Ο ποινικολόγος Ηλίας Στεφάνου έκανε χθες Σάββατο στο philenews μια ψύχραιμη δήλωση για την υπόθεση Μακάριου Δρουσιώτη. Πρέπει να ληφθεί υπόψη από την κοινή γνώμη.
Είπε, ανάμεσα σε άλλα: «Όλοι οι ισχυρισμοί, όπου υπάρχει δυνατότητα σύνδεσής τους με άλλη μαρτυρία ή (δυνατότητα) επιβεβαίωσης ή και απόρριψής τους με επιστημονική μαρτυρία, πρέπει να εξεταστούν».
Φωνάζουμε να δώσει ο Μακάριος όλα τα στοιχεία. Και συμπεριφερόμαστε ως εάν η πραγματοποίηση έρευνας ή όχι εξαρτάται αποκλειστικά από τον δημοσιογράφο. Αν θέλει αυτός, θα γίνει έρευνα. Αν δεν θέλει, δεν θα γίνει και πάμε να κάνουμε Πάσχα.
Βεβαίως οφείλει να δώσει τα στοιχεία. Ξεκίνησε να τα δίνει ο άνθρωπος, παρά τις εύλογες επιφυλάξεις του κατά πόσο υπάρχει πραγματική πολιτική και θεσμική βούληση -ή ικανότητα- για έρευνα σε βάθος.
Αν όμως τα στοιχεία, αφού κατατεθούν όλα (είναι εκατοντάδες, λένε ο Μακάριος και οι κύριοι Νίκος και Χρίστος Κληρίδης, που επίσης τα κατέχουν αλλά κανένας έως χθες δεν τους είχε καλέσει να τα καταθέσουν) και καταγραφούν (με την πατροπαράδοτη πένα!) ένα προς ένα και τύχουν μιας πρώτης αξιολόγησης, κριθεί ότι πρέπει να εξεταστούν από εμπειρογνώμονες για να κριθεί η γνησιότητα καθενός από αυτά, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα των Αρχών;
Να τα στείλουν σε κάποιον ειδικό οργανισμό να τα ελέγξει, μάλλον. Και μέχρι να αποφανθούν οι ειδικοί, η Αστυνομία θα κάνει άλλες δουλειές; Θα κόβει πρόστιμα και βλέπουμε;
Ο Ηλίας Στεφάνου θεωρώ ότι μέσα από τη δήλωσή του στο philenews υποβάλλει πως «όχι». Η Αστυνομία και οι όποιοι ανακριτές έχουν στα χέρια τους την αρχική παρέμβαση Μακάριου, περίπου 4,000 λέξεις, με ονόματα και διευθύνεις και μερικά μηνύματα ή φωτογραφίες. Οφείλουν να ξεκινήσουν να διερευνούν. Όφειλαν να το είχαν κάνει ήδη.
Λέει «υπάρχουν λογαριασμοί τραπεζών» – δεν θα τους ψάξουν; Λέει «υπάρχουν χειρόγραφα σημειώματα». Δεν θα ελέγξουν σε ποιον ανήκουν τα γράμματα; Λέει για «μεταφορές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σε πρόσωπα», που κατονομάζει. Δεν θα τους ρωτήσει κανένας; Ούτε αυτούς, ούτε την τράπεζα τους; Λέει για «διακίνηση μετρητών». Τα μετρητά ξοδεύονται και κάποιοι πρέπει να δικαιολογήσουν τα έξοδα. Λέει για «εταιρείες εξαγοράς δανείων (με εκπτώσεις έως 80%, θυμίζουμε) με συγκεκριμένους μεγαλομέτοχους» από τον δικαστικό-νομικό-πολιτικό κόσμο. Δεν θα το ερευνήσουν; Λέει για σπίτια δεξιά και αριστερά, κότερα, αυτοκίνητα. Το Τμήμα Φορολογίας δεν ενδιαφέρεται να μάθει; Πόθεν Έσχες, άτυπα έστω, δεν θα ζητηθούν; Λέει για μηνύματα σε πολιτικούς από το… μαύρο βαν. Δεν έχουμε την περιέργεια να ψάξουμε;
Γνωρίζουμε τους βασικούς πρωταγωνιστές της ιστορίας, είτε είναι αληθινή εν μέρει, είτε ψευδής εν μέρει. Υπάρχουν πολλές άκρες και κάπου οδηγούν. Φτάνει κάποιοι να θέλουν να μπουν στον λαβύρινθο. Και να βγουν από αυτόν.
Επείγει να θυμηθούμε πως η αρχική δημόσια-γραπτή παρέμβαση Μακάριου δεν αφορά μόνο τις προσωπικές, οικογενειακές, ερωτικές περιπέτειες ή τραγωδίες των όποιων πρωταγωνιστών. Αυτές είναι η θερμοκοιτίδα, εντός της οποίας κατ’ ισχυρισμόν συνέβησαν κολοσσιαίας σημασίας θεσμικές, οικονομικές, ποινικές εκτροπές, που επηρέασαν και επηρεάζουν τις ζωές όλων μας. Δεν βιαζόμαστε να μάθουμε την αλήθεια; Από οποιονδήποτε δυνατό να γνωρίζει το παραμικρό; Δεν θέλουμε, ως κοινωνία και πολιτεία, να συνδέσουμε μόνοι μας γεγονότα και πληροφορίες, για να στοιχειοθετήσουμε τους φρικτούς ισχυρισμούς ή να τους διαψεύσουμε και να «ησυχάσουμε»; Θα περιμένουμε τον Μακάριο; Κι αν δεν έχει αρκετά κατάλληλα στοιχεία; Δεν θα τα αναζητήσουμε εμείς, ως συντεταγμένο κράτος;
