Η Πάφος FC, δεν ηττήθηκε, όμως το 1-1 με την ΑΕΚ άφησε σχεδόν την ίδια γεύση με ήττα. Όχι μόνο επειδή δέχθηκε την ισοφάριση στο 89’, αλλά επειδή για ακόμη ένα παιχνίδι στα πλέι οφ έδειξε ομάδα που δεν αντέχει το βάρος της περίστασης. Τέσσερις αγωνιστικές, καμία νίκη. Και το πιο βαρύ για την παφιακή ομάδα είναι πως παραμένει η μοναδική του πρώτου γκρουπ, χωρίς τρίποντο.
Δεν ήταν καλύτερη από την ΑΕΚ σε επίπεδο συνολικής εικόνας. Είχε ένα διάστημα στο πρώτο ημίχρονο όπου διαχειρίστηκε καλύτερα τον ρυθμό και βρήκε το γκολ, όμως ούτε τότε έπεισε ότι πατούσε γερά στο ματς. Δεν έβγαλε κυριαρχία, δεν έδωσε αίσθηση ελέγχου και δεν έχτισε πάνω στο προβάδισμά της. Ουσιαστικά άφησε ανοιχτό το παιχνίδι και στο τέλος το πλήρωσε, όταν η ΑΕΚ αύξησε την πίεση και βρήκε τον τρόπο να της πάρει δύο βαθμούς μέσα από τα χέρια.
Ο Άλμπερτ Θελάδες επιχείρησε να περιγράψει την εικόνα λέγοντας πως η ομάδα του ήταν καλή στο πρώτο μέρος και έχασε τον έλεγχο στο τελευταίο 20λεπτο. Η αλήθεια είναι πιο σκληρή. Η Πάφος FC δεν έδωσε συνέχεια στο παιχνίδι της, δεν προστάτευσε το αποτέλεσμα και δεν έβγαλε τις απαντήσεις που όφειλε από τον πάγκο. Για ακόμη μία φορά, ο Ισπανός τεχνικός είδε την ομάδα του να μικραίνει όσο το ματς έμπαινε στην τελική του ευθεία, χωρίς να μπορέσει να το αποτρέψει. Και γι’ αυτό οι νέες αποδοκιμασίες από μερίδα οπαδών δεν ήρθαν τυχαία. Ο Θελάδες δεν πείθει και όσο περνούν τα ματς, αυτή η άποψη βρίσκει παραπάνω υποστηρικτές.
Το πιο ανησυχητικό για την Πάφος FC, δεν είναι μόνο η απώλεια. Είναι ότι το ίδιο έργο επαναλαμβάνεται. Οταν τα παιχνίδια σκληραίνουν, η ομάδα λυγίζει. Οταν χρειάζεται καθαρό κουμάντο από τον πάγκο, ο Θελάδες δεν βρίσκει λύσεις.
Τώρα, μπροστά της βρίσκεται ο επαναληπτικός ημιτελικός του Κυπέλλου με την ΑΕΛ. Το 2-1 του πρώτου αγώνα δίνει προβάδισμα, όχι όμως και ηρεμία. Με τέτοια εικόνα, η Πάφος FC δεν έχει κανένα περιθώριο να θεωρεί δεδομένη την πρόκριση.
