Παρέμβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έκανε ο νομικός Αχιλλέας Αιμιλιανίδης, με αφορμή τη συζήτηση που εξελίσσεται σε σχέση με την αστυνομική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου στο σπίτι και το γραφείο του δικηγόρου Νίκου Κληρίδη για την υπόθεση «Σάντη».
Σε ανάρτησή του, ο κ. Αιμιλιανίδης επισημαίνει ότι «η κυπριακή νομοθεσία δεν διασφαλίζει αποδεκτό επίπεδο προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι αυθαίρετης ή παράνομης έρευνας και κατάσχεσης», υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα είναι ιδιαίτερα εμφανές σε περιπτώσεις ενταλμάτων έρευνας κατά δικηγόρων.
Όπως διευκρινίζει, αυτό δεν σημαίνει ότι οι δικηγόροι πρέπει να εξαιρούνται από ανακρίσεις, αλλά ότι απαιτούνται ειδικές εγγυήσεις. «Όχι διότι οι δικηγόροι πρέπει να ανήκουν σε κάποια προνομιούχα κατηγορία που πρέπει να εξαιρείται των ανακρίσεων, αλλά διότι σε παρόμοιες περιπτώσεις που ενδεχομένως υπάρχουν έγγραφα ή ηλεκτρονικά δεδομένα που καλύπτονται από απόρρητο, πρέπει να υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες προστασίας από ενδεχόμενη αστυνομική αυθαιρεσία ή κατάχρηση», αναφέρει.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο δικηγορικό απόρρητο, το οποίο, όπως σημειώνει, «απολαμβάνει αυξημένης προστασίας διότι συνδέεται με την ίδια την ύπαρξη του Κράτους Δικαίου, της δίκαιης δίκης και του ρόλου του δικηγόρου σε αυτή, που δεν μπορεί να εκπληρωθεί χωρίς την εμπιστευτικότητα της αλληλογραφίας με τους εντολείς τους».
Ο κ. Αιμιλιανίδης επικαλείται πλούσια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), τονίζοντας ότι είναι αντίθετο στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αν το εθνικό νομοθετικό σύστημα και τα εκδοθέντα διατάγματα δεν παρέχουν ειδικές ασφαλιστικές δικλείδες που να εμποδίζουν την έρευνα και κατάσχεση υλικού που καλύπτεται από το απόρρητο.
Μεταξύ των αποφάσεων που αναφέρει περιλαμβάνονται οι υποθέσεις Niemietz v. Germany, Salliner a.o. v. Finland, Smirnov v. Russia, Robathin v. Austria, Leotsakos v. Greece, Särgava v. Estonia και Kırdök a.o. v. Turkey.
Παράλληλα, προειδοποιεί ότι, εάν η αστυνομία κατάσχει σωρηδόν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα και άλλο υλικό, υπάρχει ο κίνδυνος πρόσβασης σε δεδομένα που καλύπτονται από το δικηγορικό απόρρητο, γεγονός που θα συνιστούσε παραβίασή του, ακόμη και αν αυτά δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε δίκη.
Τέλος, σημειώνει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΕΔΔΑ, είναι αναγκαίο να υπάρχει παρών κατά την έρευνα ανεξάρτητος εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου. Όπως αναφέρει, αποφάσεις όπως οι Wieser v. Austria, André v. France και Stefanov v. Bulgaria καταδεικνύουν ότι η παρουσία αυτή αποτελεί ουσιώδη διαδικαστική εγγύηση, ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν θα ερευνηθεί ή κατασχεθεί υλικό που καλύπτεται από το απόρρητο.
