Από τη συμμετοχή της στην πιο επιτυχημένη κυπριακή ταινία της χρονιάς μέχρι τη διεθνή πορεία της σε Ευρώπη, Αμερική και Ελλάδα, η Δάφνη Αλεξάντερ συνεχίζει να χτίζει μια σταθερά ανοδική πορεία στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Συνέντευξη στον Πιέρο Π.
Πώς ένιωσες όταν έμαθες για την υποψηφιότητά σου στα CYDIA Awards 2026, στην κατηγορία για Βραβείο Ψυχαγωγίας «George Michael»;
Είναι μεγάλη τιμή να αναγνωρίζεται το έργο και η δουλειά σου από την ίδια σου τη χώρα. Ο Paul Lambis, ιδρυτής αυτού του forum διασποράς, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αναγνώριση ενός παγκόσμιου δικτύου ικανοτήτων, ταλέντου, εμπειρίας και επιρροής από Κύπριους που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό σε όλους τους τομείς. Αυτό που κάνει είναι να ενώνει αυτούς τους ανθρώπους και να τους φέρνει πιο κοντά στη συνείδηση της Κύπρου, με σκοπό να βοηθήσει τη μελλοντική ανάπτυξη αυτών των τομέων. Η υποψηφιότητα μου είναι εξαιρετικά τιμητική. Είναι η πρώτη φορά που είμαι υποψήφια και, βλέποντας τους πολύ επιτυχημένους συνυποψηφίους, νιώθω μεγάλη χαρά που συμπεριλήφθηκα σε αυτή την ομάδα. Ανυπομονώ να βρεθώ κι εγώ στη Λεμεσό από τις 6 μέχρι τις 9 Μαΐου.
Πρόσφατα συμμετείχες στην πιο επιτυχημένη ταινία του 2025, «Τα Κάλαντα των Χριστουγέννων». Περίμενες την επιτυχία;
Είμαι πολύ χαρούμενη για την επιτυχία της ταινίας. Οι ηθοποιοί ξεκινάμε από το σενάριο και τους συντελεστές, χωρίς να γνωρίζουμε πώς θα εξελιχθεί το αποτέλεσμα. Διαβάζοντας το σενάριο του Λώρη Λοϊζίδη, βασισμένο στο κλασικό έργο του Καρόλου Ντίκενς, και γνωρίζοντας τους συντελεστές, είχα μια σιγουριά. Στα γυρίσματα ήταν φανερό ότι επρόκειτο για μια παραγωγή υψηλών προδιαγραφών. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, με εξαιρετική οργάνωση και παραγωγή από την εταιρεία Avaton, σε σκηνοθεσία του Χρήστου Κανάκη.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;
Θα κυκλοφορήσει σύντομα η ταινία «Μαρισέλ», του Ηλία Δημητρίου. Πρόκειται για μια ελληνοκυπριακή παραγωγή που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πέρυσι και πριν από λίγες εβδομάδες τιμήθηκε με το βραβείο Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας στο Manchester Film Festival 2026. Τώρα τον Απρίλιο θα προβληθεί στην Κύπρο, στο φεστιβάλ Cyprus Film Days, στη Λευκωσία και τη Λεμεσό.
Τι πραγματεύεται η ταινία;
Ακολουθεί την ιστορία μιας οικιακής βοηθού από τις Φιλιππίνες, η οποία καλείται να φροντίσει ένα ηλικιωμένο ζευγάρι σε ένα απομονωμένο, ορεινό χωριό της Κύπρου. Τα όρια ανάμεσα στην ανάγκη, τον φόβο και την τρυφερότητα γίνονται ασαφή και εύθραυστα. Είναι μια εξαιρετικά γυρισμένη ταινία που ανοίγει μια συζήτηση γύρω από πολλά θέματα. Η παραγωγή είναι της εταιρείας Filmblades.
