Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης δύο χρόνων από την εκδίωξη πέντε μοναχών από τη Μονή Οσίου Αββακούμ, ο καθαιρεθείς ηγούμενος Νεκτάριος αμφισβητεί την καθαίρεση των μελών της αδελφότητας χαρακτηρίζοντάς την «λεγόμενη καθαίρεση», βάζοντας την σε εισαγωγικά.
Συγκεκριμένα ο τέως ηγούμενος σε ανάρτησή του αναφέρει:
«Δύο χρόνια μετά δηλώνουμε καθαρά και τίμια: Την λεγόμενη «καθαίρεση» που επιχειρήθηκε να επιβληθεί επάνω μας δεν την αποδεχθήκαμε ποτέ. Αλίμονο το έγκλημα να παράγει δίκαιο…συνεπώς στερείται υπόστασης πράττοντας δικονομίες σοβαρές παραλείψεις και παραβιάσεις».
Ακολούθως, υποστηρίζει πως η απόφαση της Ιεράς Συνόδου για καθαίρεση των μοναχών είναι άκυρη εκ βάσεως, άκυρη στη συνείδησή τους, άκυρη στη συνείδηση του λαού.
Αναφέρει επίσης, πως όσο και αν κάποιοι νομίζουν ότι η υπόθεση τελείωσε, η αλήθεια δεν θάβεται και η μνήμη δεν διαγράφεται.
«Η αλήθεια μπορεί να πολεμηθεί, αλλά δεν μπορεί να θαφτεί», συμπληρώνει.
Στην ανάρτηση του κ. Νεκτάριου υπό την επικεφαλίδα «Μαύρη επέτειος διωγμού — Δύο χρόνια μετά…» αναφέρεται πως παρήλθαν δύο χρόνια από τη νύχτα κατά την οποία Μονή ερημώθηκε και η αδελφότητα εξεδιώχθη.
Κάνει λόγο για αδικία εις βάρος των μοναχών που επιχειρήθηκε να εμφανιστεί ως δικαιοσύνη.
Στην ανάρτηση γίνεται επίσης αναφορά στη συμπλήρωση δύο χρόνων «από την ημέρα που ο Μητροπολίτης Ταμασού Ησαΐας κατακρεούργησε τα ίδια του τα παιδιά», αποδίδοντάς του κακία.
Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι στήθηκε παγίδα (στους μοναχούς) η οποία διέλυσε ζωές.
Αναφέρει επίσης, πως πέντε μοναχοί εκδιώχθηκαν από το σπίτι τους (το μοναστήρι). Ο κ. Νεκτάριος επικρίνει και την Ιερά Σύνοδο η οποία, όπως υποστηρίζει, τους πέταξε στο δρόμο χωρίς πόρους διαβίωσης.
Ο καθαιρεθείς ηγούμενος αναφέρει, πως τόσον οι ίδιοι όσον και οι οικογένειες τους «πληρώνουν το τίμημα μιας συκοφαντίας, διασυρμού και αδικίας που δεν διορθώθηκε ποτέ».
Ισχυρίζεται επίσης, πως «ο Μητροπολίτης Ταμασού σκανδάλισε την Εκκλησία μας και όμως παραμένει ατιμώρητος».
Κάνει επίσης λόγο για σιωπή των ισχυρών που γίνεται συνενοχή.
Επικρίνει επίσης τον Γενικό Εισαγγελέα ισχυριζόμενος ότι δεν έδρασε παρά τις καταγγελίες των μοναχών κατά του Μητροπολίτη Ταμασού.
Τέλος, επικρίνει τον Αρχιεπίσκοπο, όπως και την ιεραρχία της Εκκλησίας για ανικανότητα στο χειρισμό της υπόθεσης καθώς και για σιωπή και συνενοχή.
