Τον κώδωνα του κινδύνου για την επάρκεια αίματος κρούουν γιατροί, ασθενείς και νοσηλευτήρια, ζητώντας αλλαγή του τρόπου με τον οποίο προγραμματίζονται οι εκδηλώσεις αιμοδοσίας και τονίζοντας την ανάγκη για προσέλκυση νέων αιμοδοτών με σύγχρονες μεθόδους «και όχι μέσω της επικοινωνίας περασμένων δεκαετιών».
«Το πρόγραμμα των χειρουργείων διατηρείται, κατά διαστήματα, με μεγάλη δυσκολία», ανέφερε στον «Φ» ο πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Ιδιωτικών Νοσηλευτηρίων, χειρουργός Μάριος Καραϊσκάκης και προειδοποίησε ότι «επιβάλλεται να λάβουμε έγκαιρα τα μέτρα μας, να προσελκύσουμε νέους αιμοδότες, γιατί είναι ορατός ο κίνδυνος να έρθει η στιγμή που θα έχουμε μεγάλο πρόβλημα».
Τις τελευταίες εβδομάδες, πρόσθεσε, «είχαμε κάποιες περιπτώσεις κατά τις οποίες με δυσκολία καταφέραμε να εξασφαλίσουμε τις μονάδες αίματος που χρειαζόμασταν για συγκεκριμένες μεγάλες και εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις» και «εκείνο που διαπιστώνουμε είναι πως, αν και καταβάλλεται τεράστια προσπάθεια και από εμάς, τα νοσοκομεία και από το Κέντρο Αίματος και από το υπουργείο Υγείας για ορθή εξοικονόμηση, τα αποθέματα δεν βρίσκονται στα επίπεδα που θα έπρεπε να ήταν με βάση τις αυξημένες ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Άρα, πρέπει να δράσουμε έγκαιρα».
Οι τοποθετήσεις του προέδρου του ΠΑΣΙΝ ήρθαν να προστεθούν στις καταγγελίες του προέδρου του Παγκύπριου Συνδέσμου Θαλασσαιμίας, Μίλτου Μιλτιάδους, ο οποίος αναφέρθηκε σε μεγάλο αριθμό αναβολών στις μεταγγίσεις των θαλασσαιμικών ή για υπομετάγγιση ατόμων με θαλασσαιμία, εξαιτίας των μικρών αποθεμάτων αίματος στις Τράπεζες Αίματος σε παγκύπρια βάση.
Το υπουργείο Υγείας, από πλευράς του, αναγνωρίζει το πρόβλημα, για αυτό άλλωστε και προχθές εξέδωσε ανακοίνωση καλώντας τους πολίτες να δώσουν αίμα. «Οι ανάγκες αυξάνονται διαρκώς, εξαιτίας και του μεγάλου αριθμού χειρουργικών επεμβάσεων που διενεργούνται στην Κύπρο και δεν μεταβαίνουν οι ασθενείς στο εξωτερικό, αλλά, δυστυχώς, ο πληθυσμός μας είναι μικρός και άρα υπάρχει κάποια δυσκολία», ανέφερε, από πλευράς της, η αναπληρώτρια γενική διευθύντρια του υπουργείου Υγείας, Ελισάβετ Κωνσταντίνου, τονίζοντας, όμως, ότι «έχουν προωθηθεί δράσεις και ενέργειες για την ενίσχυση της αιμοδοσίας. Έχει τροποποιηθεί η αιμοδοσία, έχει συσταθεί Εθνική Επιτροπή, έχουν εκδοθεί κατευθυντήριες οδηγίες και εφαρμόζονται μέτρα εξοικονόμησης και ορθολογικής χρήσης».
