«Πάντα, όπου και αν βρισκόμουν, ένιωθα διαφορετικός. Δεν αισθανόμουν πως ανήκω κάπου». «Πρέπει να σταματήσεις για ένα λεπτό… για μια μέρα, για να σκεφτείς και να ξεπεράσεις το εμπόδιο», λέει με σπαστή άρθρωση και λαμπερή ματιά, περιγράφοντας πως ο ίδιος δίνει τη μάχη του για να γίνεται η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του και για να ξεπερνάει τις δυσκολίες του αυτισμού. Ο Μάριος Φιλίππου, ήρθε στη δημοσιότητα μετά την εσφαλμένη αναφορά για τους παρα-αθλητές και την κατηγορία S14 από τον Φειδία Παναγιώτου, ενώ είδαμε το πρόσωπό του στο βίντεο απολογίας, όπου ο ευρωβουλευτής αξιοποίησε φωτογραφία του χωρίς συγκατάθεση.
Ο 21χρονος παρα-αθλητής βίωσε την απόλυτη μοναξιά στα σχολικά του χρόνια, όντας το παιδί που έκανε παρέα με τις καθαρίστριες. Μίλησε σε ηλικία 10 ετών, έχοντας αυτοδιδαχτεί και αγγλικά μέσω κινουμένων σχεδίων. Στην ίδια ηλικία μπήκε στις πισίνες και μέσω της κολύμβησης μπορεί να νιώθει ο εαυτός του. Σήμερα είναι τέταρτος παγκοσμίως στην κατηγορία του και ονειρεύεται να συμμετάσχει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2028.
Κόντρα στις δυσκολίες του, ασχολήθηκε επαγγελματικά για τέσσερα χρόνια με το μόντελιγκ, ενώ ξεκίνησε και σπουδές στη μαγειρική λαμβάνοντας άριστες βαθμολογίες. Ο «Φ» συνομίλησε μαζί του και με τη μητέρα του, για τη ζωή με τον αυτισμό, τον αθλητισμό και τα στερεότυπα.
Ο Μάριος γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 2004 και τίποτα δεν πρόδιδε διαφορετικότητα. «Δεν είχαμε καταλάβει. Στην προδημοτική ξέραμε πως μεγαλώνει αλλιώς», ανέφερε η μητέρα του περιγράφοντας πως τότε άρχισαν οι πολλές εξετάσεις. Στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού και ενώ ακόμη δεν μιλούσε «μάθαμε πως είναι στο φάσμα του αυτισμού. Ήμασταν από γιατρό σε γιατρό. Στο άκουσμα όλων αυτών, με εφτά ειδικούς να μου επεξηγούν, έπαθα εγκεφαλικό. Έμεινα ένα μήνα στο νοσοκομείο», συνέχισε η μητέρα, υπογραμμίζοντας πως τότε αντιλήφθηκε ότι πρέπει πρώτη η ίδια να το αποδεχτεί.
«Κατάλαβα περίπου στη δευτέρα γυμνασίου πως έχω κάποιες δυσκολίες. Μέχρι τότε νόμιζα πως όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια προβλήματα. Πάντα, όπου και αν βρισκόμουν, ένιωθα πως είμαι διαφορετικός. Δεν αισθανόμουν πως ανήκω κάπου. Σε ένα γκρουπ, σε μια παρέα που να μπορώ να είμαι ο εαυτός μου», σημείωσε ο Μάριος.
Οι εκπαιδευτικοί συνέστησαν ο Μάριος να μπει σε ειδικό σχολείο. «Δεν θέλαμε», λέει η μητέρα. Αποφάσισαν να απευθυνθούν στον παιδονευρολόγο ανεπτυξιολόγο Δημήτρη Δημητρίου Παπαβασιλείου στην Αθήνα. «Τον Ιανουάριο του ίδιου έτους μίλησε», είπε με ευγνωμοσύνη η μητέρα και πρόσθεσε ότι ταξίδευαν αν τρίμηνο μέχρι την α’ τάξη Γυμνασίου στην Ελλάδα.
«Οι συμμαθητές του στο σχολείο τον κορόιδευαν και εκείνος απομονώνονταν και έπαιζε μόνος. Αντιθέτως, στις διακοπές μας ήταν αποδεκτός από παιδιά που μεγάλωναν στο εξωτερικό. Έτυχε να είμαστε στο πάρκο, να τον κοροϊδεύουν και οι μαμάδες να γελούν και εκείνες μαζί με τα παιδιά τους», αναφέρει η μητέρα για τα δύσκολα χρόνια που προηγήθηκαν, επισημαίνοντας πως αλλάζουν στάση και δείχνουν αποδοχή μόνο όταν λειτουργεί και μονάδα ειδικής εκπαίδευσης στο σχολείο τους.
