Το πρόβλημα με τις καταγγελίες Δρουσιώτη δεν είναι η χρονική στιγμή που δημοσιοποιούνται ούτε αν υπάρχει κάποια υπερβολή από αυτούς που τις σχολιάζουν. Είναι που δίνεται η εντύπωση ότι δεν υπάρχει και κανένας για να κάνει μια διερεύνηση της προκοπής. Η καταρρακωμένη αξιοπιστία του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, εξαιτίας ασφαλώς των επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας και πολλών αποφάσεων που δεν χωράει ο ανθρώπινος νους, δίνουν την αίσθηση της σήψης σε όλα τα επίπεδα και αυτό είναι τραγικό.
Η κοινωνία δεν έχει από πού να πιαστεί ούτε αισθάνεται πως υπάρχουν αρμόδιοι για να κάνουν τη δουλειά τους, καθώς πλανάται το φάντασμα μιας οριζόντιας διαπλοκής. Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουν το φως πληροφορίες για αξιόποινες πράξεις. Και δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει ο φόβος πως δεν θα διερευνηθούν επαρκώς και δεν θα απονεμηθεί δικαιοσύνη.
Θέλει πολλή δουλειά για να ανατραπεί αυτή η αίσθηση και -ασφαλώς- δεν φταίει η κοινωνία που πιστεύει πως συμβαίνουν όλα αυτά που δημοσιεύονται. Ούτε για το ότι δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στο δίδυμο Σαββίδη – Αγγελίδη. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να πείσει -βάζοντας το χέρι του στη φωτιά- ότι δεν είμαστε ο στάβλος του Αυγεία;
ΑΛ.ΜΙΧ.
