Ενώπιον μίας σοβαρής καταγγελίας, σε βάρος εκπαιδευτικού σε Λύκειο, βρίσκεται το υπουργείο Παιδείας, το οποίο έχει ήδη αρχίσει τη διερεύνησή της. Με βάση την καταγγελία, ο συγκεκριμένος καθηγητής κατηγορείται για προσβλητικά και απαξιωτικά σχόλια σε βάρος μαθητών, οι οποίοι φέρονται να ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Σε αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι ο καθηγητής σχολιάζει την προσωπική υγιεινή των παιδιών, την ενδυμασία τους για το γεγονός ότι φορούν τα ίδια ρούχα, καθώς και προσωπικά ζητήματα που αφορούν το κάθε παιδί ξεχωριστά.
Σημειώνεται ότι η καταγγελία έφτασε τόσο στο υπουργείο Παιδείας, όσο και στην Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, από την Ανεξάρτητη Αρχή Κατά της Διαφθοράς, όπου ο καταγγέλλων αρχικά προσέφυγε. Πρόκειται για ανώνυμη καταγγελία, η οποία εξετάστηκε από την Αρχή και διαπιστώθηκε ότι δεν εμπίπτει στις δικές της αρμοδιότητες. Ωστόσο, διαπιστώθηκαν παραβιάσεις νομοθεσιών από πλευράς του καταγγελλόμενου καθηγητή, με αποτέλεσμα η Αρχή να διαβιβάσει την καταγγελία στην αρμόδια Επίτροπο και στο υπουργείο Παιδείας.
Σε ανακοίνωση της η Αρχή κατά της Διαφθοράς σημειώνει, μεταξύ άλλων:
«Η εν λόγω καταγγελία στρέφεται εναντίον καθηγητή σχολικής μονάδας Λυκείου, ο οποίος σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, προβαίνει σε προσβλητικά και απαξιωτικά σχόλια σχετικά με την προσωπική κατάσταση των μαθητών. Τα σχόλια αυτά γίνονται ενώπιων των μαθητών με ιδιαίτερα υποτιμητικό τρόπο, προσβάλλοντας την αξιοπρέπεια τους, επηρεάζοντας την ψυχολογία τους και δημιουργώντας αρνητικό και αντιπαιδαγωγικό κλίμα στην τάξη. Συγκεκριμένα, ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω καθηγητής σχολιάζει την προσωπική τους υγιεινή, την ενδυμασία τους για το γεγονός ότι φορούν τα ίδια ρούχα και προσωπικά ζητήματα που αφορούν το κάθε παιδί ξεχωριστά. Αξιοσημείωτο στοιχείο που αναφέρεται στην καταγγελία, είναι το γεγονός ότι οι μαθητές ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, καθώς αντιμετωπίζουν προσωπικές ή κοινωνικές δυσκολίες και είναι παιδιά τα οποία χρειάζονται στήριξη, κατανόηση και σεβασμό από το εκπαιδευτικό προσωπικό και όχι ειρωνεία ή δημόσια έκθεση».
Σαφείς οδηγίες για τη διερεύνηση της καταγγελίας έδωσε σε αρμόδιο λειτουργό του υπουργείου Παιδείας, η υπουργός Αθηνά Μιχαηλίδου. Σύμφωνα με έγκυρη πληροφόρηση που έλαβε ο «Φ», η κ. Μιχαηλίδου έδωσε οδηγίες όπως η καταγγελία αυτή διερευνηθεί σε βάθος και αφού ολοκληρωθεί η διερεύνησή της, θα αποφασιστεί ποια πορεία θα ακολουθήσει η υπόθεση. Πηγή του Υπουργείου ανέφερε ότι ήδη έχουν αρχίσει οι διαδικασίες διερεύνησης της καταγγελίας με συγκεκριμένα βήματα.
Σημειώνεται ότι αντίστοιχη διαδικασία έχει ακολουθηθεί και για άλλες δύο περιπτώσεις καταγγελιών που έφτασαν πρόσφατα ενώπιον του υπουργείου Παιδείας, και πάλι από την Αρχή κατά της Διαφθοράς. Η μία αφορούσε φερόμενη εμπλοκή υπαλλήλων με δημόσιες προσφορές και η άλλη εκπαιδευτικούς αλλά και λειτουργούς του Υπουργείου, οι οποίοι φέρονται να προετοιμάζουν υποψήφιους εκπαιδευτικούς στην εξεταστική διαδικασία διορισίμων.
Επίτροπος του Παιδιού: Το σχολείο είναι χώρος όπου το παιδί δεν εκτίθεται, δεν μειώνεται, δεν στιγματίζεται
Για το θέμα της καταγγελίας σε βάρος του καθηγητή, ο «Φ» επικοινώνησε και με την Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Η κ. Έλενα Περικλέους πέραν από την αναφορά της στο περιεχόμενο της εν λόγω καταγγελίας, εστίασε και στην υποχρέωση που έχει το σχολείο για την αντιμετώπιση και τον χειρισμό τέτοιων θεμάτων.
