητά κατά την πορεία της υλοποίησής τους με αποτέλεσμα να διακοπούν τα έργα με προεδρική παρέμβαση το φθινόπωρο του 2023. Οι συνέπειες αυτών των έργων αξιολογήθηκαν (και τούτο ανεπαρκώς) τέσσερεις φορές και λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες αυτών των έργων, στο τέλος τέθηκαν όροι από την Περιβαλλοντική Αρχή, για αναθεώρηση και ανασχεδιασμό του οδικού δικτύου προς αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς. ΟΙ Φίλοι του Ακάμα είχαμε δώσει έγκαιρα τις απόψεις και εισηγήσεις μας, όμως στο σημαντικό χρονικό διάστημα που ακολούθησε, δεν έχουμε ενημερωθεί για οποιεσδήποτε εξελίξεις.
Σε πρόσφατη επιτόπια επίσκεψη μελών μας, επιβεβαιώθηκε πόσο καταθλιπτική είναι η πραγματικότητα. Παρατημένα εδώ και 15 μήνες (!) στη λάσπη εργοτάξια (φωτογραφίες 1, 3), αχρείαστα γεφύρια τύπου υπονόμων (φωτογραφία 6), κτισμένα μέσα στις κοίτες των υδατορεμάτων που έχουν ήδη μπλοκαριστεί με φερτά υλικά από τον πρώτο χειμώνα (φωτογραφία 2), μεταλλικός οπλισμός να αποσαθρώνεται από την υγρασία (φωτογραφίες 4-5), αχρείαστα σπαρμένα παντού αντιαισθητικά τοιχία (φωτογραφία 7), ξεχαρβαλωμένο το ανάγλυφο του τοπίου κ.λπ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η οργάνωσή μας έχει θέσει ενώπιον των Αρμοδίων Αρχών τους λόγους που συνετέλεσαν στο να φθάσουμε σε αυτή την τραγική κατάσταση και μάλιστα τώρα που η Κύπρος αναλαμβάνει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Απαριθμούμε τους κύριους αυτούς παράγοντες :
- Απουσία βούλησης να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της περιοχής ολιστικά, με τη θεώρησή της ως ένα ενιαίου οικοσυστήματος.
- Απουσία τελικού και ολοκληρωμένου ανασχεδιασμού του προϋπάρχοντος οδικού δικτύου που δεν θα έπρεπε με τίποτα να έχει τον χαρακτήρα δημόσιου αλλά δασικού δικτύου κατάλληλου για να εξυπηρετεί τη διαχείριση του Πάρκου και τη διακίνηση των επισκεπτών με εναλλακτικά μέσα μεταφοράς και περιορισμό του ιδιωτικού οχήματος στις παρυφές του Πάρκου.
- Έλλειψη συνολικής προσέγγισης, με αποτέλεσμα τα περιβαλλοντικά ζητήματα όχι μόνο να παραμένουν ανοικτά αλλά και ολοένα να γίνεται πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν.
- Συνεχιζόμενη απουσία ολοκληρωμένης μελέτης από κατάλληλη διεπιστημονική ομάδα.
- Απουσία ένταξης αυτού του δικτύου στο ανάγλυφο και τα χαρακτηριστικά του τοπίου
- Απουσία ευαισθησίας για την υπάρχουσα τοπική βιοποικιλότητα
- Παντελή απουσία απλών κανόνων αισθητικής στις διάφορες κατασκευές
- Απουσία καθορισμού της χρήσης αυτών των δρόμων
- Απουσία διαχείρισης των όμβριων υδάτων από δημόσιους δρόμους της Πέγειας που καταλήγουν μέσα στο πάρκο, διαβρώνοντας περιοχές προστασίας (παρά τον Άσπρο ποταμό) ενώ θα μπορούσε αυτό το νερό να αποθηκευτεί και αξιοποιηθεί για άρδευση.
- Απουσία αποφάσεων και για τη δεύτερη φάση των έργων του οδικού δικτύου.
Εν κατακλείδι, με την ατεκμηρίωτη εγκατάλειψη του αρχικού και αντάξιου της Χερσονήσου οράματος, που ήταν η κήρυξή της σε Εθνικό Πάρκο ή Απόθεμα Βιόσφαιρας της Ουνέσκο, καταλήγουμε συνέχεια σε σπασμωδικές και λανθασμένες κινήσεις που οδηγούν σε επαναλαμβανόμενους, μπρος – πίσω λανθασμένους σχεδιασμούς και ενέργειες με τελικά καταστροφικά αποτελέσματα για την μοναδική αυτή περιοχή, σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο και εκτεταμένους οικονομικούς πόρους. Και τούτο χωρίς να κατανέμονται οποιεσδήποτε ευθύνες σε οποιοδήποτε από τα Αρμόδια Τμήματα.
