Ο κατάδικος Σιμόν Αϊκούτ έχτισε χιλιάδες επαύλεις, ξενοδοχειακές μονάδες και πολυτελή οικιστικά συγκροτήματα στα κατεχόμενα, πάνω σε κλεμμένη γη ελληνοκυπρίων.
Για να γίνει αντιληπτό το εύρος της καταστροφής και η έκταση της παρανομίας, μπορεί κανείς να μπει στην ιστοσελίδα της εταιρίας του, «Afik Group» και να δει πώς απλώνονται μέχρι τη θάλασσα οι αναπτύξεις σε Κερύνεια, Αμμόχωστο και Καρπασία.
Ο τουρκο-ισραηλινός επιχειρηματίας, ο οποίος έβγαλε δεκάδες εκατομμύρια από την κλοπή της γης των προσφύγων που εκδιώχθηκαν με τη βία από τις περιουσίες τους, έπεσε στα μαλακά όταν βρέθηκε ενώπιον της Κυπριακής Δικαιοσύνης.
Θυμίζουμε ότι, παρά το βαρύτατο κατηγορητήριο, ο Αϊκούτ καταδικάστηκε σε μόλις 5 χρόνια φυλάκιση για τον σφετερισμό 40 τεμαχίων κατεχόμενης γης, συνολικής έκτασης 385.969 τ.μ. Θυμίζουμε επίσης, ότι από τις 242 κατηγορίες που αντιμετώπιζε, αποσύρθηκαν οι 202, ανάμεσά τους κι εκείνες που αφορούσαν ξέπλυμα χρήματος.
Σήμερα, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, επικαλούμενος «λόγους δημοσίου συμφέροντος», φέρεται να έχει απαντήσει θετικά εκ μέρους της κυβέρνησης στο αίτημα του Ισραήλ να παραδοθεί για να εκτίσει εκεί το υπόλοιπο της ποινής του, κάτι φυσικά που ισοδυναμεί με απελευθέρωσή του.
Η ισραηλινή υποστήριξη στο «δράμα» του Αϊκούτ εκφράστηκε ποικιλοτρόπως -εφημερίδες περιέγραφαν κατά τη διάρκεια της δίκης ότι «πληρώνει μια πολιτική κατάσταση για την οποία δεν ευθύνεται»- και η πίεση που ασκήθηκε στο παρασκήνιο ήταν αρκετή για να πιάσει τόπο.
Η διπλωματική σχέση με το Ισραήλ προφανώς αποτιμήθηκε ως ανώτερο «δημόσιο συμφέρον» από την ιστορική ευκαιρία που έχει στα χέρια της η Κυπριακή Δημοκρατία ν’ ανοίξει το θέμα του σφετερισμού περιουσιών στα κατεχόμενα, όχι μόνο για τον συγκεκριμένο εγκληματία αλλά για όλους.
Να μπει δηλαδή σε μια μάχη για την αναχαίτηση της επικίνδυνης προσπάθειας της Τουρκίας να τσιμεντώσει (κυριολεκτικά) τα τετελεσμένα της κατοχής επί του εδάφους ξεπουλώντας τη γη που απέσπασε με τη βία.
Τον Σεπτέμβρη του 2024, ο Οζ Καραχάν εκ μέρους του Κινήματος Οικολόγων και της Ένωσης Κυπρίων παρέδωσε έναν ογκώδη φάκελο στην Αστυνομία, με δεκάδες ονόματα και στοιχεία εταιριών που σχετίζονται με τον σφετερισμό περιουσιών στα κατεχόμενα.
Μέχρι και σήμερα, ωστόσο, δεν έχουν προκύψει αποτελέσματα. Μόνο κάποιες σποραδικές διαβεβαιώσεις από τον Υπουργό Εξωτερικών ότι «ετοιμάζονται φάκελοι», «διερευνώνται νέες υποθέσεις» και δεν αποκλείονται συλλήψεις.
Η Κυπριακή Δημοκρατία από την πρώτη στιγμή έδειξε αμηχανία στο θέμα των σφετερισμών, δημιουργώντας την εντύπωση ότι είχε στα χέρια της κάτι μεγαλύτερο από αυτό που μπορούσε να διαχειριστεί.
Όχι βεβαίως νομικά, αφού τα αδικήματα είναι ξεκάθαρα, αλλά να διαχειριστεί πολιτικά. Δεν είναι τυχαίο ότι η απροθυμία της κυβέρνησης συμπίπτει με τη διαρκή επίκληση της «καλής θέλησης» στις συνομιλίες, ωσάν η ανοχή στην παρανομία να αποτελεί κάποιου είδους διπλωματικό κεφάλαιο.
Εδώ δεν μιλάμε για μια «ανησυχητική παράμετρο» του Κυπριακού που μπορεί να χωρέσει κάτω από το χαλί των διεθνών ισορροπιών. Έχουμε να κάνουμε με τη μόνιμη αλλαγή του χάρτη του Κυπριακού.
Η οικοδομική ανάπτυξη πάνω στην κλεμμένη γη, έρχεται να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε με την εισβολή, τον εποικισμό και την στρατικοποίηση των κατεχομένων. Και το ερώτημα δεν είναι μόνο το πότε θα ξεπουληθούν οριστικά τα εδάφη μας σε Τούρκους και ξένους επενδυτές, αλλά αν θα υπάρξει ποτέ το πολιτικό θάρρος ανάληψης της δικής μας ευθύνης.
Ελεύθερα, 15.02.2026
