Σημεία και τέρατα καταγγέλλει οικογένεια 72χρονης ασθενούς σε σχέση με τις συνθήκες νοσηλείας της στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Με επιστολή της προς το Υπουργείο Υγείας, τον ΟΑΥ και τον ΟΚΥπΥ, η οικογένεια καταγγέλλει πως η 72χρονη πήγε στο νοσοκομείο με αδιαθεσία, συνεπεία νόσησης με COVID-19, το απόγευμα του Σαββάτου 17 Ιανουαρίου 2026, ωστόσο απεβίωσε την επόμενη ημέρα.
Η οικογένεια κάνει λόγο για κατάσταση χάους στο νοσοκομείο, λόγω του σοβαρού περιστατικού με τους πυροβολισμούς που είχε προηγηθεί στη Λάρνακα, με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι ασθενείς να τεθούν στο περιθώριο, χωρίς την απαραίτητη ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα. Μάλιστα, καταγγέλλουν ότι δεν της είχαν χορηγηθεί τα φάρμακά της, παρά τις σχετικές διαβεβαιώσεις και ότι το μπουκάλι με το νερό που βρισκόταν δίπλα της ήταν σφραγισμένο, γεγονός που καταδεικνύει την απουσία ακόμα και της στοιχειώδους φροντίδας.
Η οικογένεια ζητά διερεύνηση του περιστατικού και απαιτεί τη λήψη μέτρων για τερματισμό, όπως αναφέρει, «πρακτικών που προσβάλλουν το έργο που επιτελείται και μετατρέπουν τα δημόσια νοσηλευτήρια σε χώρους εγκατάλειψης και όχι περίθαλψης».
Αυτούσια η επιστολή
Με την παρούσα επιστολή απευθυνόμαστε σε εσάς για να υποβάλουμε καταγγελία αναφορικά με τις απαράδεκτες συνθήκες νοσηλείας που επικρατούν σε νοσηλευτήριο του ΟΚΥπΥ και οι οποίες, δυστυχώς, κοστίζουν ανθρώπινες ζωές.
Συγκεκριμένα, καταγγέλλουμε τα όσα διαδραματίστηκαν με την 72χρονη ασθενή Κωνσταντία Νικολάου, η οποία νοσηλεύτηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας το απόγευμα του Σαββάτου 17 Ιανουαρίου 2026, με κατάληξη τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 18 Ιανουαρίου 2026.
Σύμφωνα με τα γεγονότα, η ασθενής μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο στις 16:00, μετά από έντονη αδιαθεσία, συνεπεία νόσησης με COVID-19. Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασής της, χρειάστηκε να περάσουν πέντε ολόκληρες ώρες, καθώς και επανειλημμένα τηλεφωνήματα προς τις Πρώτες Βοήθειες, μέχρι να σπεύσει ιατρός για να την εξετάσει. Η αρχική ιατρική εκτίμηση έκανε λόγο για σήψη.
Η ασθενής εισήχθη στη Μονάδα Λοιμωδών Νοσημάτων. Από την πρώτη στιγμή που οι συγγενείς βρέθηκαν στο Νοσοκομείο, επικρατούσε κατάσταση χάους, λόγω σοβαρού περιστατικού με πυροβολισμούς που είχε προηγηθεί στη Λάρνακα. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, είχε ως αποτέλεσμα οι υπόλοιποι ασθενείς να τεθούν στο περιθώριο, χωρίς την απαραίτητη ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα.
Ο εφημερεύων ιατρός ενημέρωσε τους συγγενείς ότι δεν υπήρχε λόγος παραμονής συγγενικού προσώπου κοντά στην ασθενή, διαβεβαιώνοντάς τους ότι η κατάσταση της υγείας της θα εξελισσόταν ομαλά.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας, οι συγγενείς επικοινώνησαν με τις Πρώτες Βοήθειες για να ενημερώσουν σχετικά με φάρμακα που η ασθενής όφειλε να λαμβάνει, λόγω άλλων προβλημάτων υγείας. Η απάντηση που έλαβαν ήταν ότι τα φάρμακα θα της χορηγούνταν από το προσωπικό.
