Προσωπικά να μου επιτραπεί να διαφωνήσω με την θέση ότι ο Φειδίας είναι τενεκές αγάνωτος, υπό την έννοια ότι ο αγάνωτος τενεκές όταν γανωθεί «τρώγεται» (που λέει ο λόγος) χωρίς να υπαινίσσομαι πως ο κ. Παναγιώτου δεν τρώγεται με τίποτε. Βεβαίως, ο Φειδίας αναγνώρισε το λάθος των… άλλων για το γεγονός ότι αποκάλεσε πελλούς κάποιους παραολυμπιακούς αθλητές με νοητική αναπηρία. Πάντως, η στήλη είχε γράψει σε ανύποπτο χρόνο παραφράζοντας γνωστή κυπριακή φράση, «με πελλόν… ψηφίσεις, με πελλός σε… ψηφίσει» αλλά τέλος πάντων. Ακόμη και αν παραβλέψουμε τη λαϊκή σοφία σύμφωνα με την οποία «η συγνώμη είναι το μισό χέσιμο» (μετά συγχωρήσεως), τι μας είπε, στην απολογία του ο νεοφανής πολιτικός;
«Εμουντάραν, πάλε, ούλλοι να φάσιν τζαι να σας πω την αλήθκειαν τούν τη φοράν καλά μου εκάμασιν». Ενώ τις προηγούμενες φορές είχαν όλοι άδικο; Και τώρα έχουν δίκιο; Για να είμαστε δίκαιοι, «την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος», δηλαδή μη έχοντας άλλη επιλογή (ύστερα από την κατακραυγή που ξέσπασε), απολογήθηκε, εν μέρει. Στο πλαίσιο αυτό ανακάλυψε (σαν άλλος Κολόμβος), πως «οι αθλητές της κατηγορίας S14 αγωνίζονται με πείσμα και δύναμη για να μας κάνουν περήφανους». Αναφερόταν σε αυτούς τους οποίους προηγουμένως αποκάλεσε πελλούς. Και ύστερα, αντί να αναγνωρίσει πως κάνει (μαύρα) μεσάνυχτα, μετατόπισε την ευθύνη σε άλλους, αναφέροντας και τα ακόλουθα «κουφά:
«Ένας από τους βαθύτερους λόγους που έκαμα τουν το λάθος (;) ήταν προέκταση, ότι πιο γενικά, πολλά που τουν τα άτομα που έχουν κάποιαν αναπηρία, η κοινωνία μας αμελά τα τζαι αγνοεί τα. Τζαι ούτε καν μπαίνει στον κόπο να σκεφτεί κάποιες λέξεις να περιγράψει τουν τα άτομα με σεβασμόν τζαι αξιοπρέπεια».
Έχουμε αντιληφθεί ότι δεν ευθύνεται ο Φειδίας αλλά η κοινωνία ή προσποιούμαστε ότι δεν καταλαβαίνουμε; Η κοινωνία, λοιπόν, αγνοεί αυτά τα άτομα και ο μόνος που δεν τα αγνόησε ήταν ο Φειδίας βαφτίζοντάς τα «πελλούς». Και για να κλείσουν τα στόματα όλων μας, επέδειξε «σεβασμό» στα άτομα αυτά. Καλά, αν δεν επεδείκνυε σεβασμό, πως θα τους αποκαλούσε; Σεβόμενος τον άμαχο πληθυσμό, δεν θα επιχειρήσω να γράψω τι υποθέτω ότι θα έλεγε.