Συγκεκριμένα, η Επίτροπος τόνισε πως «πρόκειται για μια υπόθεση που βρίσκεται υπό διερεύνηση. Και αυτό σημαίνει ότι οφείλουμε όλοι να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί – να μην προδικάζουμε ούτε γεγονότα ούτε ευθύνες. Η καταγγελία έχει ήδη διαβιβαστεί στο αρμόδιο υπουργείο Παιδείας, το οποίο έχει την ευθύνη να την εξετάσει με αντικειμενικότητα, αμεροληψία και, κυρίως, με σεβασμό στα δικαιώματα όλων των εμπλεκομένων και ιδίως των παιδιών. Θέλω, όμως, να σταθώ σε κάτι ουσιαστικό. Ακόμη και στο επίπεδο των ισχυρισμών, όταν συζητούμε για σχόλια που αγγίζουν την εμφάνιση ή την προσωπική υγιεινή ενός παιδιού, αναφερόμαστε σε κάτι ιδιαιτέρως ευαίσθητο. Αναφερόμαστε σε ζητήματα που ακουμπούν την αξιοπρέπεια, την αυτοεικόνα, την αίσθηση του παιδιού ότι ανήκει και ότι γίνεται αποδεκτό. Και εδώ δεν μιλούμε μόνο παιδαγωγικά. Μιλούμε ξεκάθαρα σε δικαιωματική βάση».
Πρόσθεσε πως «το παιδί έχει δικαίωμα να προστατεύεται η προσωπικότητά του, η αξιοπρέπειά του, η ιδιωτική του ζωή. Και το σχολείο δεν είναι απλώς ένας χώρος μάθησης· είναι ένας χώρος ασφάλειας. Ένας χώρος όπου το παιδί δεν εκτίθεται, δεν μειώνεται, δεν στιγματίζεται. Το ίδιο το πλαίσιο των σχολικών κανονισμών είναι σαφές: Ζητήματα όπως η εμφάνιση, η καθαριότητα ή η συμπεριφορά δεν αντιμετωπίζονται με τρόπο που εκθέτει το παιδί. Υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες, υπάρχουν μαθητικά συμβούλια, υπάρχει διάλογος. Δηλαδή, υπάρχει ένας ολόκληρος μηχανισμός που δημιουργήθηκε ακριβώς για να διαχειρίζεται τέτοια ζητήματα με σεβασμό και διακριτικότητα. Το θέμα είναι ο μηχανισμός αυτός να λειτουργεί και στην πράξη.
Και εδώ, επιτρέψτε μου να πω κάτι που θεωρώ κρίσιμο. Ιδανικά, δεν θα έπρεπε να φτάνουμε ποτέ στο σημείο να γίνεται καταγγελία σε εξωτερικές Αρχές για τέτοιου είδους ζητήματα. Ένα σύγχρονο, παιδοκεντρικό σχολείο οφείλει να έχει αλλά και να ενεργοποιεί τους μηχανισμούς για να ακούει το παιδί. Να το παίρνει στα σοβαρά. Να δίνει χώρο στη φωνή του. Και να επιλύει τέτοιες καταστάσεις έγκαιρα, πριν κλιμακωθούν.
Την ίδια στιγμή, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στον χειρισμό της υπόθεσης από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ο τρόπος που παρουσιάζουμε τέτοιες υποθέσεις μπορεί να προστατεύσει, αλλά μπορεί και να εκθέσει. Μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη, αλλά μπορεί και να τη διαβρώσει. Και αυτή η εμπιστοσύνη, η εμπιστοσύνη των παιδιών προς το σχολείο, των πολιτών προς το εκπαιδευτικό σύστημα, είναι κάτι πολύ εύθραυστο».
Τέλος, η κ. Περικλέους ανέφερε ότι «χρειαζόμαστε ψύχραιμη και θεσμικά ορθή διερεύνηση. Χρειαζόμαστε απόλυτο σεβασμό στην ιδιωτικότητα και τα δικαιώματα των παιδιών. Χρειαζόμαστε σχολεία που λειτουργούν πραγματικά παιδοκεντρικά, όχι μόνο σε επίπεδο θέσπισης κανονισμών και διαδικασιών, αλλά και σε επίπεδο καθημερινών πρακτικών. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, το πιο σημαντικό δεν είναι μόνο να διαπιστώσουμε τι συνέβη. Είναι να διασφαλίσουμε ότι κάθε παιδί, όταν μπαίνει σε μια σχολική αίθουσα, νιώθει ασφαλές. Νιώθει ότι το βλέπουν. Νιώθει ότι το σέβονται. Και, πάνω απ’ όλα, ότι έχει αξία».