Έχεις δουλέψει αρκετά στο εξωτερικό. Ποιες διαφορές εντοπίζεις;
Από την αρχή της καριέρας μου είμαι ανοιχτή να δουλέψω οπουδήποτε. Έχω δουλέψει στην Αγγλία, την Ευρώπη, την Αμερική και πιο πρόσφατα στην Ελλάδα. Η Κύπρος, βέβαια, ήταν πάντα στο πρόγραμμα. Η πρώτη φορά που δούλεψα σε κυπριακή παραγωγή ήταν το 2011, στο «Παλάτι», μια εμπειρία που θυμάμαι έντονα. Ακολούθησε η «Πολιορκία στην Οδό Λιπέρτη», που κέρδισε αρκετά βραβεία. Όταν έρχονται δουλειές από την Κύπρο, είναι πάντα σημαντικές και συναισθηματικά φορτισμένες για μένα.
Πώς είναι να έχεις βάση το εξωτερικό;
Υπάρχει μεγαλύτερη ανοιχτοσύνη και περισσότερες ευκαιρίες. Είμαι τυχερή γιατί μιλώ πολλές γλώσσες και μπορώ να κινούμαι μεταξύ διαφορετικών κουλτούρων. Αυτό διευρύνει το πνεύμα και τις ευκαιρίες. Από την άλλη, ο ανταγωνισμός είναι μεγαλύτερος και ακούς πολλά «όχι». Έχω φτάσει πολλές φορές πολύ κοντά σε ρόλους που τελικά δεν πήρα. Είναι δύσκολο, αλλά είναι μέρος της δουλειάς.
Πώς επιλέγεις τους ρόλους σου;
Διαλέγω με το ένστικτο. Με ενδιαφέρει ένα καλό σενάριο και ταλαντούχοι συνεργάτες. Κοιτάζοντας πίσω, συχνά λέω ναι σε ιστορίες που διαδραματίζονται σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις όπως στη σειρά «Kabul» που ήταν μια διεθνής σειρά για το τι συνέβη στο Αφγανιστάν τον Αύγουστο του 2021 μετά την εκκένωση των Αμερικανικών δυνάμεων.
Ονειρευόσουν από μικρή να γίνεις ηθοποιός;
Θυμάμαι από πολύ νωρίς να θαυμάζω ηθοποιούς, αλλά επειδή δεν υπήρχαν ηθοποιοί στην οικογένειά μου, μου πήρε χρόνο να καταλάβω ότι ήταν εφικτό. Σπούδασα νομικά στην Οξφόρδη πριν αποφασίσω να το ακολουθήσω. Η καθοριστική στιγμή ήταν όταν συμμετείχα σε μια παραγωγή του σαιξπηρικού Οθέλλο στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου. Τότε κατάλαβα ότι αυτό ήθελα να κάνω.
Πώς αντέδρασαν οι γονείς σου;
Με δέχτηκε η σχολή LAMDA στο Λονδίνο και οι γονείς μου ήταν θετικοί, ίσως γιατί πίστευαν ότι θα ήταν ένα διάλειμμα από τα νομικά. Όταν όμως ήρθε πολύ σύντομα ο πρώτος μεγάλος ρόλος στο BBC και στη σειρά Casualty, κατάλαβαν ότι αυτό ήταν το μονοπάτι μου και ήταν πολύ υποστηρικτικοί.
Τι κάνεις όταν δεν δουλεύεις;
Μου αρέσουν οι γλώσσες – μαθαίνω ξανά γερμανικά, κάνω αραβικά, διαβάζω γαλλικά βιβλία. Μου αρέσει να ταξιδεύω, να πηγαίνω στη θάλασσα στην Κύπρο και την Ελλάδα, να γράφω, να πηγαίνω σινεμά, θέατρο και σε μουσεία. Περνώ αρκετό χρόνο στην Ελλάδα, όπου προέκυψαν επαγγελματικές ευκαιρίες. Ήδη δούλεψα σε πολλές ταινίες καθώς και δύο τηλεοπτικές παραγωγές του ΑΝΤ1, που παίζονται τώρα και στο Νετφλιξ, τα «Παιχνίδια Εκδίκησης» και «Ζωή».
* Μπορείτε να ψηφίσετε την Δάφνη Αλεξάντερ στα CYDIA Awards 2026, στην κατηγορία για Βραβείο Ψυχαγωγίας «George Michael».
