Όταν την Παρασκευή άρχισα να γράφω το παρόν κείμενο έλαβα στο κινητό και το μήνυμα (μη) «έγκαιρης προειδοποίησης» και, όπως υπολόγισα, ο χρόνος που διέρρευσε από την αποστολή του ήταν αρκετός για να εκτοξευθεί βαλλιστικός πύραυλος από το Ιράν, να πλήξει την περιοχή στην οποίαν διαμένω, να με στείλει εν τόπω χλοερώ, να με βγάλουν απ’ συντρίμμια, να με θάψουν και να τελέσουν και το πρώτο μου μνημόσυνο (αν βρεθεί κανείς να κλάψει τον Εωσφόρο).
Εντάξει, υπερβολή, ως προς τον χρόνο αποστολής και παραλαβής του μηνύματος, αλλά μήπως δεν είναι υπερβολή να μιλάμε για «έγκαιρη προειδοποίηση» όταν τα μηνύματα έρχονται με τα…πόδια;
Ειλικρινά, το περιστατικό, μου θύμισε πρώην σεβαστό Κερυνειώτη βουλευτή, ο οποίος, όντας μη εξοικειωμένος με την τεχνολογία, όταν του ζήτησε συνάδελφος (στον Φιλελεύθερο) να του στείλει κάποια δήλωση του ηλεκτρονικά, επιχείρησε αρκετές φορές και ύστερα από περίπου 15 λεπτά εμφανίστηκε στα γραφεία της εφημερίδας. Έκπληκτος ο συνάδελφος τον ρώτησε «τι συνέβη» και βουλευτής απάντησε: «Ήρτα να δω αν ήρτεν το email».
Αν υπάρχει δυσκολία να ρυθμιστεί το όλο ζήτημα, προσωπικά είμαι πρόθυμος (και εκτιμώ και οι υπόλοιπες περίπου 900.000 κάτοικοι του νησιού), κάθε φορά που συμβαίνει κάτι, να περνώ από το υφυπουργείο να παραλαμβάνω το μήνυμα. Εναλλακτικά, μπορεί η όλη διαδικασία να ανατεθεί σε ντελάληδες, οι οποίοι να περιφέρονται ανά τας οδούς και τας ρύμας ή έστω «στους δρόμους και στα σοκάκια» και να ενημερώνουν του ιθαγενείς (και όχι μόνο) για το επερχόμενο κακό (πιθανό κτύπημα από πύραυλο, τσουνάμι, Φειδία Παναγιώτου, Ευθύμιο Δίπλαρο και άλλα δεινά) ώστε να λαμβάνουν μέτρα αυτοπροστασίας. Προσωπικά, το πιο αποτελεσματικό μέτρο που άκουσα ήταν να πέφτουμε σε όποιο χαντάκι βρεθεί μπροστά μας, αν και με τόσες λακκούβες που υπάρχουν στους δρόμους, θα ήταν κι αυτές καλή επιλογή.
Εν πάση περιπτώσει, για να είμαι δίκαιος, έστω και καθυστερημένο, το μήνυμα ήταν αρκούντος καθοδηγητικό και από ότι κατάλαβα, μέσες άκρες, μας συνέστηνε να σκουλλιστούμε με το σεντόνι σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης. Εξάλλου, επαφίετο στον καθένα να γυρίσει και πλευρό.
Τέλος πάντων, κάποια στιγμή το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης θα βελτιωθεί, οπόταν ας μην μεμψιμοιρούμε άλλο. Δράττομαι δε της ευκαιρίας (αν και δεν είμαι εξουσιοδοτημένος να μιλήσω εκ μέρους της κυβέρνησης) να προειδοποιήσω τους ηγέτες του Ιράν, πως αν συνεχίσουν να μας απειλούν θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες, διότι μπορεί να έχουν αποθέματα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροχημάτων, αλλά με τόσα βλήματα που διαθέτει η Κύπρος, είμαστε σε θέση να επιφέρουμε στη χώρα συντριπτικά πλήγματα. Και αν νομίζουν ότι μπλοφάρουμε ας κάνουν μια μικρή έρευνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διαπιστώσουν τα αποθέματα βλημάτων (άνευ οπισθοδρομήσεως) που έχουμε, και θα φρίξουν.
