Στην Κύπρο μάθαμε να διαφωνούμε για τα πάντα: για τους δρόμους, για τον καιρό, για το ποιος θα πληρώσει τον καφέ την ταβέρνα. Αλλά όταν βγαίνουν οι ευρωπαϊκοί δείκτες για την ισότητα των φύλων, ξαφνικά όλοι θυμόμαστε ότι «κάτι πρέπει να γίνει» ή έπρεπε να γίνει. Το νέο «χαστούκι» ήρθε από το EIGE, που μας βάζει στην 27η θέση. Αλλά δεν πρέπει το πάρουμε προσωπικά, γιατί άλλαξε η μεθοδολογία του Ινστιτούτου και ίσως αυτό να φταίει. Δηλαδή, να μην αγχωνόμαστε γιατί είναι διαφορετικός ο τρόπος του μετρήματος, δενείμαστε οι χειρότεροι γιατί απλώς μετράνε αλλιώς. Παρόλα αυτά, υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις: δεύτερη θέση στην ΕΕ για γυναίκες σε ανώτερους ρόλους επιχειρήσεων, άλματα στον δείκτη του WEF, βελτίωση και στον Women, Peace and Security. Δηλαδή, κάπου τα πάμε καλά, απλώς δεν ξέρουμε πού ακριβώς να το πανηγυρίσουμε και αν πρέπει.
Το μεγάλο αγκάθι; Ο προσωπικός χρόνος. Εκεί χάνουμε την μπάλα.Οι Κύπριες εξακολουθούν να σηκώνουν το βάρος της φροντίδας και της οικιακής εργασίας, λες και είμαστε ακόμη σε εποχές που η ηλεκτρική σκούπα ήταν πολυτέλεια.
Στο τέλος, όλοι συμφωνούν ότι χρειάζεται «συντονισμός, μεθοδικότητα και συνεργασία». Ακούγεται ωραίο. Τώρα μένει μόνο να δούμε ποιος θα κάνει το πρώτο βήμα με την ελπίδα να είναι πολύ σύντομα.
ΠΡΟΚΕ
