Ένα μήνυμα, μια ειδοποίηση, ένα email. Και κάπως έτσι, η προσοχή χάνεται. Σύμφωνα με σύγχρονες επιστημονικές μελέτες, η μέση διάρκεια συνεχούς συγκέντρωσης έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια: από περίπου 2,5 λεπτά στις αρχές του 2000, σήμερα μετά βίας φτάνει τα 40 δευτερόλεπτα. Το αποτέλεσμα; Περισσότερο στρες, περισσότερα λάθη και μειωμένη παραγωγικότητα.
Οι ειδικοί ξεκαθαρίζουν, ωστόσο, ότι δεν έχουμε «χαλάσει» ως άνθρωποι. Δεν έχει χαθεί η ικανότητά μας να συγκεντρωνόμαστε, απλώς διακόπτεται πολύ πιο συχνά από το ψηφιακό περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Η συνεχής εναλλαγή ανάμεσα σε οθόνες, εφαρμογές και ειδοποιήσεις κουράζει τον εγκέφαλο, ο οποίος κάθε φορά χρειάζεται χρόνο και ενέργεια για να επανέλθει σε αυτό που έκανε.
Το λεγόμενο multitasking, όσο αθώο κι αν φαίνεται, έχει κόστος. Πειραματικά δεδομένα δείχνουν ότι η συνεχής εναλλαγή εργασιών επιβραδύνει την απόδοση και αυξάνει τα λάθη, ακόμα και σε ελεγχόμενες συνθήκες. Με απλά λόγια: κάνουμε περισσότερα, αλλά χειρότερα.
Τα καλά νέα είναι ότι η προσοχή μπορεί να εκπαιδευτεί ξανά. Μικρές αλλαγές αρκούν: να προγραμματίζουμε τις απαιτητικές δουλειές τις ώρες που έχουμε περισσότερη ενέργεια, να περιορίζουμε τις ειδοποιήσεις και να δουλεύουμε σε σύντομα, εστιασμένα χρονικά διαστήματα με συνειδητά διαλείμματα. Η γνωστή τεχνική των 25 λεπτών δουλειάς και 5 λεπτών παύσης είναι ένα απλό αλλά αποτελεσματικό παράδειγμα. Σε έναν κόσμο που διεκδικεί συνεχώς την προσοχή μας, η συγκέντρωση δεν είναι δεδομένη. Είναι δεξιότητα, και αξίζει να τη διεκδικήσουμε ξανά.
