Τη 17η Φεβρουαρίου 2026 μπήκε η τελεία στη δεύτερη και μάλλον τελευταία θητεία του Πρόδρομου Πετρίδη στην προεδρία του ΑΠΟΕΛ. Μια προσωπικότητα που θα μείνει στην ιστορία του μεγάλου συλλόγου της Λευκωσίας για δύο διαφορετικούς και αντίθετους λόγους:
Από την καλή…: πολυνίκης πρόεδρος του κυπριακού ποδοσφαίρου, με 9 πρωταθλήματα, 3 Κύπελλα και 5 Σούπερ Καπ, ξεπερνώντας τον ιδρυτή του ΑΠΟΕΛ, Γεώργιο Πούλια, ο οποίος είχε 9 πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα. Παραλλήλως, έχει να επιδείξει ευρωπαϊκές περγαμηνές: 6 φορές σε κύρια φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης, δηλαδή σε ομίλους ή σε league phase (2 Τσάμπιονς Λιγκ, 3 Γιουρόπα Λιγκ, 1 Κόνφερενς Λιγκ), 1 φορά στους «16» του Γιουρόπα Λιγκ, 1 φορά στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ, 1 φορά στα πλέι οφ των «16» του Κόνφερενς Λιγκ. Αδιαμφισβήτητα, ο πιο πετυχημένος πρόεδρος ποδοσφαιρικής ομάδας αναφορικά με το αγωνιστικό μέρος.
… κι απ’ την ανάποδη: αποχώρησε αφήνοντας τον ΑΠΟΕΛ με τεράστιο χρέος, που έως πέρσι, τουλάχιστον, λεγόταν πως έφτανε τα 50 εκατομμύρια ευρώ, σε ένα τοξικό κλίμα και ένα αβέβαιο μέλλον. Χωρίς αμφιβολία, ο πρόεδρος που έκανε τη χειρότερη διαχείριση σωματείου στην Κύπρο, παρά το γεγονός ότι είχε ως οικονομικό υπερόπλο τις συνεχόμενες παρουσίες σε κύρια φάση ευρωπαϊκών διοργανώσεων και, κάποιες φορές, την πορεία ακόμα παραπέρα.
Διαβάστε επίσης: ΠΑΝ.ΣΥ.ΦΙ για παραίτηση Πετρίδη: «Ώρα να σηκώσουμε ξανά τον ΑΠΟΕΛ στους ώμους μας»
Ο ίδιος ίσως να μην περίμενε ποτέ ότι θα του έδειχναν την πόρτα της εξόδου. Αν του το έλεγε κάποιος το 2019, μετά από έξι συνεχόμενα πρωταθλήματα και τόσες ευρωπαϊκές δάφνες, θα τον έβγαζε τρελό. Από το 2021, όμως, άρχισε να γυρίζει εις βάρος του η κατάσταση και το… κίνημα Makis out άρχισε να κάνει την εμφάνισή του.
Ο ΑΠΟΕΛ βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική θέση και από τότε, ο Πετρίδης ξεκίνησε την προσπάθεια να αντιστρέψει την κατάσταση. Πόνταρε στη συνταγή της επιτυχίας των προηγούμενων χρόνων, δηλαδή στην κατάκτηση τίτλων και στην εισροή χρημάτων από τις ευρωπαϊκές πορείες.
Δυστυχώς γι’ αυτόν και για τον σύλλογο της Λευκωσίας, το στάτους του κυπριακού ποδοσφαίρου άλλαξε άρδην σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία: Ξεπρόβαλαν η Πάφος και ο Άρης των ξένων επενδυτών, η Ομόνοια ξεπέρασε την οικονομική μπόρα με μπροστάρη τον Σταύρο Παπασταύρου, η ΑΕΚ παρέμεινε σταθερή αξία και ο Απόλλων, με τα πάνω του και τα κάτω του, ήταν εκεί.
Διαβάστε επίσης: Σωματείο ΑΠΟΕΛ χωρίς λέξη για Πετρίδη: «Η νέα αρχή χρειάζεται να μας βρει ενωμένους»
Έτσι, σε μια πενταετία, το μόνο που κατάφερε ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2024 και η πρόκριση στα πλέι οφ των «16» του Κόνφερενς Λιγκ. Επιτυχίες που δεν έφταναν, ασφαλώς, για να σώσουν την παρτίδα. Αντιθέτως, το χρέος πολλαπλασιάστηκε και η κατάσταση οδηγήθηκε στο απροχώρητο.
Κοιτάζοντας πίσω, ίσως και να μετάνιωσε που δεν έφυγε το 2021, όταν είχε την ευκαιρία. Ίσως και να μετάνιωσε που δεν αποχώρησε πριν από περίπου έναν χρόνο, με την πρωτοβουλία της «ομάδας των 8».
Οι τελευταίοι δέκα μήνες τον βρήκαν να ποντάρει σε συμπαίκτες από τη Βραζιλία, χωρίς όμως αντίκρισμα. Η τελευταία πρότασή τους αποτέλεσε το ποτήρι που ξεχείλισε και ώθησε όλες τις δυνάμεις του ΑΠΟΕΛ (σωματείο, παλαίμαχοι, ΠΑΝ.ΣΥ.ΦΙ.) να του δείξουν την έξοδο.
Σήμερα, λοιπόν, μπήκε ο επίλογος σε ένα έργο που θα μπορούσε να έχει τίτλο: το άδοξο τέλος του προέδρου που δοξάστηκε όσο κανείς!
