![](https://i1.wp.com/www.philenews.com/wp-content/uploads/2024/06/poioi-epofeloynte-apo-tiw-psiles-times-kakao.jpg?w=1200&resize=1200,0&ssl=1)
Αν και οι τιμές του κακάο στις χρηματοπιστωτικές αγορές έχουν εκτοξευθεί, η άνοδος ωφελεί σε άνισο βαθμό τους καλλιεργητές κακάο, τους μεταποιητές, τους κερδοσκόπους και τους σοκολατοποιούς. Τον Μάρτιο, οι τιμές εκτοξεύτηκαν σε περισσότερα από 10.000 δολάρια τον τόνο στη Νέα Υόρκη μετά από μια κακή συγκομιδή στη Δυτική Αφρική, λόγω ενός συνδυασμού κακών καιρικών συνθηκών και φυτειών που καταστράφηκαν από ασθένειες.
Έκτοτε έχουν υποχωρήσει από την κορυφή, αλλά εξακολουθούν να είναι τρεις φορές υψηλότερες από πέρυσι. Στην Ακτή Ελεφαντοστού και τη Γκάνα, τους μεγαλύτερους παραγωγούς κακάο στον κόσμο, οι τιμές καθορίζονται από τις αρχές του Οκτωβρίου με βάση τους προηγούμενους μήνες. Αλλά μέχρι εκείνο το σημείο οι σοδειές έχουν ήδη προπωληθεί σε μεγάλο βαθμό. Αυτό μειώνει τον αντίκτυπο των διακυμάνσεων της τιμής του κακάο, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Ως αποτέλεσμα, οι παραγωγοί μικρής κλίμακας, οι οποίοι γενικά κερδίζουν ελάχιστα για να ζήσουν, δεν επωφελήθηκαν αμέσως από την αύξηση.
Οι αρχές αύξησαν την τιμή της ενδιάμεσης καλλιέργειας τον Απρίλιο κατά 50 τοις εκατό μεταξύ 2.300 και 2.500 δολαρίων ανά τόνο, μια μέτρια αύξηση σε σύγκριση με αυτό που θα μπορούσαν να χρεώσουν οι αγρότες στα διεθνή χρηματιστήρια. Σε χώρες με λιγότερο ρυθμιζόμενα συστήματα, όπως το Καμερούν, η Νιγηρία, το Εκουαδόρ και η Βραζιλία, οι καλλιεργητές κατάφεραν να κερδίσουν περισσότερα από την τάση. Εκεί, επιτράπηκε στους αγρότες να πουλήσουν σε αγοραστές που επιθυμούν να προσεγγίσουν τις τιμές που καταβάλλονται στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Αλλά αυτή η απορυθμισμένη προσέγγιση έρχεται με τους δικούς της κινδύνους.
«Η άνοδος των τιμών έχει κάνει την παραγωγή πιο ελκυστική», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ντέιβιντ Γκονζάλες, συντονιστής του Περουβιανού Επιμελητηρίου Καφέ και Κακάο. Ο φόβος είναι ότι θα υπάρξει πλεόνασμα κακάο σε τρία με πέντε χρόνια – ο χρόνος που απαιτείται για τους αγρότες που ελπίζουν να κερδίσουν χρήματα για να καλλιεργήσουν νέα δέντρα – με αποτέλεσμα οι τιμές να πέφτουν ξανά.
Οι σημαντικότεροι μεταποιητές ιδίως η ελβετική Barry Callebaut, η Cargill της Αμερικής, η Olam της Σιγκαπούρης — γενικά διαπραγματεύονται ένα μεγάλο μέρος των προμηθειών τους εκ των προτέρων. Ωστόσο, ορισμένες συμβάσεις δεν τηρήθηκαν, αναγκάζοντάς τους να αναζητήσουν το κακάο που απαιτείται επειγόντως με υψηλό κόστος και σε ορισμένες περιπτώσεις να επιβραδύνουν την παραγωγή.
Οι τιμές του κακάο αυξήθηκαν επειδή η προσφορά υπολείπεται της ζήτησης για τρίτη συνεχή χρονιά, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Κακάο. Τα επενδυτικά κεφάλαια που αντιλήφθηκαν την μεταβαλλόμενη τάση πόνταραν σε υψηλότερες τιμές, αποκομίζοντας κέρδη στη διαδικασία. Αλλά από τον Ιανουάριο και μετά, οι τιμές έγιναν πολύ ασταθείς. Πολλοί επενδυτές αποσύρθηκαν εντελώς από την αγορά: ο αριθμός των διαπραγματεύσιμων συμβολαίων μειώθηκε από 334.000 στα μέσα Ιανουαρίου σε 146.000 τον Απρίλιο.