Η δήλωση του Ούγκο Μαρτίνς μετά το τέλος του αγώνα της ΑΕΛ με τον Εθνικό δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Ο ίδιος αναγνωρίζει την έλλειψη εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό του και την ομάδα του, όπως σημείωσε, όμως το ζήτημα δεν είναι η διαπίστωση, αλλά η αιτία. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η ουσία.
Στο ποδόσφαιρο, η εμπιστοσύνη δεν χαρίζεται, ούτε ζητείται. Κερδίζεται. Κερδίζεται μέσα από εμφανίσεις που πείθουν, μέσα από συνέπεια, μέσα από αντίδραση όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Η ΑΕΛ, όμως, παρουσιάζει εδώ και καιρό μια εικόνα που δεν εμπνέει. Με αγωνιστική εικόνα που δεν πείθει, απογοητεύει, κυρίως με τις αμυντικές αδυναμίες που δεν βελτιώνονται.
Το να λες «θα κάνουμε τα πάντα για να γυρίσουμε το κλίμα» είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι να το δείξεις στο γήπεδο. Και μέχρι σήμερα, η ομάδα του Μαρτίνς δεν το έχει κάνει. Αντίθετα, επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, μένει μακριά από το επίπεδο που απαιτεί η φανέλα της και απογοητεύει σε παιχνίδια που θεωρητικά είναι στα μέτρα της.
Διαβάστε επίσης: Δεν μπορεί να σηκώσει φρένο στον κατήφορο
Ο κόσμος δεν γύρισε την πλάτη τυχαία. Το έκανε γιατί δεν βλέπει προοπτική, γιατί δεν πείθεται ότι κάτι αλλάζει. Και μέχρι να αλλάξει αυτό, καμία δήλωση δεν θα είναι αρκετή. Η εμπιστοσύνη δεν επιστρέφει με λόγια, επιστρέφει μόνο με πράξεις. Και αυτές, προς το παρόν, απουσιάζουν. Η μπάλα είναι στα πόδια του Μαρτίνς και των παικτών του να… γυρίσουν τον τροχό, ιδιαίτερα μέσα από τους ημιτελικούς Κυπέλλου.