«Το αίμα είναι η ζωή μας»
«Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, υποχρεωνόμαστε να βγούμε εμείς μπροστά, οι ασθενείς. Για τα άτομα με θαλασσαιμία αυτό το διάστημα υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα. Έχουμε μεγάλο αριθμό αναβολών στις μεταγγίσεις και έχουμε και υπομεταγγίσεις. Αυτό σημαίνει ότι εάν ένα άτομο χρειάζεται δύο μονάδες, του χορηγείται μόνο μια. Στην πράξη, το άτομο αυτό θα χρειαστεί να επανέλθει την επομένη ή άλλη ημέρα με αποτέλεσμα να υπάρχει και ταλαιπωρία και σπατάλη χρόνου για το ίδιο το κέντρο θαλασσαιμίας», σημείωσε ο προέδρου του Παγκύπριου Συνδέσμου Θαλασσαιμίας.
Το ζήτημα όμως, είπε ο κ. Μιλτιάδους «δεν είναι να βγαίνει μια ανακοίνωση, να βγαίνουμε εμείς να καλούμε τον κόσμο σε αιμοδοσία, οι αιμοδότες να ανταποκρίνονται και μετά να συνεχίζουμε και πάλι από την αρχή. Πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα. Για εμάς, το αίμα δεν είναι κάτι που θα χρειαστούμε μια φορά στη ζωή μας, είναι η ζωή μας και οι μεταγγίσεις η καθημερινότητα μας».
Τόνισε ότι «προειδοποιούμε εδώ και πολύ καιρό. Οι ανάγκες στην Κύπρο έχουν αυξηθεί. Έχει αυξηθεί ο πληθυσμός, έχει αυξηθεί ο αριθμός των εξειδικευμένων χειρουργικών επεμβάσεων που διενεργούνται στην Κύπρο και με την εφαρμογή του ΓεΣΥ οι πολίτες δεν αποφεύγουν και δεν αναβάλλουν μια χειρουργική επέμβαση που χρειάζονται. Αρκεί να πούμε ότι το 2015 χρειαζόμασταν 65.000 μονάδες αίματος για τις ανάγκες ενός έτους και τώρα χρειαζόμαστε πέραν των 80.000 μονάδων και αυτό δεν αφορά τους θαλασσαιμικούς, οι ανάγκες των θαλασσαιμικών πολύ λίγο έχουν αυξηθεί αυτή τη δεκαετία».
Επιπρόσθετα, «στο ΓεΣΥ έχουμε αυτή τη στιγμή πέραν του ενός εκατομμυρίου δικαιούχους. Από αυτούς μια καθόλου μικρή μερίδα είναι υπήκοοι άλλων κρατών. Από αυτούς τους ανθρώπους, ένα σημαντικό μέρος δεν το περιλαμβάνουμε στην ομάδα αιμοδοτών και αυτό ισχύει εδώ και δεκαετίες και εφαρμόστηκε με τα δεδομένα περασμένων δεκαετιών για την ασφάλεια αίματος. Τώρα, τα επιστημονικά δεδομένα και τα μέσα ελέγχου που έχουμε έχουν αλλάξει κι ίσως πρέπει να επαναξιολογήσουμε περαιτέρω τις ομάδες, γιατί ενώ έχουμε ένα εκατομμύριο δικαιούχους, έχουμε πολύ μικρότερο αριθμό αιμοδοτών».
Σημείωσε πως «πρέπει, επίσης, να τονίσουμε την ανάγκη για αλλαγή του τρόπου προγραμματισμού της αιμοδοσίας. Δεν είναι καθ’ όλη τη διάρκεια ενός έτους αυξημένες οι ανάγκες και δεν διεξάγονται καθ’ όλη τη διάρκεια ενός έτους αιμοδοσίες. Πρέπει να βρούμε τον τρόπο να συμβαδίζουν ανάγκες και αιμοδοσίες». Γενικά, είπε καταλήγοντας ο κ. Μιλτιάδους, «πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε με τους αιμοδότες μας. Πρέπει να μπούμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε Λύκεια, στην Εθνική Φρουρά, στα πανεπιστήμια. Να βρούμε σύγχρονους τρόπους επαφής με τους νέους για να τους εντάξουμε στην αιμοδοσία. Με τις παρούσες συνθήκες, βομβαρδίζουμε με δεκάδες γραπτά μηνύματα τους υφιστάμενους αιμοδότες μας και αυτό είναι και για τους ίδιους κουραστικό».
