Η Λίμνη Μαγκλή στη Λακατάμια, η οποία αποτελεί όαση για όλη την περιοχή, δεν αποκτήθηκε από το δημόσιο, όπως είχε αποφασίσει το Υπουργικό Συμβούλιο, επειδή οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν εφάρμοσαν τις σχετικές οδηγίες.
Η απόφαση του Υπουργικού, που δεν εφαρμόστηκε από τις εμπλεκόμενες κρατικές υπηρεσίες, προνοούσε πως όταν αναπτύσσονταν άλλα τεμάχια του ιδιοκτήτη της Λίμνης, ο χώρος που αυτός οφείλει να παραχωρεί «για σκοπούς ανοιχτού δημόσιου χώρου», θα χωροθετείται στο τμήμα της ιδιοκτησίας όπου υφίσταται η Λίμνη, ώστε η λεκάνη της και ο περιβάλλον χώρος να αποκτηθεί από το δημόσιο”. Με άλλα λόγια, αντί να δεσμεύεται περιουσία του ιδιοκτήτη για πράσινο κοκ, το εμβαδόν του χώρου που οφείλει να παραχωρήσει θα θεωρείται ότι δόθηκε στη λίμνη μέχρι σταδιακά ο χώρος αυτός να καλύψει το εμβαδόν της Λίμνης, ώστε αυτή να εγγραφεί στο δημόσιο.
Ο υπουργός Εσωτερικών σε απάντηση ερώτησης του κ. Θεοπέμπτου, εξηγεί ότι από τις επιλογές που εξετάστηκαν (και δεδομένων των χειρισμών που έγιναν ή δεν έγιναν) η μόνη λύση που προκρίνεται, ως εφικτή, για απόκτηση της λίμνης είναι η ρύθμιση του ζητήματος στο πλαίσιο της τροποποίησης των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας.
Ο υπουργός Εσωτερικών κληθείς να απαντήσει «σε ποιο στάδιο βρίσκεται η απόφαση του Πολεοδομικού Συμβουλίου 2010-2011 για απόκτηση της λίμνης από το δημόσιο», καταγράφει τα εξής:
«Το Υπουργικό Συμβούλιο, επικυρώνοντας την απόφαση του Πολεοδομικού Συμβουλίου στο πλαίσιο της Αναθεώρησης του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας (2011), υιοθέτησε ειδική πρόνοια για την περιοχή της Λίμνης Μαγκλή, με στόχο η περιοχή αυτή να περιέλθει σταδιακά στο δημόσιο. Η περιοχή της Λίμνης αποτελείται από τρία ιδιωτικά τεμάχια (σε Ζώνη Προστασίας Δα3), τα οποία ανήκουν σε τρεις ιδιοκτήτες και κυριότερο μέτοχο την Ιερά Μητρόπολη Κύκκου.
Η ειδική αυτή πρόνοια (αρ. 13.16.5) του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας) διαλαμβάνει ότι: “Σε περιπτώσεις αιτήσεων για διαχωρισμό ιδιοκτησιών του ιδίου ιδιοκτήτη, που εμπίπτουν στις Οικιστικές Ζώνες Κα6 και Κα8*[…] για σκοπούς προστασίας της τεχνητής Λίμνης, η οποία εμπίπτει σε Ζώνη Προστασίας Δα3, το σύνολο του ποσοστού των υπό ανάπτυξη ιδιοκτησιών που απαιτείται να παραχωρηθεί για σκοπούς ανοιχτού δημόσιου χώρου, θα χωροθετείται στο τμήμα της ιδιοκτησίας όπου υφίσταται η Λίμνη, ώστε η λεκάνη της Λίμνης και ο περιβάλλον χώρος να αποκτηθεί από το δημόσιο».
Απαντώντας σε σχετική πτυχή της ερώτησης του κ. Θεοπέμπτου ως προς τη μη εφαρμογή της πρόνοιας του Πολεοδομικού Συμβουλίου για απόκτηση της Λίμνης, προσθέτει:
«Παρόλα αυτά, η υπό αναφορά Ειδική Πρόνοια, δεν φαίνεται να εφαρμόζεται, καθώς στο πλαίσιο διερεύνησης του συνόλου των εκδοθεισών πολεοδομικών αδειών (διαχωρισμοί γης στην περιοχή των Οικιστικών Ζωνών Κα6 και Κα8, περιμετρικά της Λίμνης), δεν έχει επιβληθεί οποιοσδήποτε σχετικός όρος. Ως εκ τούτου, το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Λίμνης παραμένει ιδιωτικό, γεγονός που δεν επιτρέπει τη διαχείρισή της από την Τοπική Αρχή ή το κράτος».
Ο υπουργός αναφέρει επίσης πως κατόπιν πρωτοβουλίας της Τοπικής Αρχής (Δήμος Λακατάμειας) καθώς και της Επιτρόπου Περιβάλλοντος, πραγματοποιήθηκαν ήδη κατά τον τρέχοντα χρόνο πολλαπλές συνεδρίες, με σκοπό τη συζήτηση του προβλήματος και την εξεύρεση τρόπου επίλυσής του. Στο ίδιο πλαίσιο, συζητήθηκαν προς αξιολόγηση, τα ακόλουθα:
(i) Η επιλογή της ανταλλαγής των τριών ιδιωτικών τεμαχίων, με κρατική γη ίσης αξίας. Η επιλογή αυτή, δεν κρίνεται ως βέλτιστη, καθώς λόγω της χαμηλής οικονομικής αξίας των τεμαχίων της Λίμνης, δεν αναμένεται να υπάρξει συμφωνία με τους ιδιοκτήτες για προώθηση της ανταλλαγής.
(ii) Η προώθηση διαδικασιών απαλλοτρίωσης της γης. Η επιλογή αυτή προσκρούει στο γεγονός ότι, μεγαλύτερος ιδιοκτήτης της περιοχής είναι η Ιερά Μητρόπολη Κύκκου και ως εκ τούτου, η διαδικασία της απαλλοτρίωσης δεν είναι εφικτή χωρίς τη συγκατάθεση της Εκκλησίας. Ακόμα όμως και σε περίπτωση εξασφάλισης συναίνεσης, το θέμα της οικονομικής αξιολόγησης των τεμαχίων παραμένει ως πρόβλημα.
(iii) Η κήρυξη της περιοχής ως Διατηρητέας Περιοχής. Με την επιλογή αυτή, μπορεί να επιτευχθεί προστασία της περιοχής και δια παντός απαγόρευση οικοδόμησής της. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση αυτή, η ιδιοκτησία θα παραμείνει ιδιωτική και θα συνεχίσει να υφίσταται το πρόβλημα της διαχείρισής της καθώς και της χρήσης της περιοχής από το κοινό.
(iv) Η κατάλληλη τροποποίηση της υφιστάμενης Ειδικής Πρόνοιας, κατά το στάδιο των επικείμενων εργασιών Αναθεώρησης του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας, με τρόπο ώστε να καταστεί εφικτό να περιέλθει στο δημόσιο, η υπό αναφορά περιοχή. Η επιλογή αυτή φαίνεται μάλλον ως καταλληλότερη, δεδομένων των δυσκολιών που προκύπτουν, σε σχέση με τις άλλες τρεις επιλογές ανωτέρω.
