Στην εποχή της αφθονίας, της τεχνολογίας και της άμεσης ικανοποίησης, δεν είναι δύσκολο τα παιδιά μας να γίνουν λίγο πιο… κακομαθημένα!
Πολλές μαμάδες αναρωτιούνται: «Μήπως του δίνω πολλά;» ή «Μήπως δεν του δίνω αρκετά;». Η απάντηση δεν είναι εύκολη, όμως υπάρχει ένας βασικός άξονας: η ευγνωμοσύνη. Αν θέλεις να μεγαλώσεις ένα παιδί που δεν θα γίνει αχάριστο, χρειάζεται να του διδάξεις πώς να εκτιμά – όχι μόνο όσα έχει, αλλά και τον κόπο που κρύβεται πίσω από αυτά.
Γιατί είναι σημαντική η ευγνωμοσύνη
Η ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει απλώς «καλή συμπεριφορά». Έρευνες δείχνουν ότι κάνει τα παιδιά πιο χαρούμενα, λιγότερο υλιστικά, πιο ανθεκτικά στις δυσκολίες και πιο αισιόδοξα. Ένα παιδί που λέει «ευχαριστώ» όχι μηχανικά αλλά συνειδητά, μαθαίνει να αναγνωρίζει την αξία της προσφοράς, του χρόνου και της προσπάθειας των άλλων.
Ας δούμε μερικούς πρακτικούς τρόπους για να καλλιεργήσεις την ευγνωμοσύνη στο παιδί σου:
-
Σταμάτα να παραπονιέσαι μπροστά τους
Τα παιδιά απορροφούν ό,τι ακούνε. Αν γκρινιάζουμε συνέχεια για τον καιρό, την κίνηση ή τις δουλειές του σπιτιού, τους δείχνουμε ότι το φυσιολογικό είναι να βλέπουμε το αρνητικό. Αντί να πεις «τι απαίσια μέρα», πες: «Χαίρομαι που περνάμε χρόνο μαζί στο αυτοκίνητο». Μάθε τους να εκτιμούν τα μικρά πράγματα. -
Δίδαξέ τους να επαναπροσδιορίζουν τα αρνητικά
Όταν παραπονιούνται ότι δεν έχουν το παιχνίδι του φίλου τους, μπορείς να πεις: «Καταλαβαίνω ότι θα ήθελες να το έχεις. Σκέψου όμως ότι κι εσύ έχεις παιχνίδια που δεν έχει εκείνος». Δεν ακυρώνεις το συναίσθημά τους, αλλά τους δείχνεις μια άλλη οπτική. -
Μάθε τους να περιμένουν
Η αναμονή καλλιεργεί υπομονή και δίνει μεγαλύτερη αξία σε αυτό που αποκτούν. Αν θέλουν κάτι, μην το προσφέρεις αμέσως· εξήγησε γιατί χρειάζεται να περιμένουν. Μπορεί να γκρινιάξουν, αλλά αργότερα θα καταλάβουν το όφελος. -
Βάλε το παιδί να συμμετέχει στις δουλειές του σπιτιού
Ακόμα και μικρές ευθύνες, όπως να στρώσουν το τραπέζι ή να ποτίσουν τα φυτά, τα βοηθούν να κατανοήσουν ότι τίποτα δεν έρχεται χωρίς προσπάθεια. Έτσι εκτιμούν και τον δικό σου κόπο. -
Θέσε ξεκάθαρα όρια
Το ότι κάποιο άλλο παιδί έχει τάμπλετ δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να έχει και το δικό σου. Εξήγησε: «Κάθε οικογένεια έχει τους δικούς της κανόνες, κι εμείς τους δικούς μας». Τα παιδιά χρειάζονται σταθερότητα, ακόμη κι αν διαμαρτύρονται. -
Αντικατάστησε τις υλικές ανταμοιβές με εσωτερικά κίνητρα
Μην προσφέρεις χρήματα ή δώρα για υποχρεώσεις, όπως καλοί βαθμοί ή τακτοποίηση δωματίου. Αντί για αυτό, δώσε ενθάρρυνση και αναγνώριση. Έτσι καλλιεργείται το αίσθημα ευθύνης και όχι η ανταλλακτική λογική. -
Μίλα τους για τους λιγότερο τυχερούς
Όταν συναντάτε ανθρώπους που έχουν ανάγκη, μίλησε με ευαισθησία. Κάνε δωρεές μαζί τους ή χαρίστε παιχνίδια που δεν χρησιμοποιούν πια. Έτσι αναπτύσσουν ενσυναίσθηση και εκτίμηση για όσα έχουν. -
Μην φοβάσαι να είσαι η «αυστηρή μαμά»
Το «όχι» είναι συχνά το πιο πολύτιμο δώρο. Θέσε κανόνες, όπως «δεν αγοράζουμε καινούρια παιχνίδια αν δεν χαρίσουμε πρώτα κάποια παλιά». Μπορεί να σε πουν «κακιά», αλλά αργότερα θα σε ευγνωμονούν. -
Χάρισέ τους εμπειρίες, όχι αντικείμενα
Τα παιχνίδια ξεχνιούνται, αλλά μια εκδρομή, ένα πικ νικ ή μια αγκαλιά μένουν στη μνήμη. Οι εμπειρίες δημιουργούν αναμνήσεις και συναισθηματικό δέσιμο. -
Καθιέρωσε μια «ρουτίνα ευγνωμοσύνης»
Πριν τον ύπνο, ρώτα: «Για ποια πράγματα νιώθεις ευγνώμων σήμερα;». Αν δυσκολεύεται, καθοδήγησέ το με παραδείγματα. Η καθημερινή εξάσκηση διαμορφώνει στάση ζωής.
Η ανατροφή ενός παιδιού με ευγνωμοσύνη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι όμως ίσως η μεγαλύτερη κληρονομιά που μπορείς να του αφήσεις, γιατί θα το βοηθήσει να μεγαλώσει πιο ευτυχισμένο, αισιόδοξο και δυνατό.
Πηγή: mama365.gr
