Σκέψεις με αφορμή τη δημοσίευση άρθρου του κ. Γιώργου Σαββινίδη με τίτλο: «Λεμεσός 2030: Το μαύρο κουτί και η πραγματική ήττα».
Συγχαίρω τον κ. Γιώργο Σαββινίδη για την πολύ καλή του ανάλυση που διάβασα στα «Ελεύθερα» στις 8 Φεβρουαρίου.
Ο κ. Σαββινίδης έχει, πιστεύω, αντιληφθεί πολύ καλά και σε βάθος το πραγματικό ζήτημα της απώλειας του τίτλου για τη Λεμεσό. Ένα αποτέλεσμα το οποίο οφείλω να ομολογήσω ότι εμείς, στο Συμβούλιο του Λεμεσός 2030, δεν αντιμετωπίσαμε ούτε στιγμή ως ήττα, αλλά ως μια γόνιμη διαδρομή και ένα επιτυχημένο έργο που κτίστηκε τα τελευταία τρία χρόνια με αφορμή τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας.
Θα ήθελα με την ευκαιρία να υπογραμμίσω και αυτό στο οποίο αναφέρεται ο κ. Σαββινίδης: ότι δηλαδή η Λεμεσιανή εντοπιότητα δεν είναι μακράν της «ευρωπαϊκότητας», καθώς η Λεμεσός υπήρξε πολύ κοντά στην Ευρώπη ήδη από τον Μεσαίωνα και δεν περίμενε τον τίτλο για να είναι στην Ευρώπη.
Είναι αλήθεια πως η φιλοσοφία μας, το πρόγραμμα και η δική μας ιστορία “The Understory” είναι ίσως πιο δύσκολα κατανοητά σε σύγκριση με τις «ιστορίες» άλλων υποψήφιων πόλεων.
Επιπλέον, προσωπικά πιστεύω ότι ορισμένα επιχειρήματα ή σημεία που αναφέρονται στην έκθεση της επιτροπής των εμπειρογνωμόνων δεν συνάδουν τόσο με το πνεύμα μιας πολιτιστικής ανάπτυξης στο πλαίσιο του θεσμού, αλλά περισσότερο με μια ευρύτερη ανάπτυξη.
Δεν γνωρίζω αν κάτι τέτοιο προβλέπεται. Θα ήταν, ωστόσο, χρήσιμο να δίνεται η ευκαιρία στους μετέχοντες στην τελική φάση του διαγωνισμού να συζητούν με την επιτροπή για τα συμπεράσματά της, χωρίς αυτό να επηρεάζει ή να αλλοιώνει, εννοείται, το όποιο αποτέλεσμα.
Θα ήθελα, τέλος, να βεβαιώσω ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού δεν λαμβάνει σοβαρά τις μεμονωμένες μεμψιμοιρίες και εργάζεται ώστε να συνεχιστεί το έργο και να μη χαθούν, όπως λέει και ο κ. Σαββινίδης, τα κεκτημένα.
Γιατί αυτό θα ήταν και η πραγματική ήττα. Η Λεμεσός προχωρεί μπροστά χωρίς να λυπάται.
* Ο Δρ Ανδρέας Πίττας είναι πρόεδρος του Δ.Σ. του Οργανισμού Λεμεσός 2030