Ο στιγματισμός φαινόταν και στα πάρτι των γενεθλίων. «Μία ή δύο φορές τον προσκάλεσαν», είπε η μητέρα. «Χρειάζομαι χρόνο για να καταλάβω έναν άνθρωπο και να κάνω μια φιλία. Πλησιάζω πιο εύκολα κάποιον αν είναι της οικογένειας», είπε ο Μάριος.
Ωστόσο, δεν ήταν κακή μόνο η συμπεριφορά των παιδιών. «Στην έκτη τάξη δημοτικού, στον πρώτο του αγώνα στα Special Olympics Cyprus και αφού πήγε στο σχολείο με δύο χρυσά μετάλλια, ο διευθυντής του είπε στην αυλή μπροστά σε όλους “Είσαι ένα τίποτα. Δεν θα καταφέρεις τίποτα στη ζωή σου”».
Το δυσκολότερο που αντιμετώπισε, σημειώνει η μητέρα, είναι ότι δεν ήξερε πώς να βοηθήσει τον Μάριο. «Είχαμε κάποιες εκρήξεις θυμού. Ένα διάστημα πηγαίναμε στους γιατρούς υπό το φόβο ότι θα τραυμάτιζε κάποιο παιδί», ανέφερε η μητέρα.
«Δεν ήξερα ότι ήμουν στο φάσμα του αυτισμού και δεν κατανοούσα τις δυσκολίες μου ή το γιατί αντιδρούσα με κάποιους τρόπους. Τις περισσότερες φορές -όσο θυμάμαι- ένιωθα άγχος, με ενοχλούσαν οι δυνατοί ήχοι, η μουσική, η πολυκοσμία. Ένιωθα ξαφνικά ότι βιάζομαι χωρίς να ξέρω το γιατί. Ήταν δύσκολο που δεν ήξερα πώς να τα χειριστώ. Δεν μπορούσα να βρω κάποιον που να αντιμετωπίζει ακριβώς τα ίδια με εμένα για να μου εξηγήσει. Έπρεπε να τα μάθω όλα μόνος μου. Να βρω τρόπους. Με βοήθησε να καταλάβω μια ταινία που είδα με την μητέρα μου με ένα άτομο σαν εμένα», είπε και έφερε ως παράδειγμα πως και ο πρωταγωνιστής, όπως και ο ίδιος, «σε έναν χώρο με πολύ δυνατή μουσική νιώθω τα πόδια μου να τρέμουν και θέλω να καταρρεύσω».
Ο Μάριος είναι αφοπλιστικά ειλικρινής και στοχοπροσηλωμένος σε οτιδήποτε καταπιαστεί. «Αν ξεκινήσω κάτι δίνω όλη μου την ενέργεια σε αυτό. Δεν αφήνω κάτι στη μέση. Αν μου αρέσει θέλω να μάθω για αυτό, αναζητώ τι δουλεύει καλύτερα, τι με βοηθάει να γίνω καλός. Προσπαθώ να γίνω σαν ένα βιβλίο, σαν ειδικός», είπε ο Μάριος και πρόσθεσε πως έμαθε ο ίδιος αγγλικά σε ηλικία 5 ετών.
«Επειδή δεν είχαμε πολλά ελληνικά κινούμενα σχέδια, σιγά σιγά έβλεπα στα αγγλικά και τα έμαθα. Τα ελληνικά και τα αγγλικά για εμένα ακούγονται σχεδόν ίδια. Έτσι τα έμαθα και τα καταλάβαινα, ακόμη και αν σε εκείνη την ηλικία δεν μιλούσα», είπε ο Μάριος.
Η ενασχόληση με τη μαγειρική και το μόντελινγκ
«Όταν ήμουν 16 ετών ξεκίνησα μαθήματα μόντελινκ και σταμάτησα πριν ένα χρόνο. Έμαθα πώς να ποζάρω και να περπατάω και με βοηθούσε να νιώθω άνετα μαζί με άλλους ανθρώπους αλλά και μπροστά από φωτογράφους και κάμερα», είπε ο Μάριος. Μάλιστα τα πήγε αρκετά καλά ώστε να πληρωθεί ως μοντέλο και να κάνει πασαρέλα. «Με βοήθησε να νιώθω λίγο πιο άνετα. Όταν ήμουν μικρότερος δεν θα μπορούσα να το αντέξω», σημείωσε.
Μετά το λύκειο, ο Μάριος πήγε σε μια σχολή μαγειρικής, όπου η διδασκαλία γίνονταν στα αγγλικά. Τελείωσε με πολύ με καλό βαθμό την πρώτη χρονιά, όμως θα συνεχίσει κάποια στιγμή στο μέλλον καθώς οι απαιτήσεις των προπονήσεων δεν του επιτρέπουν να παρακολουθεί τα μαθήματα.
