Τα κέντρα ημέρας για άτομα με αναπηρίες, κυρίως νοητικές, που λειτουργούν την τελευταία δεκαετία έπειτα από τις προσπάθειες των οικογενειών τους, «είναι έτοιμα να κλείσουν». «Θα τα κλειδώσουμε και θα παραδώσουμε τα κλειδιά στο κράτος», ανέφερε φανερά ενοχλημένος από τη συζήτηση που προηγήθηκε στην κοινοβουλευτική επιτροπή Εργασίας για το νομοσχέδιο για την αναπηρία, ο πρόεδρος της Παγκύπριας Οργάνωσης Συνδέσμων Γονέων Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες Χρίστος Αυγουστίνος.
«Είχαμε την ευκαιρία σήμερα, στην έκτακτη συνεδρία της Επιτροπής Εργασίας, να επαναλάβουμε αυτό που είπαμε από την πρώτη ημέρα που ενημερωθήκαμε για το νομοσχέδιο. Θέλω να τονίσω ότι δεν συμμετείχαμε στη διαβούλευση και δεν σχηματίσαμε τότε την εικόνα που έχουμε σήμερα, την οποία η Υφυπουργός ονομάζει “μεγάλη εικόνα”. Μια μεγάλη εικόνα, όμως, δεν μπορεί να αφήνει πίσω της τα παιδιά από τη στιγμή που γεννιούνται, χωρίς καμία υπηρεσία».
Από την ενημέρωση της Υφυπουργού στη σημερινή συνεδρίαση, είπε ο κ. Αυγουστινος, «εμείς κατανοήσαμε ότι και πάλι κάποια άτομα, τα παιδιά, μένουν εκτός».
«Μόλις ενημερωθήκαμε, είπα ξεκάθαρα ότι αυτή η νομοθεσία δεν μπορεί να ψηφιστεί. Γιατί μετά από 30 χρόνια, κατά τα οποία οι προκάτοχοί μας και εμείς ζητούσαμε πρώιμη παιδική παρέμβαση και στήριξη του ατόμου που γεννιέται με αναπηρία, καθώς και της οικογένειάς του μέσα στο περιβάλλον του, αυτό συνεχίζει να απουσιάζει. Χρειαζόμαστε θεραπευτές, χρειαζόμαστε εκπαιδευτικούς».
Ένα παιδί που γεννιέται με οπτική αναπηρία, είπε, «δεν μπορεί να μάθει να βλέπει χωρίς την κατάλληλη εκπαιδευτική στήριξη. Είμαι 40 χρόνια σε αυτό το πεδίο και ακόμη μαθαίνω για να μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά. Κι όμως, η νέα νομοθεσία αφήνει για ακόμη μια φορά τις οικογένειες χωρίς πραγματική υποστήριξη».
«Το δεύτερο βασικό αίτημα που είχαμε ήταν να συμπεριληφθεί η στήριξη των κέντρων ημέρας. Με δηλώσεις του, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το καλοκαίρι του 2025 ζήτησε παράταση στη φοίτηση των παιδιών με αναπηρία στα σχολεία, γιατί τα κέντρα ημέρας δεν μπορούν να λειτουργήσουν επαρκώς και δεν διαθέτουν τις κατάλληλες υπηρεσίες λόγω έλλειψης χρηματοδότησης».
Δεν είναι δυνατόν, πρόσθεσε, «να ζητούμε από γονείς 80 χρονών, που σήμερα κρατούν τα κέντρα ημέρας σε όλη την Κύπρο, να βγαίνουν στους δρόμους για να βρίσκουν χρήματα και να ζητούν εθελοντικές συνεισφορές».
«Για εμάς, και τα δύο αυτά σημεία είναι απαράδεκτα και ζητούμε άμεσα λύσεις. Ωστόσο, η Υφυπουργός ζήτησε να προχωρήσουμε στην κατ’ άρθρον συζήτηση, κάτι που σημαίνει ότι τα δύο βασικά μας αιτήματα αποκλείονται».
Αυτή τη στιγμή, «οι οικογένειες και οι άνθρωποι που βρίσκονται στα κέντρα ημέρας εξαρτώνται από τις αποφάσεις των βουλευτών, τόσο στην Επιτροπή όσο και, στη συνέχεια, στην Ολομέλεια. Όσον αφορά τα κέντρα ημέρας, μας απαντήθηκε ότι πρόκειται για θέμα άλλης νομοθεσίας. Ωστόσο, καταργούνται άλλες νομοθεσίες για να προχωρήσουμε σε αυτή τη νέα, άρα θα μπορούσε να γίνει το ίδιο και εδώ».
Αναφέρεται ότι και από πλευράς του γραφείου της Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού τέθηκαν και στις τρεις συνεδριάσεις κατά τις οποίες συζητήθηκε το σχετικό νομοσχέδιο, ζητήματα που αφορούσαν τα παιδιά με αναπηρίες με ειδική επισήμανση για την απουσία σημαντικών προνοιών.
Στα Κέντρα ημέρας, φιλοξενούνται ενήλικα άτομα με νοητική κυρίως αναπηρία και δημιουργήθηκαν με πρωτοβουλία και έξοδα των γονιών.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης έγινε αναφορά σε περίπτωση 71χρονης με νοητική αναπηρία, την οποία εξακολουθεί να φροντίζει η 91χρονη μητέρα της ελλείψει δομών.
