Η απόφαση της Φιλίππας Καρσερά να αποχωρήσει από τον Ανεξάρτητο Φορέα Κοινωνικής Στήριξης είναι μια πράξη υψηλής ευθιξίας που στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα για τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης. Σε μια εποχή που η δημόσια σφαίρα συχνά μετατρέπεται σε πεδίο τοξικών επιθέσεων, η Πρώτη Κυρία επέλεξε τον δρόμο της αξιοπρέπειας, θέτοντας την οικογενειακή της γαλήνη και την προσωπική της ακεραιότητα πάνω από τίτλους και αξιώματα.
Από την ανάρτησή της διαφαίνεται μια βαθιά ανθρώπινη ευαισθησία. Δεν είναι μόνο η θεσμική της ιδιότητα που επλήγη, αλλά η υπόστασή της ως μητέρας και συζύγου. Όταν η κριτική παύει να είναι πολιτική και μετατρέπεται σε «ανελέητη επίθεση» με διασπορά ψευδών ειδήσεων που αγγίζουν τα παιδιά και το σπίτι ενός δημόσιου προσώπου, η αποχώρηση δεν είναι φυγή, αλλά πράξη αντίστασης στη χυδαιότητα. Η παραίτηση αυτή αποτελεί ένα μάθημα για το τι σημαίνει πολιτικός πολιτισμός. Η Πρώτη Κυρία δεν γαντζώθηκε στη θέση της, ούτε επέλεξε τη σιωπή. Αντίθετα, με θάρρος κατονόμασε τον εκχυδαϊσμό της δημόσιας ζωής και επέλεξε να προστατεύσει τον θεσμό του Προέδρου και την οικογένειά της από την τοξικότητα.
Α.Ν.