Στις 03:51 τα ξημερώματα της Κυριακής 18 Ιανουαρίου, η κόρη της ασθενούς επικοινώνησε εκ νέου με τις Πρώτες Βοήθειες για να ενημερωθεί για την κατάσταση της υγείας της. Αρχικά, η νοσηλεύτρια ανέφερε ότι δεν είχε σαφή εικόνα της κατάστασης και μετά από λίγα λεπτά, ενημέρωσε ότι «όλα είναι μια χαρά».
Ωστόσο, μόλις είκοσι έξι λεπτά αργότερα, στις 04:17, το Νοσοκομείο επικοινώνησε με τον γιο της ασθενούς, ενημερώνοντάς τον ότι η μητέρα του απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς.
Το γεγονός αυτό γεννά εύλογα, σοβαρά και αμείλικτα ερωτήματα:
- Τι άλλαξε μέσα σε λίγα λεπτά, από τη στιγμή που «όλα ήταν μια χαρά» μέχρι τον θάνατο της ασθενούς;
- Υπήρχε συνεχής και επαρκής παρακολούθηση της κατάστασής της;
- Μήπως η ασθενής είχε καταλήξει αρκετή ώρα νωρίτερα και αυτό διαπιστώθηκε μόνο μετά την επικοινωνία των συγγενών;
- Λειτουργούσε και παρακολουθείτο το μηχάνημα καταγραφής ζωτικών σημείων και εφόσον ναι, γιατί δεν έγινε αντιληπτός οποιοσδήποτε συναγερμός και γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν εγκαίρως οι διαδικασίες ΚΑΡΠΑ;
- Μήπως η ασθενής ήταν ουσιαστικά χωρίς επαρκή επίβλεψη στη Μονάδα Λοιμωδών Νοσημάτων;
- Για ποιο λόγο δεν επιτράπηκε η παραμονή συγγενικού προσώπου, κάτι που ενδεχομένως να είχε αποτρέψει την τραγική κατάληξη;
Ιδιαίτερα σοκαριστικό είναι το γεγονός ότι, όταν οι συγγενείς έσπευσαν στο Νοσοκομείο μετά την ανακοίνωση του θανάτου, διαπίστωσαν ότι:
- Δεν της είχαν χορηγηθεί τα φάρμακά της, παρά τις σχετικές διαβεβαιώσεις.
- Το μπουκάλι με το νερό που βρισκόταν δίπλα της ήταν σφραγισμένο, γεγονός που καταδεικνύει την απουσία ακόμα και της στοιχειώδους φροντίδας.
Με την παρούσα επιστολή καταγγέλλουμε απερίφραστα τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και ζητούμε:
- Άμεση και πλήρη διερεύνηση της καταγγελίας,
- Λήψη άμεσων αποφάσεων για ουσιαστική στελέχωση του Νοσοκομείου με επαρκές ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
- Διασφάλιση ότι κανένας ασθενής δεν θα παραμένει χωρίς συνεχή και ουσιαστική παρακολούθηση.
- Τερματισμό πρακτικών που προσβάλλουν το έργο που επιτελείται και μετατρέπουν τα δημόσια νοσηλευτήρια σε χώρους εγκατάλειψης και όχι περίθαλψης.
Η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «παράπλευρη απώλεια» ενός υποστελεχωμένου συστήματος υγείας. Κάθε καθυστέρηση και κάθε αδιαφορία κοστίζει ζωές.
Σημειώνεται ότι οι συνεχόμενες καταγγελίες για τις συνθήκες στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας θα έπρεπε ήδη να είχαν σημάνει συναγερμό.
Αναμένουμε τις άμεσες ενέργειες σας.
