Η Πάολα Φραντζή είναι μία νέα γυναίκα, δυναμική, πτυχιούχος εκπαίδευσης, κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών και σύντομα θα είναι και διδάκτωρ καθώς βρίσκεται στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης του διδακτορικού της. Εργάζεται ως λειτουργός στην ΚΥΣΟΑ και παρευρέθηκε σήμερα ενώπιον της επιτροπής Παιδείας της Βουλής, η οποία συνέχισε τη συζήτηση για τα προβλήματα της Ειδικής Εκπαίδευσης και για το πού βρίσκεται το θέμα εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου.
Η Πάολα Φραντζή συγκλόνισε τους βουλευτές και τους παρευρισκόμενους στη συζήτηση με την καταιγιστική της τοποθέτηση. Ως άτομο με αναπηρία θέλησε να μοιραστεί την προσωπική της εμπειρία, από την παιδική της ηλικία μέχρι σήμερα, ούσα παθούσα ενός εκπαιδευτικού συστήματος που δεν μπορούσε να αντιληφθεί, να ασχοληθεί και να στηρίξει άτομα με αναπηρίες. Μοιράστηκε αυτά που βίωσε, την αμφισβήτηση και την προσπάθεια περιθωριοποίησης αλλά και το πείσμα της να κατακτήσει όλα όσα ήθελε: Να σπουδάσει και κυρίως να αποδείξει ότι έχει δικαίωμα στη μόρφωση. Και μέσα από αυτή της την προσπάθεια να δώσει ένα άλλο ηχηρό μήνυμα: Η Πολιτεία να ακούσει τα ίδια τα παιδιά με αναπηρίες. Να μοιραστεί τους προβληματισμούς τους και να γνωρίσει ουσιαστικά τον καθημερινό τους αγώνα.
«Είμαι εκ γενετής άτομο με αναπηρία, οπότε έχω περάσει από το εκπαιδευτικό σύστημα. Άρχισα σε ειδικό σχολείο που δεν είχε τα απαραίτητα. Όταν μπήκα άκουγα να μου λένε «Να παρακαλάς να τελειώσεις το σχολείο». Πέρασα από επαρχιακή επιτροπή ειδικής αγωγής που δεν είχε ρεαλιστική εικόνα της πραγματικότητας. Το σίγουρο είναι πως αν τότε τους ακούγαμε, σήμερα δεν θα ήμουν εδώ που είμαι», δήλωσε η κ. Φραντζή.
Εξήγησε ότι πέρασε από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν ήταν έτοιμο να τη δεχτεί. Ένα σύστημα που είχε άγνοια, χωρίς γνώσεις και χωρίς υποδομές.
«Ευτυχώς μέσα σε αυτό, είχα την ευλογία να έχω ορισμένους εκπαιδευτικούς που με στήριξαν».
Ακολούθως, μίλησε για την αμφισβήτηση που δέχτηκε όταν εξέφρασε την επιθυμία της να περάσει στο Πανεπιστήμιο Κύπρου για να σπουδάσει. «Μπήκα. Με το έτσι θέλω, μπήκα, όταν μου έλεγαν «κοίτα να πάρεις απολυτήριο από το σχολείο και δεν πειράζει». Όταν στο πανεπιστήμιο είπα πως είχα δυσκολίες, ακόμα και στην πρόσβαση μου σε βιβλιογραφία, άκουσα από κάποιους ότι «άτομα σαν εσένα δεν πρέπει να είναι εδώ», ανέφερε, παραθέτοντας τη δική της μαρτυρία η οποία καθήλωσε τους πάντες.
Στον επίλογό της η Πάολα Φραντζή τόνισε την ανάγκη να δοθεί φωνή και λόγος στα παιδιά που έχουν αναπηρίες και ζουν από πρώτο χέρι τις δυσκολίες και τον αποκλεισμό. «Δεν μπορεί να λαμβάνονται αποφάσεις για τα παιδιά, χωρίς τα παιδιά… Δεν έχει σημασία αν κάποιο από αυτά θα γίνει ακαδημαϊκός, ιδιωτικός υπάλληλος ή εργαζόμενος σε υπεραγορά. Η κοινωνία έχει χρέος να του δώσει ευκαιρίες και δυνατότητες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
