Να δώσουμε μια «προσωρινή» άδεια για να λυθεί ένα χρόνιο πρόβλημα. Ακούγεται λογικό εκ πρώτης όψεως. Μέχρι να το σκεφτείς λίγο παραπάνω.
Γιατί, αν ξενοδοχεία που δεν εξασφάλισαν τελική άδεια μπορούν να λειτουργούν, έστω και προσωρινά, τότε ποιος ο ρόλος της άδειας εξ αρχής και δη των αυστηρών κανόνων;
Η πρόταση νόμου που κατέθεσε ο Κυριάκος Χατζηγιάννης επιχειρεί να βάλει τάξη σε μια πραγματικότητα που εδώ και χρόνια όλοι γνωρίζουν: Δεκάδες ξενοδοχεία λειτουργούν χωρίς τελική έγκριση. Άλλα γιατί δεν πρόλαβαν, άλλα γιατί δεν μπόρεσαν και ας μην το αποκλείουμε, άλλα γιατί μπορεί να μην πληρούν τα κριτήρια.
Η λύση; Μια ειδική, προσωρινή άδεια, μέχρι να μαζευτούν τα πιστοποιητικά. Πισίνα, πυροπροστασία, αλκοόλ, πολεοδομία. Όλα στη σειρά. Και αν όλα πάνε καλά, κάποτε έρχεται και η κανονική άδεια. Αν όχι; Το ερώτημα μένει.
Γιατί η «προσωρινότητα» στην Κύπρο έχει μια τάση να μονιμοποιείται. Και όταν η εξαίρεση γίνεται κανόνας, τότε η έννοια της νομιμότητας αρχίζει να θολώνει. Δεν είναι θέμα πρόθεσης, είναι θέμα προηγούμενου «έντιμου βίου», που δεν τον έχουμε δυστυχώς.
Στο τέλος της ημέρας, το δίλημμα είναι απλό, θέλουμε κανόνες ή κανόνες με αστερίσκους; Γιατί αν λειτουργούν ξενοδοχεία που δεν είναι πλήρως σύννομα, τότε ίσως το πρόβλημα δεν είναι οι άδειες. Είναι το πώς τις αντιμετωπίζουμε.
ΠΡΟΚΕ
