Δεν μπορούν πια να κρυφτούν πίσω από τη λέξη «σύμπτωση». Όταν η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται, παύει να είναι συγκυρία. Η προχθεσινή ήττα της Πάφος FC από την Ομόνοια, που έστειλε τη διαφορά από την κορυφή στο -11, ήταν η 4η στα τελευταία 5 παιχνίδια. Σε διάστημα τριών εβδομάδων, από τους 15 διαθέσιμους βαθμούς μπήκαν στο ταμείο μόλις 2. Η πραγματικότητα είναι ωμή.
Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους. Τέσσερα γκολ υπέρ, 10 κατά. Ούτε 1 ανά παιχνίδι επιθετικά, 2 παθητικό κατά μέσο όρο. Με τέτοιες επιδόσεις δεν διεκδικείς τίτλο, ούτε συντηρείς πίεση στην κορυφή. Αντίθετα, απομακρύνεσαι και αναγκάζεσαι να κοιτάς πίσω, αντί μπροστά.
Η αποχώρηση του Χουάν Κάρλος Καρσέδο άφησε αποτύπωμα και αυτό βγαίνει στο γήπεδο. Ο Άλμπερτ Θελάδες δεν κατάφερε μέχρι στιγμής να βρει τον τρόπο να σταθεροποιήσει την ομάδα. Δεν ενέπνευσε, δεν άλλαξε την αγωνιστική κατεύθυνση και τα αποτελέσματα τον αφήνουν εκτεθειμένο. Όχι ως μοναδικό υπεύθυνο, αλλά ως τον πρώτο που δέχεται την πίεση.
Δείτε επίσης: Πάφος FC: Σε 28 ημέρες ο Θελάδες μέτρησε περισσότερες ήττες από όσες ο Καρσέδο σε μισή σεζόν!
Τα ελαφρυντικά της επιβάρυνσης βασικών παικτών και των τραυματισμών υπάρχουν, όμως δεν αρκούν για να εξηγήσουν πλήρως την πτώση. Ο Ισπανός τεχνικός βρήκε ρόστερ με βάθος και δουλεμένη βάση. Η ευθύνη μοιράζεται. Οι παίκτες οφείλουν να αντιδράσουν, όμως η πίεση, σε τέτοιες περιπτώσεις, κατευθύνεται πρωτίστως στον πάγκο.
Με αυτά και με αυτά, η ομάδα επιβάλλεται να αντιδράσει. Και έχει πρώτης τάξεως ευκαιρία να το πράξει στον αυριανό αγώνα της προημιτελικής φάσης του κυπέλλου με τον Διγενή Μόρφου στην «Αρένα».
