Η Ομόνοια μπαίνει στα πλέι οφ, λοιπόν, με απόσταση οκτώ βαθμών από τη δεύτερη θέση. Αυτό δεν είναι μαξιλαράκι, αλλά… ολόκληρο το κρεβάτι. Ναι, δίχως αμφιβολία είναι το φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Σε κάθε τέτοια περίπτωση ακούγεται το «πάμε σοβαρά και ταπεινά, τίποτα δεν έχει τελειώσει». Αλάνθαστα. Εδώ που τα λέμε, όμως, μια ομάδα με τα στοιχεία που έδειξαν οι πράσινοι έως τώρα και με τέτοια διαφορά μπορεί να χάσει το πρωτάθλημα με έναν τρόπο: αυτό που οι Ιάπωνες ονομάζουν χαρακίρι.
Διότι είναι η ομάδα που υπερέχει πρωτίστως σε σταθερότητα από τις άλλες που άρχισαν με στόχο τον τίτλο. Από τις έξι του α’ γκρουπ, κατ’ αρχάς, είναι η μόνη που δεν άλλαξε προπονητή. Ο Χένινγκ Μπεργκ ξέρει πολύ καλά πού πατά και πού πηγαίνει, ασχέτως όσων του προσάπτουν κατά καιρούς («δεν κάνει αλλαγές», «κάνει υπερβολικά ροτέισιον», «φοβάται τα ματς» κ.λπ.).
Διαβάστε επίσης: Ο Μπεργκ… έλιωσε την καραμέλα
Έπειτα, η συνέπειά της στα αποτελέσματα είναι υποδειγματική. Άρχισε μεν με την ήττα από τον Εθνικό στο Δασάκι, αλλά στη συνέχεια δεν γκέλαρε ξανά απέναντι σε ομάδα του β’ γκρουπ. Και αυτή ήταν η ειδοποιός διαφορά της σε σχέση με τους άλλους, αφού στα ντέρμπι μάζεψε τους περισσότερους βαθμούς μαζί με τον Απόλλωνα.
Μεγάλο όπλο του «τριφυλλιού» είναι το ποιοτικό ρόστερ της, που ακόμη και εν μέσω αγωνιστικών προβλημάτων και διπλών υποχρεώσεων σε Κύπρο και Ευρώπη δικαιώνει πέρα για πέρα τον καλοκαιρινό σχεδιασμό. Όλα μαζί συνέβαλαν ώστε η Ομόνοια να ολοκληρώσει την α’ φάση με διαφορά από τους ανταγωνιστές της και να κρατά την τύχη της στα χέρια της. Αν, λοιπόν, δεν πιει σαμπάνια από το τρόπαιο, θα πρόκειται για χαρακίρι.
