Λάκης Αργυρού «Εντός Εαυτού». Εκδόσεις The Law of success publishing, 2025
Τη συνάντηση με τον αναγνώστη υπό το φως του αρχαιοελληνικού παραγγέλματος «γνώθι σαυτόν» μέσα από το βιβλίο του «Εσύ για Σένα» (2023) συνεχίζει ο Λάκης Αργυρού στο νεοκδοθέν του πόνημα, που ευστόχως τιτλοφορεί «Εντός Εαυτού» με την επεξηγηματική προσθήκη στον υπότιτλο «Όταν στρέψεις το βλέμμα μέσα σου, θα βρεις τη δύναμή σου!». Τίτλος και υπότιτλος, που ευθέως παραπέμπουν στο έργο «Τα εις εαυτόν» του Ρωμαίου Αυτοκράτορος Μάρκου Αυρηλίου και ενός εκ των σημαντικότερων στωικών φιλοσόφων.
Στο πλαίσιο του εισαγωγικού του προλογίσματος εξηγεί την πρόσφατη γνωριμία του με την Ιαπωνική τεχνοτροπία των χαϊκού και τη σύνθεση των τρίστιχων δικών του επιγραμματικών ποιημάτων, που τοποθετεί ως προμετωπίδα στην έναρξη εκάστης θεματικής ενότητας. Το σκεπτικό της δομικής συνάρθρωσης των συμφραζομένων παραλληλίζεται όχι με τη διαφήμιση της οπαδικής ποδοσφαιροποίησης, αλλά με το συναρπαστικό άθλημα του ποδοσφαιρικού παιγνιδιού, παρουσιάζοντας τα δύο μέρη ως δύο ημίχρονα του αγώνα στον οποίο καλούνται οι καλοί παίκτες της ατομικής βούλησης και του ομαδικού πνεύματος να αποδείξουν το «ευ αγωνίζεσθαι». Προσβλέποντας στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα της αδιάλειπτης προσωπικής τους προσπάθειας, που αφ’ εαυτής σημαίνει τη σταδιακή και τελική νίκη ως πάντοτε μια νέα αρχή για περαιτέρω καλούς και δίκαιους αγώνες.
Το Μέρος Πρώτο των 11 κεφαλαιωδών ενοτήτων στοιχειοθετείται από κείμενα συμβουλευτικά για αυτοδιάγνωση των αδυναμιών και δυσχερειών, που αντιμετωπίζει το άτομο σε σχέση με τους τρόπους και τα μέσα εντοπισμού, όπως και της υπέρβασής τους, συνειδητοποιώντας τους αιτιογενείς τους παράγοντες, η αρχή των οποίων κυριολεκτικά εδώ σημαίνει πέραν από το ήμισυ του παντός. Εξ ου και καλώς γνωρίζει ο συγγραφέας-μέντορας όχι απλώς μιας συγκυριακής ληξιπρόθεσμης αυτοβελτίωσης, αλλά της εξελικτικής αυτενέργειας προς κάθε νέα γνωστική κατάκτηση του ενδεδειγμένου στόχου. Τα ενθαρρυντικά εκείνα κίνητρα, που ουδόλως πρέπει να επιβάλλονται με δοτές κατευθυντήριες γραμμές και ετερόφωτες συνταγές επισφαλούς επιτυχίας, μιας βέβαιης σε τελευταία ανάλυση αποτυχίας. Ιδού το πρώτο εύηχο παράδειγμα μελετημένης συμβουλευτικής αγωγής ως θεμελιώδης εκκίνηση συμπεριφορικής αυτοδιάγνωσης των χαρακτηρολογικών συν και πλην για όσους θέλουν αποφασιστικά να επιλύουν και όχι να αυξάνουν, να μεταθέτουν και να συσκοτίζουν χρόνιες ανεπάρκειες και αναφυόμενα επιβαρυντικά προβλήματα. «Ημερολόγιο εξέλιξης» επιγράφεται η εξ υπαρχής επικοινωνία με τον φιλήκοο και φιλομαθή αναγνώστη. Αποφθεγματικό το χαϊκού της πρόσκλησης, που δεν στοχεύει σε ρηξικέλευθες θαυματουργικές ανατροπές, αλλά στις μικρές αλλαγές έως τις μεγαλύτερες προοδευτικές διαφοροποιήσεις για τη μελλοντική ανθοφορία: «Μαθαίνω ζώντας,/ στο ημερολόγιό μου,/ άνθη οι στιγμές». Ενδεικτικοί οι τίτλοι των ευανάγνωστων κεφαλαίων, που κομίζουν τα αισιόδοξα μηνύματα της πρώτης ενότητας: Αναγνώριση της δυσλειτουργικής συνήθειας, Αντικατάσταση σε μια νέα, λειτουργική συνήθεια, Η υπομονή και ο χρόνος, Αναζητήστε βοήθεια, Διάκριση στην επιλογή βοήθειας, νοουμένου εν προκειμένω ότι η βοήθεια αυτή από το σωστό πρόσωπο που θα την προσφέρει θα έχει όχι μόνο