Στη νέα του ποιητική συλλογή ο συγγραφέας γράφει για «όλα αυτά που ξέρουμε μα δεν τα λέμε». Μελετώντας συστηματικά την Ιστορία της Κύπρου, αναδεικνύει μέσα από τους στίχους του όλα όσα πιστεύει ότι έχουν διαμορφώσει τη συλλογική συνείδηση των Κυπρίων. Προσπαθεί, λέει, να αλλάξει τον κόσμο με τις αξίες που αντιπροσωπεύουν το χρώμα της κυπριακής ψυχής.
-Τι είναι αυτά που ξέρουμε και γιατί δεν τα λέμε, όπως δηλώνει ο τίτλος της νέας σας ποιητικής συλλογής; Πάρα πολλά πράγματα – ενσυνείδητα και υποσυνείδητα. Για παράδειγμα, όλοι ξέρουμε πως απ’ άκρη σ’ άκρη, όλο το «χρυσοπράσινο» νησί μας κρύβει μνήμες του παρελθόντος. Κάστρα, ερείπια, λιμάνια, τάφους κ.λπ. Και εμείς; Ξεθυμαίνουμε στις σκιές τους με ένα «ήταν καιρός και πέρασε». Το παλάτι της Λευκωσίας σήμερα κοσμεί με την πέτρα του τα πλέον παλιά αρχοντικά της πρωτεύουσας, το λιμάνι της Αμαθούντας είναι ένα σήμα κατατεθέν για τους «αθκιασερούς» και όλη η Φραγκοκρατία ήταν απλά μια ακόμη δυναστεία ξένων που μας κατακτήσαν. Αυτά τα ξέρουμε ενσυνείδητα.
Και τα υποσυνείδητα; Για να υπάρχουν τόσα χαλάσματα, κάστρα και παλάτια, πάει να πει πως το νησί μας έχει δει ένδοξες μέρες και μεγαλεία που δεν φανταζόμαστε σήμερα. Πως τα παλιά λιμάνια κάποτε σφύζανε από ζωή και ουσία, και πως η Κύπρος του Μεσαίωνα, για ένα πολύ μεγάλο μέρος της ένδοξης ιστορίας της, διαμόρφωσε την όποια ταυτότητα έχουμε σήμερα, με χίλιους δυο διαφορετικούς τρόπους (αν το ψάξει λίγο κανείς, θα εκπλαγεί). Όλα αυτά λοιπόν, δεν τα λέμε – κρυβόμαστε στη σκιά τους πίσω από ένα «σίκκι με» που μας καταστρέφει αργά.
-Πόσο σημαντική είναι η ιστορική μνήμη στο έργο σας; Εξαιρετικά σημαντική. Έχω φτάσει σε σημείο να αγοράσω νέα βιβλιοθήκη ειδικά για τα ιστορικά βιβλία της Κύπρου – από τα βότανα στο Χρονικό του Μαχαιρά, στις έρευνες καταξιωμένων ιστορικών για την κοινωνία της Μεσαιωνικής Κύπρου (μιας και από εκεί εμπνέομαι). Ποτέ εξάλλου δεν γράφω για κάτι που δεν γνωρίζω καλά.
-Ποια έρευνα κάνατε για το βιβλίο σας; Πώς καταλήγουν οι στίχοι στο χαρτί; Είμαι ιδιαίτερα σχολαστικός με την ιστορική έρευνα που κάνω. Ξέρετε, η ανάγκη μου για την ποιητική έκφραση σε αυτό το βιβλίο γεννήθηκε κυρίως λόγω ενός ιστορικού μυθιστορήματος που έγραφα για τρία χρόνια. Η γνώσεις για το ήθος και τα μεγαλεία τού «τότε», που άφησε μονάχα το στίγμα του στη σκιά της κοινωνίας μας, με έκανε να κλάψω από την αγανάκτηση όσων αρνούμαστε να αντιληφθούμε σήμερα. Θλίβομαι όταν βλέπω την Ιστορία του νησιού μας να αγνοείται σαν ξένη προς εμάς, και ντρέπομαι όταν δεν ξέρουμε τα ιδανικά που κτίσανε τη συλλογική μας συνείδηση. Πώς θα μπορούσα να μην εκφράσω με τον τρόπο μου όσα είδα και έμαθα;
-Ποιος είναι ο Γιώργος στον οποίο είναι αφιερωμένο το ποίημα «Εύελπις»; Ο Γιώργος μας. Για εμένα είναι ο ξάδελφός μου ο εύελπις, που πριν από λίγα χρόνια έφυγε από ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης στην Ελλάδα. Εκεί, σε ένα ύψωμα που βρήκε, έγειρε το κορμί του σε μια ελιά για να ξαποστάσει πριν να σβήσει. Ένα πράμα μονάχα ήτανε στον νου του. Το έθνος του. Για όλους τους υπόλοιπος, ο Γιώργος είναι ο κάθε Κύπριος που αγαπά την πατρίδα του.
-Εκτός από τη λογοτεχνία, αντλείτε ερεθίσματα και από άλλες τέχνες; Εννοείται. Το τραγούδι είναι μια από τις μεγαλύτερες εξ αυτών. Σαν τραγουδιστής, επίσης, δεν μπορώ να μην εκτιμήσω την ομορφιά πίσω από ένα έξυπνο και ουσιώδες τραγούδι, σε όποια μορφή κι αν είναι. Επίσης, εμπνέομαι από κλασικούς πίνακες, από anime και τον ευρύτερο κινηματογράφο. Οι πιο μεγάλες μου επιρροές παραμένουν ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Geoffrey Bach Smith.
-Οι σπουδές σας στα οικονομικά και νομικά έχουν επιδράσει με κάποιον τρόπο στο συγγραφικό σας έργο; Πάρα πολύ. Η σπουδή του χρηματοοικονομικού δικαίου στο King’s College με έμαθε να σκέφτομαι πιο σφαιρικά και να καταλαβαίνω τον κόσμο, ενώ η νομική (μιας και η ειδικότητά μου είναι η φιλοσοφία δικαίου) με έμαθε να σκέφτομαι πρώτα πώς θα έπρεπε να ήταν τα πράγματα. Προσπαθώ, λοιπόν, να αλλάξω τον κόσμο με τις αξίες που θεωρώ πως αντιπροσωπεύουν το χρώμα της κυπριακής ψυχής μας – μιας ρωμαλέας ψυχής που παλεύει να κρατηθεί στο ύψος της.
-Ως νέος λογοτέχνης πως βλέπετε τα πράγματα στον χώρο της κυπριακής λογοτεχνίας; Καρτερώ και ελπίζω – και δημιουργώ. Αυτό έχει σημασία.
«Όσα ξέρουμε μα δεν τα λέμε»
Εκδ. Βακχικόν
Σελίδες 102
Τιμή €12,72
Ελεύθερα 15.3.2026
Εγγραφή στο Newsletter
