Η ΚΟΠ, έσπευσε να το εκθειάσει. Με ανακοίνωση, πρόβαλε τα συγχαρητήρια του προέδρου της Επιτροπής Διαιτησίας της ΟΥΕΦΑ, Ρομπέρτο Ροζέτι, για την απόφαση να «τρέξει» μέχρι σήμερα το πρωτάθλημα μόνο με Κύπριους διαιτητές στο γήπεδο. Μια απόφαση που βαφτίστηκε «τολμηρή». Ήταν. Δεν ήταν, όμως, ούτε πλήρης ούτε τελεσίδικη.
Ναι, φέτος η ΚΟΠ στήριξε τους Κύπριους ρέφερι. Ο Χάρης Λοϊζίδης μίλησε για δύσκολη επιλογή και για διαιτητές που ανταποκρίθηκαν. Ωστόσο, αν αφαιρέσει κανείς το περιτύλιγμα, η ουσία είναι λιγότερο κολακευτική. Η κυπριακή διαιτησία ούτε ωρίμασε, ούτε σταθεροποιήθηκε. Και, κυρίως, δεν έπεισε ότι μπορεί να σταθεί χωρίς «δεκανίκια».
Διότι την ίδια στιγμή –και αυτό είναι κοινό μυστικό που ουδέποτε διαψεύστηκε– υπάρχει ειλημμένη απόφαση για κάθοδο ξένων διαιτητών όταν το πρωτάθλημα μπει στην πιο σκληρή του ζώνη. Όταν τα «ζωνάρια σφίξουν». Άρα, πόσο απόλυτη είναι αυτή η στήριξη; Και πόσο ειλικρινές το αφήγημα περί αυτάρκειας στο γήπεδο; Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι σοβαρά και τρανταχτά λάθη διορθώθηκαν από ξένους VARίστες. Όχι από αυτούς που έπρεπε να λάβουν σε πρώτο χρόνο σωστή απόφαση. Αν δεν υπήρχε αυτό το δίχτυ ασφαλείας, η ζημιά θα ήταν πολλαπλή. Και δεν αναφερόμαστε σε πέντε, έξι, επτά φάσεις…
Το πραγματικό διακύβευμα, λοιπόν, δεν είναι αν η ΚΟΠ πήρε μια γενναία απόφαση και αυτή χειροκροτήθηκε σε σεμινάριο υψηλού κύρους. Το διακύβευμα είναι αν η κυπριακή διαιτησία μπορεί να σταθεί αυτάρκης όταν η πίεση κορυφώνεται και οι ισορροπίες κρίνονται σε λεπτομέρειες… Εκεί κρίνεται η ουσία.