την εξειδικευμένη κατάρτιση αλλά προπάντων την αγαπητική αυθεντική διάθεση μιας τέτοιας όχι εύκολης προσφοράς ως προς την ειδοποιό διαφορά της αφειδούς γενναιόδωρης δοτικότητας. Τα εν συνεχεία περιεκτικά έως αναλυτικότερα κεφάλαια υποδεικνύουν τις εύληπτες στρατηγικές στους εξής προοδευτικούς βηματισμούς επωφελούς αποτίμησης: Αξιολόγηση της προόδου, Η γνώση στην πράξη, Επιβράβευση και στηρίγματα. Ακολουθεί ως επιστέγασμα της πρώτης γνωριμίας με τον εαυτό προς την κατεύθυνση της αυτογνωσίας το δύσκολο αλλά ουσιώδες καθήκον της ενώπιος ενωπίω ευθυκρισίας ως μερίδιο πλέον ευθύνης του αναγνώστη. Η Άσκηση μέσα από δέκα περιγραφικά ερωτήματα, που ζητεί αντίστοιχες ειλικρινείς και ενδελεχείς απαντήσεις. Όποιος προβεί στην εν λόγω διαδικασία μπορεί να δώσει λακωνικές προσεγγίσεις, όπως και είναι δυνατόν να συγγράψει ένα δικό του εγχειρίδιο μερικών σελίδων, που να απηχούν βιωματικές αλήθειες και εποικοδομητικές αποφάσεις δημιουργικής έμπνευσης στη μάχη συμφιλίωσης με τον ενδότερο εαυτό. Επικαλούμαι επίσης ενδεικτικά το τελευταίο ευρηματικό ερώτημα από τον δεκάλογο της Άσκησης, που αποπνέει μια πηγαία συγκινησιακή ποιητικότητα: Αν μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα στον εαυτό σου από το μέλλον, τι θα του έλεγες σε σχέση με την εξέλιξή σου; Ερώτημα, που θα μπορούσε να είναι ο τίτλος ενός βιβλίου είτε ενός ψυχογραφικού ή λογοτεχνικού κειμένου αυτογνωσίας: «Μήνυμα από το μέλλον προς εαυτόν». Οπότε αυτό το μήνυμα ενέχει την κατά συνεκδοχήν πολλαπλότητα μιας σειράς σημαντικών μηνυμάτων. Επιστρέφοντας στην προοιμιακή σελίδα από τις 362 του βιβλίου, διαπιστώνουμε την άρρηκτη σχέση συνέπειας τόσο των κεφαλαίων που τη συνθέτουν όσο και των ερωτήσεων της εμπεριστατωμένης Άσκησης. Διαβάζουμε για του λόγου το αληθές την διαβεβαιωτική παρότρυνση: Ακολούθησε τα βήματα με καρδιά γεμάτη ελπίδα και όραμα και το ταξίδι θα σε ανταμείψει με σοφία και γαλήνη.
Την ανταμοιβή αυτή συναισθανόμαστε με σύνεση και ειλικρίνεια αντικειμενικότητας στο τέλος και των 11 ενοτήτων του πρώτου αγωνιστικού ημίχρονου. Έχοντας αντλήσει ουκ ολίγα εφόδια, εφορμούμε στο στάδιο για το δεύτερο ημίχρονο συνάντησης όχι μόνο με τον συγγραφέα προπονητή-εμψυχωτή των ανανεωμένων δυνάμεών μας, αλλά και με τον εαυτό μας τον ίδιο στις βαθύτερες εξομολογήσεις των απολογισμών μας. Παρότι τα κείμενα του Δευτέρου Μέρους δεν εμπεριέχουν ερωτήματα μιας τυπικής Άσκησης, εντούτοις υποβάλλουν σωρείαν ερωτημάτων και αντίστοιχων μη δογματικών αποφάνσεων, εφόσον η διαλεκτική φιλοσοφημένη σκέψη δεν οδηγεί ποτέ σε καθορισμένες και οριστικές λύσεις ούτε καταλήγει σε μονοδιάστατες απαντήσεις. Ανασκευάζεται είτε συμπληρώνεται και εξακολουθητικώς ανατροφοδοτείται, καθότι, κατά τον Ηράκλειτο, «τα πάντα ρει και ουδέν μένει». Αντιγράφω χάριν παραδείγματος από το μέρος των φιλοσοφημένων και εξόχως παιδαγωγικών κειμένων τους τίτλους δύο ενοτήτων, των υπ’ αριθμόν 2 και 7: «Μόνος, μοναχικός ή αντικοινωνικός: Αναζητώντας τη διαφορά» και «Σπέρνοντας αγάπη και καλοσύνη, θερίζεις ευγνωμοσύνη και σοφία». Μεταφέροντας ως επίλογο τα δύο χαϊκού του ποιητικού τους προϊδεασμού: «Το σκοτάδι πίσω,/ με φως στα μάτια προχωρώ,/ η αλήθεια λάμπει.» «Σπόροι αγάπης,/ σοφία και ευγνωμοσύνη,/ θερίζει η ψυχή».
Εγγραφή στο Newsletter
