Μια πρωτοφανή απόφαση για τα κυπριακά δεδομένα εξέδωσε πρόσφατα το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών που συνήλθε στην Πάφο. Δικαίωσε γυναίκα πυροσβέστη που παραπονείτο για διάκριση στην οποία υπέστη στην Υπηρεσία της λόγω φύλου και τις επιδίκασε αποζημιώσεις συν τόκους από το 2014.
Είναι η πρώτη φορά που επιδικάζονται αποζημιώσεις υπέρ πυροσβέστη για διάκριση λόγω φύλου, ενώ στην απόφαση των τριών δικαστών, καταγράφονται σημαντικές παρατηρήσεις για μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και τον τρόπο που κατέθεσαν ενώπιον του. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία έκρινε ότι η Αιτήτρια που ήταν πυροσβέστης από το 2009 και υπηρετούσε στην Πάφο, υπέστη άμεση διάκριση λόγω του φύλου της, πρώτον, για τη μη εκπαίδευσή της στα νέα οχήματα πυρόσβεσης αεροδρομίου Πάφου κατά την περίοδο από τα τέλη Οκτωβρίου του 2015 μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου του 2018 και δεύτερον, με την παροχή σε αυτή ειδικών ποδινών πυρόσβεσης αεροδρομίου σε μέγεθος μεγαλύτερο από αυτό που φορά καθ’ όλη την περίοδο που υπηρέτησε στον Πυροσβεστικό Σταθμό Αεροδρομίου Πάφου.
Η Αιτήτρια διορίστηκε στις 6/4/2009 στην Αστυνομία και στις 27/7/2009 μεταφέρθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία. Είχε τοποθετηθεί στον Πυροσβεστικό Σταθμό Πάφου και για περίοδο τριών ετών και τριών μηνών εκτελούσε τα καθήκοντα της εργασίας της στον Πυροσβεστικό Σταθμό Αεροδρομίου Πάφου. Με αίτησή της το 2018 στο Εργατικό Δικαστήριο αξιώνει €50.000 ως αποζημιώσεις για την διακριτική μεταχείριση της στην απασχόληση της. Η πυροσβέστης είχε υποστηρίξει μέσω του δικηγόρου της Ε. Κορακίδη, ότι από την αρχή της απασχόλησης της στην Πυροσβεστική αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει βίαιη, καταπιεστική και εκφοβιστική συμπεριφορά συγκεκριμένου Λοχία συναδέλφου της που τύγχανε και τυγχάνει εύνοιας, προστασίας και κάλυψης από τον Επαρχιακό προϊστάμενο της. Ότι μετακινήθηκε στο αεροδρόμιο Πάφου χωρίς την έγκριση του Αρχηγού Αστυνομίας ή του διευθυντή της Πυροσβεστικής και πως επιβαρύνθηκε με 8.640 χιλιόμετρα επιπλέον κόστος μετακίνησης και για τα οποία ο Επαρχιακός Πάφου δεν φρόντισε να αποζημιωθεί. Μάλιστα είχε καταγγείλει τα δύο αυτά μέλη της Πυροσβεστικής Πάφου όπου κινήθηκε πειθαρχική διαδικασία εναντίον τους, εντοπίστηκαν πειθαρχικά για τον ένα ο οποίος τελικά αθωώθηκε.
Ένα από τα ζητήματα που τέθηκαν και έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο ήταν πως με την μετάθεσή της στον πυροσβεστικό σταθμό του αεροδρομίου Πάφου, της δόθηκαν ειδικές ποδίνες πυρόσβεσης τρία νούμερα μεγαλύτερα από το δικό της, ήτοι 42 ενώ η ίδια φορούσε 39. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται. Επίσης τέθηκε στο Δικαστήριο και έγινε επίσης αποδεκτό, ότι ενόσω βρισκόταν στο αεροδρόμιο Πάφου δεν έτυχε εκπαίδευσης στα νέου τύπου οχήματα πυρόσβεσης σε σχέση με τους άντρες συναδέλφους της, ενώ είχε εκπαιδευτεί παλαιότερα στα παλαιού τύπου οχήματα και κατείχε σχετική άδεια οδήγησης πυροσβεστικών.
Από την πλευρά του Γενικού Εισαγγελέα υποστηρίχθηκε ότι δεν υπήρξε διάκριση εναντίον της λόγω φύλου και πως τα αιτήματά της καταχωρήθηκαν πέραν των 12 μηνών που προβλέπει ο νόμος.
Υποστηρίχθηκε ακόμα ότι η παρούσα διαφορά ανάγεται στην υπηρεσιακή σχέση υπαλλήλου και δημόσιας Αρχής και ως εκ τούτου δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Εργατικού Δικαστηρίου. Οι δικαστές αφού ανέλυσαν εκτεταμένη όλη τη μαρτυρία που κατατέθηκε ενώπιον τους για όσα περιστατικά παραπονέθηκε η αιτήτρια, αλλά και την ισχύουσα νομοθεσία για διάκριση στο φύλο, έκριναν ότι δεν υπάρχει ειδικός ισχυρισμός για γενικά αρνητικό και εχθρικό περιβάλλον στην Π.Υ. Πάφου λόγω του φύλου της και/ή προς τις γυναίκες πυροσβέστες. Απέρριψαν όλους τους ισχυρισμούς της όμως βρήκαν ότι η πυροσβέστης υπέστη άμεση διάκριση λόγω του φύλου της με τη μη εκπαίδευσή της στα νέα οχήματα πυρόσβεσης αεροδρομίου και με την παροχή σε αυτή ειδικών ποδινών πυρόσβεσης αεροδρομίου σε μέγεθος μεγαλύτερο από αυτό που φορά.
€10.000 αποζημίωση
«Ως εκ τούτου, αναφέρουν οι δικαστές Ε. Κωνσταντίνου, πρόεδρος και Σ. Δελίτσικου και Μ. Φιλιππίδης, μέλη, τις μόνες αποζημιώσεις που μπορούμε να επιδικάσουμε στην Αιτήτρια για ζημιές που προκλήθηκαν σε αυτήν συνεπεία της άμεσης διάκρισης που υπέστηκε λόγω του φύλου της είναι αυτές που καλύπτουν την ηθική βλάβη που υπέστηκε. Υπό το πρίσμα των νομικών αρχών και τις συνθήκες που περιβάλλουν τις άμεσες διακρίσεις που υπέστηκε η Αιτήτρια λόγω του φύλου της με τη μη εκπαίδευσή της στα νέα οχήματα πυρόσβεσης αεροδρομίου και με την παροχή σε αυτή ειδικών ποδινών πυρόσβεσης αεροδρομίου σε μέγεθος μεγαλύτερο από αυτό που φορά καθ’ όλη την περίοδο που υπηρέτησε στο αεροδρόμιο, τη φύση της κάθε μίας λιγότερης ευνοϊκής μεταχείρισης που υπέστηκε και τον χρόνο που διήρκησε και το ότι δεν έγινε κάτι προς επίλυση των εν λόγω ζητημάτων, επιδικάζονται: Αποζημιώσεις ύψους €6.000 για τη μη εκπαίδευσή της στα νέα οχήματα πυρόσβεσης αεροδρομίου και €4.000 για την παροχή σε αυτή ειδικών ποδινών πυρόσβεσης αεροδρομίου σε μέγεθος μεγαλύτερο από αυτό που φορά».
