Αν η θητεία του Άντρου Καραπατάκη στην ΑΕΚ προβαλλόταν σε ταινία στον κινηματογράφο, με το που θα τελείωνε θα έψαχνα τον σκηνοθέτη. Θα του έλεγα: «Μόνος σου σκέφτηκες ένα τόσο κακό τέλος ή είχες και βοήθεια;».
Φανταστείτε να σας έβαζε κάποιος να δείτε έναν πρόεδρο να αναλαμβάνει, εν μέσω πιέσεων, ένα σωματείο τη στιγμή που δεν τολμούσε κανείς άλλος.
👉 Να το μεγάλωνε και από κομπάρσο να έκανε την ομάδα πρωταγωνίστρια.
👉 Να κατακτούσε κύπελλα.
👉 Να ήταν η μοναδική που δεν έπεσε από το α’ γκρουπ επί των ημερών του και να χάνει μόνο δύο φορές το ευρωπαϊκό εισιτήριο.
👉 Να έφτανε δύο φορές στους «16» του Κόνφερενς Λιγκ.
👉 Να της έφτιαχνε ιδιόκτητο γήπεδο.
👉 Όλα αυτά ενώ τη διατήρησε υγιή οικονομικά.
Ε, θα περίμενα ένα τέλος εν μέσω αποθέωσης, με τον ίδιο να έχει προετοιμάσει την ομαλή διαδοχή με τον κατάλληλο αντικαταστάτη του. Με μια δέσμευση ότι θα είναι πάντα στο πλευρό του.
Ούτε που θα περνούσε από το μυαλό μου πως θα τον πλήγωνε η αντίδραση μιας μερίδας οπαδών, επειδή δεν κατάφερε να την οδηγήσει στην κατάκτηση ενός πρωταθλήματος. Καθ’ υπερβολή, ασφαλώς, ίσως ο μοναδικός που έζησε προηγουμένως περισσότερη αχαριστία να ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης όταν τον φυλάκισαν οι Έλληνες!
Ένα τέτοιο σενάριο, που ούτε ο απρόβλεπτος Στίβεν Κινγκ θα μπορούσε να διανοηθεί, εγώ θα το έσκιζα. Και επειδή αποδείχθηκε πως πολλές φορές στη ζωή σημειώνονται ανατροπές, καλό θα είναι για την ΑΕΚ να επικρατήσουν δεύτερες σκέψεις από όλους.
Διαβάστε επίσης: Πλήρης ευθυγράμμιση με Καραπατάκη
Από τους επικριτές του μέχρι τον ίδιο τον Καραπατάκη. Θα κάνει καλό σε όλη την οικογένεια των κιτρινοπράσινων, όπως και στον απερχόμενο πρόεδρό τους. Μαζί μπορούν να γράψουν ένα καλύτερο τέλος.
