Κάποια στιγμή πρέπει να αξιολογήσουμε ως κοινή γνώμη, με σοβαρότητα, τη σοβαρότητα όσων μάς λένε οι βουλευτές μας. Ή κάποιοι βουλευτές μας.
Είναι οι εκπρόσωποι του λαού. Οκ. Είναι όμως ένας ο λαός; Όποιοι ασχολούνται ακόμα με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα πουν πως όχι δεν είναι ένας ο λαός. Κάθε account και ένας λαός. Λαός, στα ΜΚΔ, για κλάματα. Κι αν είναι έτσι η κατάσταση, δεν μπορεί να είναι ένας ο εκπρόσωπός του. Και δεν είναι κατ’ ανάγκη μέσα στη Βουλή. Κι ας λέει το σύνταγμα.
Η στήλη δυσκολεύεται να βρει έναν βουλευτή να την εκφράζει, όχι με τις απόψεις του κατ’ ανάγκη, αλλά με την πρόθεσή του. Παρ’ ότι η στήλη απέρριπτε έως πρόσφατα την επιλογή της αποχής. Όχι πλέον το ίδιο κατηγορηματικά. Εν ολίγοις, ψηφίζει αδιάλειπτα από την ημέρα της έκδοσης του εκλογικού της βιβλιαρίου. Με μία ή δύο εξαιρέσεις, τότε με το δημοψήφισμα.
Ένας από τους πολύ λίγους βουλευτές που η στήλη θα μπορούσε να ψηφίσει τον Μάιο αν ήταν ψηφοφόρος Κερύνειας θα ήταν ο Χρίστος Χριστόφιας. Αλλά ούτε της Κερύνειας είμαι, ούτε ο Χρίστος, με τον οποίο δεν συναντήθηκα ποτέ, ούτε του είπα έστω ένα γεια, θα είναι υποψήφιος. Προτίμησε την κομματική δουλειά. Και καλά έκανε, Ειρήνη.
Θυμάστε τους βουλευτές όλων των κομμάτων (αλίμονο, κ. Κώστα!) που μας βεβαίωναν πως η ανταγωνιστική αγορά ενέργειας ήταν η μαγική λύση για φθηνότερο ηλεκτρισμό; Πού είναι τώρα που μετρούμε έξι μήνες ανταγωνιστικής αγοράς χωρίς ούτε ένα νοικοκυριό να επωφελείται από αυτήν; Στη Βουλή είναι ακόμα. Και κάποιοι -ευτυχώς όχι ο κ. Χατζηγιάννης- θα είναι και στην επόμενη Βουλή, αλλά πιθανότατα δεν θα έχουν καταλάβει το παραμικρό.
Ένας τρόπος υπάρχει τα επόμενα 2-3 χρόνια να πέσει η τιμή του ρεύματος: Να πέσει η τιμή του πετρελαίου που αγοράζει η ΑΗΚ. Η ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρισμού, με το μοντέλο της ΕΕ, είναι ένα φιάσκο τεραστίων διαστάσεων που δεν αφορά τη μεγάλη μάζα των καταναλωτών, εξού και δεν ασχολούνται καν μαζί της. Κάτι που έχουν αντιληφθεί πολλά από τα κράτη της ΕΕ και σύντομα θα έχουμε αλλαγές. Και θα τρέχουμε ξωπίσω.
Διαβάσατε χθες τι είπαν οι βουλευτές μας για τον αφθώδη πυρετό των αμνοεριφίων και των αγελάδων μας; Η μεγάλη πλειοψηφία τους πήραν το μέρος των κτηνοτρόφων μας: Γιατί να θανατώνονται τα ζώα που δεν είναι θετικά στον ιό;
Μήπως γιατί όταν είναι ομόσταυλα των ζώων με τον ιό κινδυνεύουν να μολυνθούν όλα με τον ιό; Και να μολύνουν και άλλα ζώα, αλλού;
Αν αύριο οι βουλευτές μας βρουν τρόπο να μη θανατώνονται τα ζώα σε μολυσμένες στάνες, υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα η Κύπρος να θεωρηθεί σύντομα χώρα ελεύθερη αφθώδους πυρετού; Αν τα μολυσμένα ζώα, με εμφανή ή όχι συμπτώματα, παραμείνουν στα κτηνοτροφικά υποστατικά, πόσα χρόνια θα χρειαστεί για να πιστοποιήσει ευρωπαϊκός ή διεθνής οργανισμός ότι η Κύπρος δεν έχει αφθώδη πυρετό; Και τι θα σημαίνει για τα εξαγώγιμα κτηνοτροφικά μας προϊόντα αυτό;
Αν η ΕΕ πει, «οκ, αφού επιμένετε, μη θανατώνετε τα ζώα, κι ας έχουν ή ας μπορεί να κολλήσουν αφθώδη πυρετό, αλλά μακριά από εμάς τα προϊόντα σας», τι χαμπάρια;
