Στον τομέα της ενέργειας παρατηρείται το εξής παράδοξο: κάθε νέα συμφωνία και κάθε νέος παίκτης στην αγορά ενέργειας όχι μόνο δεν μειώνει τις τιμές του ηλεκτρισμού για όλους, αλλά τις αυξάνει για τους περισσότερους.
Η λογική είναι απλή. Η ΑΗΚ έχει ανελαστικές δαπάνες: μισθούς, υπερωρίες και υποδομές. Τα πάγια αυτά έξοδα μοιράζονται, για παράδειγμα, σε 500.000 καταναλωτές. Αν αύριο όσοι παραμείνουν πελάτες της ΑΗΚ μειωθούν σε 250.000 και οι άλλοι 250.000 επιλέξουν εναλλακτικούς παρόχους, τότε οι καταναλωτές που θα παραμείνουν αναγκαστικά στην ΑΗΚ θα κληθούν να επωμιστούν διπλάσιο κόστος για τα ίδια έξοδα.
Επιπλέον, η «αποζημίωση» που καταβάλλεται για το σύνολο της παραγόμενης πράσινης ενέργειας ορίζεται με βάση την υψηλότερη τιμή, δηλαδή εκείνη της ΑΗΚ, η οποία παράγει ηλεκτρισμό από συμβατικές μονάδες. Ως αποτέλεσμα, όχι μόνο δεν μειώνονται οι τιμές του ρεύματος, αλλά καταναλωτές που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από άλλους παρόχους ενδέχεται να δουν και αυξήσεις στους λογαριασμούς τους.
Ζακ.