Ούτε και θα γράψω πόση ασέβεια επέδειξε ο Φειδίας έναντι αυτών οι οποίοι θα παρακολουθούσαν την ανάρτηση του τρώγοντας σαλάτα και πουλώντας λουβάνες. Αλλά, πολύ μεγαλύτερη ασέβεια επέδειξε έναντι του ανθρώπου τον οποίο είχε απέναντί του, εξευτελίζοντάς τον μεταξύ τυρού και αχλαδίου (λέμε τώρα). Και συμπεριφερόταν ωσάν να ήταν η ΕΔΥ (ας μου συγχωρεθεί η προσβολή) και περνούσε από συνέντευξη υποψηφίο να προσληφθεί στο δημόσιο. Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω αντιληφθεί αν αυτό που παρακολουθούσαμε ήταν «άμεση δημοκρατία» ή «έμμεση δικτατορία». Ποιος είσαι κύριε Φειδία; Ο Απόστολος Πέτρος στην θύραν του παραδείσου ή ο Πλούτωνας στην πύλη του Άδη; Ή έστω ο κλειδοκράτορας του ΔΗΣΥ Ευθύμιος Δίπλαρος;
Και μιας και ανέφερα τον αναπληρωτή πρόεδρο του ΔΗΣΥ (και μη χειρότερα) να εκφράσουμε τη συμπάθεια μας προς την άλλοτε κραταιά παράταξη, υπό την έννοια ότι δεν ξέρει τι της γίνεται. Αφού διαδίδεται, πως η ηγεσία του κόμματος θα πέσει στα πόδια του Αβέρωφ και να τον παρακαλέσει να κατέλθει ως υποψήφιος. Διότι δεν έμειναν και πολλοί στην ηγεσία του κόμματος που να μην είναι ύποπτοι για διάπραξη ποινικών αδικημάτων.
Αφού φτάσαμε στο σημείο ο Νίκος Σύκας να θεωρείται περίπου άγγελος. Μέχρι και η πρόεδρος του ΔΗΣΥ απαθανατίστηκε με επιχειρηματία ο οποίος συνελήφθη απ’ αφορμή τα επεισόδια της Λάρνακας με τα τσεκούρια στην επιχείρηση πώλησης προστασίας. Μα τον Θεό, αν ήμουν πρόεδρος της ΟΕΒ ή του ΚΕΒΕ θα εξέδιδα δήλωση ότι ουδεμία σχέση έχει η οργάνωση με τέτοιους επιχειρηματίες. Βεβαίως, ο υπό αναφορά επιχειρηματίας απαθανατίζεται και σε φωτογραφίες με τον νυν και τον τέως Πρόεδρο και κάτσε να εξηγήσεις στους ευρωπαίους εταίρους μας ότι εμείς είμαστε κανονικό κράτος και ότι τα κατεχόμενα είναι το ψευδοκράτος.
Και αν ρωτήσει κανείς κατά πόσον πιστεύω ότι ο τέως και ο νυν Πρόεδρος ή η πρόεδρος της Βουλής ή και άλλα πολιτικά πρόσωπα τα οποία συναγελάζονται με τον επιχειρηματία έχουν ύποπτες διασυνδέσεις με τον εν λόγω επιχειρηματία, η απάντηση είναι πως «βεβαίως όχι». Είναι όμως ύποπτοι για αφέλεια η οποία έχει κόστος. Τα τελευταία γεγονότα αποτελούν αφορμή να αρχίσουν τα πολιτικά πρόσωπα να περνούν από κόσκινο όσους προσεγγίζουν αυτούς ή τα κόμματα τους ή τα επιτελεία τους για εισφορές κοκ. Διότι, πολλοί από αυτούς μεριμνούν να έχουν «άκρες» ή έστω προσβάσεις σε όλα τα κόμματα, ώστε να δημιουργούν την εντύπωση πως βρίσκονται κοντά στην εξουσία, κάτι το οποίο πιθανώς να χρησιμοποιούν κατά αντιπάλων, ανταγωνιστών κοκ. Και το αποτέλεσμα, είναι να μένει η τάτσα, όπως θα έλεγε και ο Αβέρωφ. Και όταν μένει η τάτσα, είναι πιο εύκολο να εμφανιστούν αλεξιπτωτιστές της πολιτικής, να εκμεταλλευθούν την δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη αγανάκτηση πολιτών και να εμφανιστούν σαν μεσσίες στην κυπριακή κοινωνία.
Τα διάφορα φαινόμενα που παρακολουθούμε με αυτόκλητους σωτήρες έδωσαν την ευκαιρία στον κάθε καιροσκόπο και δημοκόπο να πουλήσει μούρη, τσαμπουκά και να προτείνει λύσεις για όλα τα ζητήματα ακόμη και όταν δυσκολεύεται να λύσει τα κορδόνια των υποδημάτων του.
Αλλά, όταν η πολιτική κατήντησε να χρησιμοποιείται για πλουτισμό, φήμη και δόξα, ίσως δεν είναι μακριά η μέρα που θα θρηνήσουμε επί των ερειπίων της δημοκρατίας και ελπίζω όχι και της Δημοκρατίας.