«Όταν φτάσω στο σημείο που με δυσκολεύει κάτι, θα σταματήσω για να σκεφτώ τι μπορώ να κάνω, να βρω μια λύση και να μάθω για να προχωρήσω σιγά σιγά», είπε και πρόσθεσε πως «ένας άνθρωπος κάθε μέρα μπορεί να έχει δυσκολίες, όμως μπορεί να βελτιώνεται. Όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά και γενικότερα».
Η συμβουλή του σε σχέση με τον αυτισμό και γενικότερα είναι «να δίνεις ευκαιρία στους ανθρώπους για να δεις τον πραγματικό τους εαυτό.
«Επιλέξαμε την κολύμβηση διότι είναι ένα μοναχικό άθλημα»
Το κολύμπι μπήκε στη ζωή του Μάριου σε ηλικία 10 ετών. Επιλέχθηκε ως μια διέξοδος και μια εκτόνωση για τον ίδιο, καθώς βίωνε υπερδιέγερση η οποία δυσχεραίνονταν και από την απουσία προφορικής έκφρασης.
«Επιλέξαμε την κολύμβηση διότι είναι ένα μοναχικό άθλημα και δεν υπήρχε ο κίνδυνος τα άλλα παιδιά να περιθωριοποιήσουν», ανέφερε η μητέρα του και σημείωσε πως πρόσεξαν ότι ήταν καλός και το συνέχισαν.
Με τον καιρό άρχισε να συμμετάσχει σε αγώνες, ενώ εντατικοποιήθηκε ο ρυθμός των προπονήσεων. «Ακολουθώ τις οδηγίες του προπονητή. Στο γυμνάσιο είχα σκεφτεί να τα παρατήσω, διότι δεν έβλεπα βελτίωση και πίστευα πως ήταν χάσιμο χρόνου. Δεν υπήρχε δυσκολία», με τους αγώνες, όμως, και την εντατικοποίηση των προπονήσεων είδε ξανά διαφορετικά το άθλημα.
«Αυτό που μου αρέσει στο κολύμπι είναι ότι μπορώ να εξουθενώσω τον εαυτό μου στην προπόνηση και να επιστρέφω στο σπίτι κουρασμένος και διψασμένος με μόνη ανάγκη να κοιμηθώ. Όταν νιώθω εξουθενωμένος νιώθω πραγματικά ο εαυτός μου και ελεύθερος», σημειώνει ο Μάριος.
Η σημαντικότερη αθλητική διοργάνωση στην οποία συμμετείχε μέχρι σήμερα ο Μάριος Φιλίππου, ήταν οι Παγκόσμιο Παραολυμπιακό Πρωτάθλημα Κολύμβησης στην Βενετία το 2024, όπου για λίγα δεύτερα έχασε το χάλκινο, κατακτώντας την τέταρτη θέση. Στους αγώνες Special Olympic στην Κύπρο λαμβάνει πάντοτε το χρυσό.
Οι πανηγυρισμοί, ωστόσο, από τα μετάλλια αφορούν κυρίως την οικογένειά του. Ο ίδιος θέλει απλώς να συνεχίσει τη μέρα, ενώ εκείνο που όντως τον ενδιαφέρει είναι ένας καλός χρόνος. «Απλώς το μετάλλιο δείχνει στους άλλους ανθρώπους -που δεν ξέρουν από τους χρόνους- ότι τα κατάφερα», είπε.
«Θέλω να πάμε στην Αμερική σε δύο χρόνια», είπε για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2028. «Πρέπει να κάνω τα 200 μέτρα ελεύθερο σε δύο λεπτά ή και λιγότερο», είπε με ταπεινότητα και πείσμα.
«Τον συγχώρεσα, ήδη, και ας μην μου είπε συγγνώμη»
Σε σχέση με τον σάλο γύρω από την αναφορά του Φειδία Παναγιώτου, ο Μάριος Φιλίππου απαντά «τον συγχώρεσα, ήδη, και μην μου είπε συγγνώμη». Ωστόσο διερωτάται «γιατί έβαλε το πρόσωπό μου στα social media, χωρίς να με ρωτήσει».
Όπως είπε η μητέρα του, «έχουν εξουσιοδοτήσει να χειρίζεται το θέμα η ΚΥΣΟΑ. Για εμάς δεν είναι πολιτικό ζήτημα. Μπορεί ο κ. Παναγιώτου να έκανε το podcast πριν από δύο μήνες, όμως εμείς τώρα το είδαμε και αντιδράσαμε, πρωτίστως γιατί ακούγονταν και το όνομα του Μάριου. Όπως και να έχει θα με ενοχλούσε και θα μας έθιγε ο χαρακτηρισμός “πελλοί”. Θα υποστηρίζαμε όλα αυτά τα άτομα», είπε η μητέρα και υπογράμμισε πως δεν έχουν κάτι προσωπικό με τον Φειδία Παναγιώτου, ούτε τον γνωρίζουν. «Απλώς υπάρχουν άτομα που δεν μπορούν να αντιδράσουν», τόνισε.