Αυτό οφείλεται και στα κατάλοιπα που μας έμειναν απ’ τον καιρό της πανδημίας. Ο ένας βλέπει πυραύλους, ο άλλος drone, η άλλη τον Χριστό με φωτοστέφανο στα σύννεφα, ο άλλος εισηγείται να επιτεθούμε στους Ιρανούς για να διευκολύνουμε τους συμμάχους μας να ολοκληρώσουν την καταστροφή της χώρας, άλλος δοξάζει τον Θεό που υπάρχει ο Τραμπ και πάει λέγοντας. Με την ευκαιρία να ευχαριστήσουμε και την Ελλάδα, όχι μόνο επειδή έστειλε την φρεγάτα «Κίμων» αλλά και για τη διαπίστωση ότι «η Κύπρος δεν κείται μακράν». Μεταξύ μας, αν δεν κείται μακράν η Κύπρος από το Ιράν που απέχει περίπου 2.000 χιλιόμετρα, γιατί και κείται μακράν από την Ελλάδα η οποία απέχει περίπου 800 χιλιόμετρα;
Καλά…, το 1974 πως μετρούσαν τις αποστάσεις; Ήταν πιο μακριά η Κύπρος;
Βεβαίως, από τότε που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής φέρεται να είπε στη γνωστή φράση «η Κύπρος κείται μακράν» πέρασαν 52 χρόνια και πάλι καλά που, έστω και τώρα, άλλαξε η προσέγγιση (αν άλλαξε οριστικά).
Πάντως, προσωπικά οφείλω να ομολογήσω πως αισθάνομαι πραγματική πνευματική ευφορία ύστερα από την κάθοδο δύο φρεγατών και τεσσάρων F16 υπό την έννοια της ασφάλειας που νοιώθω. Όχι τόσον για τα οπλικά αυτά συστήματα που έστειλε η Ελλάδα αλλά για τους συνειρμούς που προκύπτουν από την ενέργεια της αυτή. Διότι, αναλογίζομαι, πως αν για ένα μη επανδρωμένο αερόχημα (κοινώς drone) που έπληξε τις βρετανικές βάσεις η Ελλάδα έστειλε δύο φρεγάτες και τέσσερα F16, μπορώ να φανταστώ τι θα στείλει σε περίπτωση προέλασης των Τούρκων. Ε…ρε γλέντια! Θα τους ρίξουμε στη θάλασσα πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις.
Να φανταστείτε, πως τόσος ενθουσιασμός δημιουργήθηκε ώστε και αυτός τούτος ο πρόεδρος του ΕΛΑΜ και άλλα στελέχη του εθνικιστικής παράταξης, εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο (να εξετάσουν το ενδεχόμενο), να καταταγούν στην Εθνική Φρουρά για να υπηρετήσουν τη θητεία τους.
Με την ευκαιρία να ευχαριστήσουμε και τις υπόλοιπες χώρες οι οποίες στέλνουν πολεμικά πλοία ανοικτά της Κύπρου (για να στηρίξουν τον Ισραήλ ή και να συμβάλουν στην απομάκρυνση πολιτών τους από τη Μέση Ανατολή) αλλά καλοδεχούμενο είναι να στείλουν και τουρίστες να μην πάμε κατά διαόλου. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Πρόεδρο της Γαλλίας Μακρόν ο οποίος, επίσης θεωρεί, πως η Κύπρος δεν κείται Μακράν.
Όσο για τους Βρετανούς λειτουργούν έχοντας στο πίσω μέρος του εγκεφάλου τους τη ρήση «ξένα οπίσθια χίλιες βουρδουλιές», για να μην αναφέρω την αρχική εκδοχή της ρήσης.
Δεν φτάνει που η Κύπρος μπορεί να δεχθεί επίθεση επειδή ενέπλεξαν τις στρατιωτικές τους βάσεις στον πόλεμο, εξέδωσαν και προειδοποίηση για ενδεχόμενο τρομοκρατικής επίθεσης. Βρε ούστ από εδώ, όπως θα έλεγε και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας.
